W 2. rocznicę pandemii: czego rodzice „pandemicznych niemowląt” chcą, byście wiedzieli
11 marca 2020 r., gdy Organizacja Zdrowia Światowego ogłosiła COVID-19 pandemią, nikt nie sądził, że będziemy „uroczystościowo” (raczej: wspólnie cierpieć?) upamiętniać dwa pełne lata życia z tym wirusem. Dla „rodziców pandemicznych” – tych, którzy w 2020 r. i później迎来了 dzieciaki – nie przyszło do głowy, że wciąż będziemy zmagać się z problemem, jak chronić małe dzieci, zwłaszcza że szczepionka na COVID nadal nie jest dostępna dla dzieci poniżej 5. roku życia.
W pierwszym roku pandemii borykaliśmy się z dobrymi i złymi stronami posiadania dziecka w tym bezprecedensowym czasie. Jednak w zeszłym roku walki stały się nieustanne dla rodziców – a zwłaszcza matek – które są zniechęcone brakiem opieki nad dziećmi lub zmuszane do rzucania pracy, tak zestresowane, że organizują wydarzenia „krzyku” i czują się całkowicie wypalone. Jako ktoś, który stał się mamą pod koniec marca 2020 r., zmagałem się ze wszystkimi tymi problemami i miałem szczególnie trudny czas, gdy moje zdrowie psychiczne zaczęło się załamawać pod koniec 2021 r.
Teraz, gdy pierwsi rodzice pandemici zbliżają się do drugich urodzin swoich dzieci w czasach COVID, rozmawiałam z 21 mamami w USA (i jedną w Kanadzie) o tym, jak radzą sobie dzisiaj. Przeczytajcie, na czym musieliśmy verzować, co faktycznie polubiliśmy w lockdownie i jaka jest prawda o unikalnym doświadczeniu posiadania noworodka w trakcie pandemii.
Jaka jest jedna rzecz, którą mieli rodzice przedpandemiczni jako nowi rodzice, a której Wy pragnęliście jako nowi rodzice?
Rodzice pandemici tęsknili za wspieraniem społeczności
„Wsparcie społeczności. Było bardzo samotnie wracać do domu z dzieckiem i wkraczać w lockdown, więc nikt nie mógł nas odwiedzić.”
— Ellie, mama 2-latka, Mountain View, Kalifornia
„Ludzie gotujący jedzenie lub goście dostarczający jedzenie.”
— Elise Shuman, mama 15-miesięcznego dziecka, Chapel Hill, Karolina Północna
„Cała społeczność, która mogłaby być dla nas.”
— Haena Kim, mama 13-miesięcznego dziecka, Seattle
Rodzice pandemici nie mieli dostępu do grup wsparcia dla rodziców
„Grupy wsparcia karmienia piersią.”
— Savannah, mama 2-latka, Alabama
„Kursy porodowe i karmienia piersią, osobowe grupy wsparcia poporodowe.”
— Kelly Fitzgerald Junco, mama 13-miesięcznego dziecka, Cape Coral, Floryda
„Grupy mam lub jakakolwiek spotkania grup społecznych osobiście.”
— Sonja Bradfield, mama 19-miesięcznego dziecka, South Orange, Nowy Jork
„Więcej możliwości socjalizacji z małym niemowlęciem.”
— Sarah Rivera, mama 2-latka, Houston
Rodzice pandemici zmagali się bez pomocy rodziny
„Wizyty rodziny. Nasze dziecko nie poznało dziadków, dopóki nie miało roku i wciąż nie zna niektórych dalekich przyjaciół!”
— Ashley Chaifetz, mama 23-miesięcznego dziecka, Atlanta
„Rodzina i przyjaciele, którzy mogliby być dla nas. Małe dzieci mogące się socjalizować, a ja mogłabym poznać inne krewne z dziećmi.”
— Haena Kim, mama 13-miesięcznego dziecka, Seattle
„Możliwość posiadania gości w szpitalu.”
— Nancy Sanchez, mama 2-latka, Stoneham, Massachusetts
Rodzice pandemici chcieli „normalnych” doświadczeń nowych matek
„‚Tylko’ martwienie się wszystkimi rzeczami, które wiążą się z pierwszym dzieckiem, bez wchodzenia w globalną pandemię, gdzie dosłownie nikt nie wiedział, co się spodziewać. Ponadto szansa dla niemowląt na podróże lub doświadczenia wczesnym wiekiem.”
— Sarah Rivera, mama 2-latka, Houston
„Partner mógł przyjść na badania USG. Mieć babyshower. Ludzie mogli poznać dziecko i dać więcej wsparcia w pierwszych miesiącach. Nie musieć zarządzać oczekiwaniami rodziny co do czasu spędzanego z dzieckiem, jednocześnie radząc sobie z lękiem i zaleceniami zdrowia publicznego.”
— Meg Julian, mama 14-miesięcznego dziecka, Ontario, Kanada
Jaka jest jedna rzecz, którą mieliście jako nowi rodzice w pandemii, której byście nie zamienili na sposoby przedpandemiczne?
Mamy w pandemii uwielbiały mieć partnerów w domu
„Bliskość. Mąż i ja byliśmy obaj w domu z dzieckiem o wiele dłużej niż przedpandemicznie. Dało nam to tyle czasu na nawiązanie więzi i stanie się rodziną.”
— Danielle Scott, mama 22-miesięcznego dziecka, Brooklyn, Nowy Jork
„Mąż musiał naprawdę wstać do wysokości zadania i być współrodzicem. Nie mógł polegać na nikim innym, więc uczył się i czerpał radość z każdej minuty bycia ojcem w urlopie ojcowskim.”
— Haena Kim, mama 13-miesięcznego dziecka, Seattle
„Pierwszy miesiąc życia dziecka byliśmy całkowicie zakoklonieni i ta izolacja, choć głęboko samotna, dała nam szansę na nawiązanie więzi jako nowa rodzina trzypersonowa bez zewnętrznych rozpraszaczy i ingerencji i popchnęła nas do wzrostu i nauki bycia rodziną samodzielnie. Było to wyjątkowe!”
— Natalie Calida, mama 23-miesięcznego dziecka, Long Beach, Kalifornia
„Bycie sama z mężem w sali rodowej. Jestem wdzięczna za to, jak prywatne to było.”
— Brenda Marquez, mama 18-miesięcznego dziecka, Los Angeles
„Miałam znacznie więcej czasu z mężem – praca zdalna pozwoliła nam obom być obecnymi w sposób, który inaczej nie byłby możliwy, i to cenię!”
— Hannah Howard, mama 22-miesięcznego i 3-miesięcznego dziecka, Frenchtown, Nowa Jersey
„Możliwość pracy zdalnej w ciąży. Mąż pracujący zdalnie w większości urlopu macierzyńskiego. Wdzięczność za wsparcie, jakim dysponujesz, i nie traktowanie go jako pewnika.”
— Meg Julian, mama 14-miesięcznego dziecka, Ontario, Kanada
Rodzice pandemici cieszyli się większą, niskopresyjną czasem w domu
„Dużo czasu w domu w ciąży, po porodzie i ogólnie.”
— Sonja Bradfield, mama 19-miesięcznego dziecka, South Orange, Nowa Jersey
„Czas dla siebie – bardzo wybrani goście i zero presji, by robić rzeczy. I nie musieć czuć się ‚zgrana’ tak szybko. Nadal noszę ciuchy na co dzień, a moje dziecko ma 14 miesięcy.”
— Lauren, mama 14-miesięcznego dziecka, Atlanta
„Miałam TAK DUŻO czasu w domu z małym. Oboje mogliśmy pracować zdalnie i opiekować się nim przez 18 miesięcy.”
— Jackie, mama 19-miesięcznego dziecka, Kalifornia
„Dostałam więcej snu i odpoczynku, bo nie mieliśmy gości w szpitalu i bardzo malo w domu.”
— Jenna, mama 21-miesięcznego dziecka i w ciąży na marzec 2022, Grand Rapids, Michigan
Co chcecie, by wszyscy zrozumieli o Waszym doświadczeniu?
Rodzice pandemici zmagali się ze stresem, izolacją i zdrowiem psychicznym
„Jak to było niezwykle izolujące i straszne.”
— Rachel Wells, mama 22-miesięcznego dziecka, Nashville, Tennessee
„Było dużo samotności, bo nie mogliśmy widzieć ludzi przed szczepionkami i bałam się nieznanego, np. widząc zarazone ciąże kobiety, które nie przetrwały.”
— Jackie, mama 15-miesięcznego dziecka, Los Angeles
„Dosłownie ilość stresu, jaka wkracza w każdą decyzję o robieniu rzeczy w publicznych miejscach.”
— Nicole, mama 22-miesięcznego dziecka, Nowa Jersey
„Nasze dzieci wciąż nie są szczepione, a koszt psychiczny jest ogromny.”
— Emily, mama 18-miesięcznego dziecka, Waszyngton, D.C.
„Czułam się okradzioną o wiele doświadczeń, których nie doznałam, bo tak długo zostaliśmy tylko w domu.”
— Sarah Rivera, mama 2-latka, Houston
„Jak samotna byłam w swoim domu i ile pomocy potrzebowałam. Również chcę, by zrozumieli, jak trudne było bycie zamkniętej codziennie z noworodkiem.”
— Brenda Marquez, mama 18-miesięcznego dziecka, Los Angeles
„Że realnie bałam się straty, śmierci i choroby. Nie odsuwałam ludzi. Potrzebowałam ich, ale nie mogłam ryzykować.”
— Nancy Sanchez, mama 2-latka, Stoneham, Massachusetts
Rodzice pandemici nie mogą budować przyjaźni
„Nie jest tak łatwo znaleźć stado mam i przyjaciół rodziców w pandemii, a ta część była naprawdę trudna.”
— Danielle Scott, mama 22-miesięcznego dziecka, Brooklyn, Nowy Jork
„Nie było do kogo się zwrócić o radę, bo nikt nigdy nie przeżył tego, co my.”
— Sarah Rivera, mama 2-latka, Houston
Rodzice pandemici boją się otwierania świata
„Moje dziecko wciąż przyzwiczaja się do bycia w publicznych miejscach, a ja będę zmieniać zdanie o tym, jak to odpowiednie, przez długi czas.”
— Savannah, mama 2-latka, Alabama
„Jak trudne jest podejmowanie decyzji dla siebie i dziecka i jak staramy się robić to najlepiej, mając dostępne informacje w danej chwili.”
— Jenna, mama 21-miesięcznego dziecka i w ciąży z nr 2 w marcu 2022, Grand Rapids, Michigan
„Nie przyzwyczaiłam się do wychodzenia z dzieckiem na miasto.”
— Elise Shuman, mama 15-miesięcznego dziecka, Chapel Hill, Karolina Północna
„To przerażające – przynosić dziecko na świat, uczyć się bycia rodzicem i musieć adaptować się do życiowo zmieniającego scenariusza w życiowo zmieniającej, bezprecedensowej, lękowo wywołującej pandemii. Wszyscy doświadczamy zmiany pandemii, ale dwie ogromne zmiany naraz to surrealne i może wywrócić z równowagi. Staramy się i podejmujemy decyzje z najlepszą wiedzą, jaką mamy, a jeśli to oznacza ustawianie granic, które innym wydają się nierozsądne, to w porządku.”
— Natalie Calida, mama 23-miesięcznego dziecka, Long Beach, Kalifornia
„Że maski są absolutnie konieczne wokół noworodków.”
— Lauren, mama 14-miesięcznego dziecka, Atlanta
„Że to nie jest koniec dla wielu z nas, którzy czekają na szczepionkę dla dzieci poniżej 5 lat.”
— Ellie, mama 2-latka, Mountain View, Kalifornia
Previous:13 pomysłów na ręczne prace na Święto Świętego Patryka dla dzieci
Next:Przyszłość kobiet i pracy: dlaczego czas wymagać konkretnych zmian
-
Zamiast tracić godziny na chodzenie po centrum handlowym w poszukiwaniu przyborów szkolnych, odwiedź FamilyEducation, by dowiedzieć się o najmodniejszych trendach w odzieży szkolnej lub najnowszych gadżetach pomagających dzieciom w klasie. Choć możes
-
Ząbkowanie to prawdziwy ból w dupę, a wiedza, jak bezpiecznie pomóc dziecku radzić sobie z dyskomfortem, może wydawać się niemożliwa. Dodaj do tego niepewność co do bezpieczeństwa środków na ząbkowanie bez recepty, bezsenne noce i dziecko, które nie
-
Zabawa wydaje się naturalna, ale Twoja المشاركة i zachęta są kluczowe – najlepiej, gdy dziecko ma wybór. Niech kieruje zabawą, ale bądź też zabawny sam! Jeśli lubisz śpiewać, tańczyć, układać puzzle – rób to z maluchem. Dobrze też używać wyobraźni:





