Wpływ stresu rodzicielskiego na niemowlęta

Niemowlęta to wrażliwe barometry społeczne. „Gdy rodzice są zestresowani, dzieci też są zestresowane” – mówi dr Andrew Garner, asystent kliniczny pediatrii w Case Western Reserve University, dla WebMD. Od najwcześniejszego wieku dzieci uczą się na przykładzie – niemowlę widzące rodziców radzących sobie ze stresem w destrukcyjny sposób, naśladuje to zachowanie w dorosłości.

Rodzaje reakcji na stres

Centrum Rozwoju Dziecka w Harvardzie wyróżnia trzy typy: pozytywny, tolerowalny, toksyczny. Pozytywna reakcja to normalna, żywotna część rozwoju. Niemowlę przeżywa ją przy krótkiej separacji od matki lub szczepieniu. Tolerowalna – po poważniejszym wydarzeniu: nagłe uraz, przerażająca sytuacja – ale długofalowe skutki można uniknąć, dając poczucie bezpieczeństwa i wsparcie. Toksyczna – długotrwała ekspozycja na negatywne doświadczenia – ostrzega, że może wpłynąć na rozwój mózgu niemowlęcia.

Funkcjonowanie mózgu

Wczesne doświadczenia budują fundamenty mózgu. Stres uwalnia kortyzol – wysokie poziomy szkodzą komórkom. Toksyczny stres może zmienić rozwój mózgu, twierdzi raport CDC – mniejszy mózg, uszkodzone obszary odpowiedzialne za uczenie się i pamięć.

Strach

Zbyt duży stres i burzenie emocjonalne sprawiają, że niemowlę czuje strach, pisze David Code w „Kids Pick up on Everything”. Niemowlę przeżywające długie okresy strachu w pierwszym roku staje się nadwrażliwe na stres przez całe życie. Rodzice reagujący na stres krzykiem, wycofywaniem się, złymi nawykami – dają zły przykład.

Izolacja

Rodzice w ciągłym skrajnym stresie są mniej uważni do potrzeb niemowlęcia, mówi Garner (WebMD). To prowadzi do poczucia izolacji. Jeśli trwa przez cały pierwszy rok – fizyczne i psychiczne zdrowie może zostać naruszone na całe życie (Center on the Developing Child). Miłość, czułość, uwaga od rodziców/opiekunów może zminimalizować destrukcyjne skutki toksycznego stresu.