Zróżnicowanie technik dyscypliny dla różnych grup wiekowych

Choć rodzice będą przyswajać różne techniki dyscypliny dla swojego dziecka w miarę jego rozwoju, wszystkie skuteczne strategie mają pewne cechy wspólne, według artykułu "Effective Discipline for Children" na stronie National Center for Biotechnology Information, rządowego ośrodka badawczego powstałego w odpowiedzi na znaczenie komputerowych metod przetwarzania informacji dla prowadzenia badań biomedycznych. Choć rodzice mogą zmieniać techniki dyscypliny w trakcie rozwoju dziecka, techniki powinny dzielić pewne cechy. Np. strategie powinny być konsekwentne i związane z zachowaniem wymagającym zmiany, bywać postrzegane jako sprawiedliwe przez dziecko, być odpowiednie rozwojowo i ostatecznie prowadzić do samodyscypliny. W tych parametrach, jednak, różne grupy wiekowe będą wymagać konkretnych typów wyborów dyscypliny.

Niemowlęta i maluchy

Dyscyplina nie jest potrzebna dla niemowląt, według specjalistki rozwoju ludzkiego Judith Graham z University of Maine Cooperative Extension, w jej artykule "Dyscyplina, która działa: Podejście wiekowe i etapowe". W wieku 0–2 lata niemowlęta zaczynają rozwijać ciekawość i mogą chcieć wchodzić w interakcje z przedmiotami domowymi, które mogą być niebezpieczne. Rodzice powinni po prostu powiedzieć "Nie", i usunąć przedmiot, według KidsHealth.org. Wymaganie 1–2 minutowego time-outu może pomóc maluchom uspokoić się. Wstrzymaj się od klapsów lub innej kary fizycznej malucha, bo nie skojarzy związku między swoim zachowaniem a dyscypliną. Doświadczy tylko bólu klapsu czy policzku.

Przedszkolaki

Rodzice powinni zminimalizować słowo "Nie" w latach przedszkolnych, wiek 3–4 lata. Zamiast tego, zacznij oferować proste połączenia między wyborami behawioralnymi a działaniami dyscyplinarnymi, jak zaleca Sieć Zdrowia Kobiet i Dzieci. Np. rodzice mogą powiedzieć: "Jeśli będziemy musieli zebrać Twoje zabawki, nie będzie czasu na idź do parku". Rodzice mogą też oferować odpowiednie wybory behawioralne dla przedszkolaków. Np. rodzic może powiedzieć: "Nie możesz rzucać kubkiem z sokiem, ale możesz rzucić tą piłkę". Stosuj pozytywne wzmocnienie, zwracając więcej uwagi na przedszkolaka, gdy jest dobrze zachowane, chwaląc je za dobre wybory. Bądź konkretny. Zamiast napominać "Bądź grzeczny", powiedz: "Zawsze mówimy dziękuję".

Dojrzewanie dzieciństwo (5–12 lat)

W wieku 5–12 lat rodzice mogą zacząć stosować bardziej przyczynowo-skutkowe relacje w technikach dyscypliny. Rodzice mogą oferować "szanse" dla młodszych dzieci na wybór poprawnego zachowania, według Graham. Dziecko może zacząć opierać się byciu mówionemu, co robić, jeśli to sprawia, że czuje się młodszym niż jest. Zastrzeżenie bezpośrednich, wyraźnych poleceń dla ważnych spraw może zmniejszyć mniejsze problemy behawioralne. W wieku 10 lat rodzice mogą zacząć apelować do poczucia dobra i zła dziecka przy stosowaniu różnych opcji dyscypliny. Trzymaj oczekiwania rozsądne w tym okresie, bo specjalne techniki dyscypliny dawniej używane, gdy dziecko było młodsze, mogą nie działać już.

Nastolatkowie

Nastolatkowie dobrze reagują na pozytywne wzmocnienie, otrzymując dodatkowe uprawnienia jako nagrodę za dobre zachowanie, według Dr. Phil.com. Wyraźne, konsekwentne zasady powinny być w miejscu, by uniknąć zamieszania. Rodzice mogą wybrać grounding (zakaz wyjść) za złe wybory behawioralne, wymagając zostania w domu i pominięcia pożądanych aktywności społecznych. Zawieszanie uprawnień też może być skuteczne; np. zakaz użytkowania telefonu komórkowego czy internetu.

Previous:

Next: