• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Rozwój emocjonalny młodzieży

Gdy dzieci rosną od niemowlęstwa do lat nastolatnich, przechodzą przez wiele etapów rozwojowych, w tym zmiany w intelekcie, umiejętnościach fizycznych i dojrzałości społecznej. Wielka część ich rozwoju dotyczy też emocji. Między innymi dzieci muszą nauczyć się zarządzać strachem i gniewem, by pomóc im zachować kontrolę w potencjalnie groźnych sytuacjach, według dr Petra Graya, piszącego w czerwcu 2012 artykułu dla Psychology Today.

Etapy emocjonalne

Choć każde dziecko to jednostka postępująca przez zadania rozwojowe we własnym tempie, wszystkie dzieci zazwyczaj przechodzą przez pewne etapy rozwoju emocjonalnego, według "Merck Manuals". Niektóre dzieci podejmują nowe doświadczenia z entuzjazmem, inne wstrzymują się. Jednak większość niemowląt staje się niepokojona o separacji od rodziców, gdy osiągają 9 miesięcy. Dwulatki często wyrażają emocje przez wybuchy gniewu. Maluchy zaczynają rozwijać niezależność, gdy zaczynają oddzielać się od rodziców i budować tożsamość własną. Przedszkolacy często wyrażają silne emocje w zabawie fantasy, wcielając się w różne role. Starsze dzieci i nastolatkowie pracują nad procesami rozwoju intymności z rówieśnikami i nauką socjalizacji.

Przywiązanie

Jednym z pierwszych zadań rozwoju emocjonalnego niemowlęcia jest przywiązanie, relacja emocjonalna, jaką musi rozwinąć z głównym opiekunem, zazwyczaj rodzicem. Przywiązanie rozwija się w pierwszym roku życia w odpowiedzi na interakcje z rodzicem. Rodzice, którzy są responsywni na potrzeby dziecka uwagi, pociechy i ochrony, pomagają mu rozwinąć poczucie zaufania i bezpieczeństwa. Ta intymna relacja pozwala mu rozwinąć inne relacje, np. przyjaźnie, gdy staje się maluchem.

Zabawa i emocje

Gdy dzieci osiągają wiek malucha i przedszkolaka, zabawa jest kluczowa, by pomóc im nauczyć się umiejętności emocjonalnych, według dr Graya. Gray zauważa, że ekscytująca zabawa – np. jedno dziecko udaje potwora i goni inne, lub wspinaczka, huśtawka i próbowanie nowych doświadczeń – to sposób, w jaki dzieci uczą się regulować strach. Dziecko wybiera aktywność, która czuje się bezpiecznie, zaczyna w wolnym tempie lub na niskiej wysokości i stopniowo zwiększa ryzyko, wspinając się wyżej lub jadąc szybciej. Stopniowe zwiększanie ryzyka pozwala jej zarządzać emocjami, co jest umiejętnością, której będzie potrzebowała, gdy urośnie. Taka zabawa też pomaga jej nauczyć się, że strach jest normalny i da się go zarządzać z praktyką.

Emocje i nauka

Kompetencja emocjonalna jest niezbędna do sukcesu w nauce, według strony Associated Early Care and Education, prowadzącej centra opieki i edukacji w regionie Boston. Dzieci, które są agresywne, np. lub mają trudności z kontrolą gniewu i dyskomfortu emocjonalnego, są zakłócające na lekcjach i trudniej im skupić się na nauce. Interwencje w klasie i rodzicielskie mogą pomóc dzieciom nauczyć się panowania nad emocjami, by promować uczenie się akademickie. Typowe interwencje to rozmowa o emocjach i ich identyfikacja, gra ról, dyskusje grupowe i modelowanie przez dorosłych.