Dwie techniki zatrzymujące wybuchy gniewu u dzieci – od holistycznego pediatry
Zauważając początek ataku gniewu (u dziecka, a nawet zestresowanego przyjaciela), możesz poczuć falę lęku, próbując go uspokoić. Radzenie sobie z wybuchami jest trudne – możesz niestety podnieść głos w afekcie lub obiecać słodycze za ciszę. Istnieją jednak skuteczne sposoby na uspokojenie wybuchów i złagodzenie własnego stresu, zanim dojdzie do krzyków.
Słuchaj holistycznego pediatry Stephena Cowana, M.D., który stawia na ulecznienie dzieci i ich słuchanie, a nie na bezwzględną autorytet. Nie jest fanem „time-outu”. „Time-out to jak więzienie” – mówi w podcastzie mindbodygreen.
Zamiast tego Cowan ma techniki, które gasią wybuchy – bez karania ani krzyczenia.
Oto dwie techniki Cowana, zatrzymujące wybuchy w rodzaju, czy dziecko jest na początku łez, czy w pełnym wybuchu. Działają na każdym – od maluchów po nastolatków, aż po zmęczonych i drażliwych dorosłych. Przejdźmy do szczegółów.
Technika nr 1: Puścianie.
Traktuj to jako ćwiczenie oddechowe. Zamiast głębokich, wolnych wdechów i wydechów, dziecko ma wydychać gwałtownie, „jakby dmuchało świeczki na torcie” – wyjaśnia Cowan.
Oto jak to działa: Każ dziecko zmknąć dłonie w pięści, wdychać do brzucha i mocno wydmuchiwać, rozwierając pięści.
To ćwiczenie dotyczy puściania – dziecko dosłownie puściwa oddech i (mam nadzieję) swój dyskomfort. „Synchronizujesz ciało z oddechem” – kontynuuje Cowan.
Ważne: to działa tylko, gdy dziecko ma wybuch, a nie gdy już kopie i krzyczy. Proste kazanie oddychania w trakcie ataku nie zadziała.
„Jeśli zdążysz dość wcześnie i pomóżesz im oddychać, puścilą te uczucia. Ale jeśli już są w zamknięciu z frustracji, nic nie zrobisz” – dodaje.
Technika nr 2: Gra w trzy „tak”.
Gdzie „nie” oznacza defensywne zamknięcie, „tak” zaprasza do rozmowy i angażuje drugą stronę. Większość wybuchów to „nie” – chcemy zamienić je w „tak”. Oto jak.
„Samo mówienie ‚tak’ zmienia układ nerwowy. Lub ‚si’. Brzmienie ‚ss’ wymaga bardziej złożonego ruchu ust, angażując to, co w teorii polivagalnej Stephena Porgesa nazywa się siecią angażowania społecznego” – wyjaśnia Cowan.
Ważna zastrzeżenie: nie chodzi o podszywanie dziecka, by powiedziało „tak”. Choć pytanie „Chcesz loda później?” mogło by zadziałać, to według Cowana to trik, a dziecko to przejdzie.
Zamiast tego zapytaj, czy dobrze usłyszałeś dziecko. Innymi słowy, poproś o doprecyzowanie: „Nie chcesz iść spać teraz. Tak jest? Tak albo nie?”
Nawet jeśli tylko powtarzasz ich słowa, to pierwsze „tak” jest kluczowe. „Natychmiast tworzy połączenie, bo mówisz: ‚Słucham ciebie’, a nie: ‚Musisz’” – mówi Cowan.
Drugie zadanie to walidacja emocji, czyli „spuszczenie na poziom serca”. Zapytaj: „Jesteś teraz zfrustrowany/a, prawda? Tak albo nie?” Dajesz im trening inteligencji emocjonalnej i pokazujesz, że rozumiesz ich uczucia.
Trzecie „tak” dotyczy doświadczenia ciała. Zapytaj: „Gdzie czujesz frustrację w ciele teraz? Sprawdźmy, czy możemy to puścić.” Wtedy możesz zaproponować mechanizmy radzenia sobie i pomóc im zdrowo przetworzyć emocje.
Po tych ćwiczeniach powinieneś mieć spokojniejsze, zapanowane dziecko. Teraz, gdy zobaczysz nadchodzący wybuch, masz mindfulny plan działania – bez krzyku!
Przyjemnego słuchania! I nie zapomnij subskrybować naszego podcastu na iTunes.Previous:Jak Ellie Kemper dba o równowagę swoje i swoich dzieci
Next:Czasy są teraz trudne dla rodziców: ekspertka wyjaśnia, jak znaleźć radość
-
Pierwsze godziny dziecka Twój pierwszy dzień z dzieckiem będzie ekscytujący (i emocjonalny), gdy lekarze i pielęgniarki zbadają je, by upewnić się, że jest zdrowe – i nauczą Cię podstaw opieki. Wiedza, czego się spodziewać, sprawi, że ten wyjątkowy c -
Gdy pospieszam (spóźniona, jak zawsze) do bramy, by odebrać bliźniaki ze szkoły, widzę ich znowu – małe grupy dzieci, którzy nie są rodzeństwem, chodzące radośnie do coraz bardziej rotacyjnej grupy SUV-ów, gdy carpoolują do domu. I znowu zastanawiam -
40 sposobów na ułatwienie życia z noworodkiem i maluchem.Bo niemowlęta są nie do oporzenia, a rodzice oczywiście chcą sobie nadrobić, gdy raz opanujemy opiekę nad jednym dzieckiem, wielu z nas myśli: „dlaczego by nie?” i decyduje się sprawdzić, jak t
