Wychowywanie utalentowanej dziewczynki

Wychowywanie każdego utalentowanego dziecka to wyzwanie, ale utalentowane dziewczynki stoją przed trudnościami, rzadko spotykanymi u chłopców. Badanie z 1991 r., opisane w przeglądzie literatury dr Anity Gurian z NYC Child Study Center, wykazało, że utalentowani chłopcy są często najpopularniejszymi dziećmi w szkole, a utalentowane dziewczynki – najmniej popularnymi. W miarze dojrzewania utalentowane dziewczynki uczą się schować swoje mocne strony, by się wpasować. By przeciwdziałać tej tendencji, rodzice muszą znaleźć równowagę między wysokimi oczekiwaniami a pomocą utalentowanym dziewczynkom w nawigacji po skomplikowanej strukturze społecznej dzieciństwa i adolescencji.

Oczekiwania co do wyników

W biuletynie SENG (Supporting Emotional Needs of the Gifted) z 2002 r. Sally Reis stwierdziła, że utalentowane dziewczynki mają tendencję do perfekcjonizmu. Ten perfekcjonizm występuje na spektrum: od zdrowego po neurotyczny. Oczekiwania rodziców co do wyników naukowych dziewczynki odgrywają dużą rolę w kształtowaniu poziomu perfekcjonizmu. Te, które postrzegają rodziców jako surowych i nadmiernie krytycznych, rozwijają neurotyczny perfekcjonizm w porównaniu do tych, które widzą rodziców jako akceptujących i wybaczających błędy. Te, których rodzice bagatelizowali zdolności, stawiały sobie niższe cele przez całe życie. Ważne, by rodzice stawiali wysokie wymagania, ale jednocześnie uczyli dziewczynki, że błędy to naturalna część uczenia się.

Rodzice muszą też przeciwdziałać stronniczości nauczycieli i innych pedagogów. Reis stwierdziła, że zarówno nauczyciele mężczyźni, jak i kobiety częściej poprawnie identyfikują utalentowanych chłopców w klasach niż utalentowane dziewczynki. Przypisują sukces chłopców naturalnym zdolnościom, a sukces dziewczynek – ciężkiej pracy. Choć ten problem może być zacierany przez tendencję utalentowanych dziewczynek do bagatelizowania własnych zdolności w klasie, rodzice muszą dbać, by negatywne komunikaty od pedagogów nie zostały wzięte na serio.

Kwestie społeczne

Dr Gurian stwierdziła, że utalentowane dziewczynki często są gotowe do rozpoczęcia nauki wcześniej niż utalentowani chłopcy. Sugeruje, że optymalny czas identyfikacji utalentowanych dziewczynek to wiek 3,5-7 lat. Wczesnoszkolne utalentowane dziewczynki przewyższają chłopców. Gdy jednak dojrzewają, utalentowani chłopcy zaczynają wyprzedzać dziewczynki we wszystkich obszarach: od testów standaryzowanych po wybór zaawansowanych klas w liceum i wysokopłacalne kariery.

To odwrócenie może w dużej mierze wynikać z problemów społecznych utalentowanych dziewczynek. Gdy sprytni chłopcy są popularni u nauczycieli i kolegów, inteligencja u dziewczonek często postrzegana jest negatywnie. Utalentowane dziewczynki często mają wyższą inteligencję emocjonalną, co ułatwia im zauważenie, jak zachowują się popularne dziewczynki. Utalentowane dziewczynki zaczynają naśladować ich zachowanie, rezygnując z dążeń intelektualnych i osiągając przeciętne lub poniżej przeciętne wyniki.

By to przeciwdziałać, znajdźcie sposoby, by wasza utalentowana córka spędzała czas z inteligentnymi, sukcesami kobietami. Niektóre dziewczynki dobrze reagują na organizacje takie jak Harcerki, inne wolą indywidualne spotkania z mentorami. Dziewczyny potrzebują też przyjaciółek w swoim wieku. Pomóżcie córce znaleźć przyjaźnie z innymi utalentowanymi dziewczynkami, dzielącymi jedno lub więcej zainteresowań.

Problemy z samooceną

Dr Gurian zauważyła też, że utalentowane dziewczynki przeżywają duży spadek samooceny od 3. do 8. klasy. Gdy dochodzą do liceum, wiele z nich zgłasza wysoki poziom perfekcjonizmu, lęku, beznadziei i depresji. Czują, że nigdy nie zostaną zaakceptowane za to, kim są, i mogą zmęczyć się graniem roli, by się wpasować.

Pomóżcie córce podnieść samoocenę, angażując ją w aktywności, w których może się wykazać: teatr, muzyka. Jeśli zainteresowania córki są bardziej samotne: budowa robotów, rakiet modelarskich, zachęcajcie do dołączenia do klubu. Choć wielu utalentowanych dzieci ceni samotność, przynależność do grupy może pomóc córce czuć się cenioną za umiejętności i wiedzę.

Trening i adwokatura

Jedną z najważniejszych ról rodzica utalentowanej dziewczynki jest rola trenera i adwokata. Znać córkę lepiej niż ktokolwiek inny. Wiecie, co ją motywuje, znacie jej marzenia i ambicje, wiecie jej strachy i wątpliwości. Objcie rolę trenera, by pchać ją do doskonalenia bez oceny. Bądźcie adwokatem jej potrzeb zawsze, gdy sytuacja to wymaga: od spotkań z ekspertami od edukacji o odpowiednim placementcie po prywatne testy IQ. Budujcie sojusz z córką i dążcie do najlepszej możliwej ścieżki dla niej.

Previous:

Next: