• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak wspierać naukę zdalną w 2021: co priorytetyzować, a co puścić

Gdy szkoły zamknęły się w marcu zeszłego roku, dzieci stały przed tym, co niegdyś wydawało się niemożliwe: pełnoetatowe zajęcia zdalne. Teraz, złożoność dżonglowania wieloma lekcjami na ekranie i nauką samodzielną stała się normą dla wielu uczniów w tym roku. „Jesteśmy w tym na długi dystans”, mówi Bobbi Wegner, psycholog kliniczny z okolicy Boston i wykładowca w Harvard Graduate School of Education. „Wiosną było łatwiej, bo wydawało się krótkoterminowe, ale teraz rodzice muszą pytać: ‚Co jest najważniejsze dla mojego dziecka?’”.

W tym kontekście, sukces szkolny w nauce zdalnej, zwłaszcza w trakcie globalnej pandemii, może wyglądać zupełnie inaczej. „Nasze role jako rodziców i uczniów zostały zakłócone”, mówi Avi Kaplan, profesor psychologii edukacyjnej w Temple University. „Musimy być bardziej współczujące i nie mieć tych samych oczekiwań i celów osiągnięć w obecnej sytuacji”. Oto cztery priorytety, które rodzice powinni mieć na uwadze – plus cztery, o których warto zapomnieć – by najlepiej wykorzystać naukę zdalną.

Na co skupić się

„Musimy rozszerzyć cele edukacyjne teraz”, mówi Wegner, sama mama dwóch chłopców i dziewczynki w wieku 7–11 lat. „Jeśli na przykład Wasze dziecko potrafi nawigować lekcjami zdalnymi, jest niezależne i ma zdolność do elastyczności, to może być ogromne zwycięstwo”. Priorytetyzujcie następujące aktywności, by zapewnić ciągły rozwój społeczno-emocjonalny i akademicki Waszego dziecka.

DO: Rozwijaj poczucie kompetencji dziecka

Kompetencja to nie to, by dziecko mówiło: „Potrafię to zrobić”. Zamiast tego, „To krok w stronę robienia rzeczy samemu”, mówi Kaplan. Niezależnie od tego, czy dziecko rozwiązuje zadanie matematyczne, czy pisze wypracację, on zaleca uważną obserwację, by dokładnie ustalić, gdzie potrzebna jest większa struktura lub wsparcie. „To, co chcecie zrobić, to pracować nad miejscami, gdzie dziecko nie potrafi jeszcze zrobić czegoś samodzielnie, ale gdy zobaczy, że zrobiło to z Wami, pomyśli: ‚Może będę w stanie to zrobić sam’”, wyjaśnia.

Robin Reiter, fizjoterapeuta i mama w Nowym Jorku, zrobiła dokładnie to, obserwując lekcje przyrody 8-latka syna. Zaczęła siadać z nim kilka razy w tygodniu, by dać wskazówki tam, gdzie było mało zdalnej instrukcji i dużo trudnej pracy samodzielnej do zrobienia.

„Nigdy nie byłam tak świadoma tego, co się uczy i jakie ma mocne i słabe strony”, mówi. „Bo miał indywidualną opiekę przeze mnie przez całą pierwszą jednostkę przyrody, czuję, że faktycznie nauczył się więcej niż w klasie”.

DO: Wspieraj ich autonomię

„Jako rodzic, powinieneś pytać się: ‚Jak mogę wspierać eksplorację zainteresowań mojego dziecka w różnych aktywnościach i rozwijać ich wiedzę o sobie i kim są teraz?’”, mówi Kaplan. To może być proste jak dołączenie do dziecka w jakiejkolwiek aktywności, którą uważa za zabawną lub ekscytującą – szkolną lub nie – i wykazanie zainteresowania. „Jeśli Wasz 10-latek lubi gry komputerowe, zagrajcie z nim i zapytajcie: ‚Dlaczego lubisz grać?’”, mówi Kaplan. „To pokazuje wsparcie dla dziecka robiącego coś, co jest dla niego znaczące i zachęca do poczucia akceptacji siebie”.

DO: Zachęcaj do utrzymywania relacji

Nauka zdalna oznacza, że dzieci tracą regularną interakcję społeczną i uczenie międzyosobowe, jakie daje klasa. „Mamy wciąż pomóc im rozwijać umiejętności relacyjne w czasie, gdy jesteśmy oddzieleni”, mówi Heather Schwartz, specjalistka ds. uczenia się w CASEL, organizacji promującej rozwój społeczno-emocjonalny w klasach K-12.

Proste akty dobroci, jak zrobienie kartki dla pracownika pierwszej linii lub kogoś, kto może czuć się samotny, mogą zwiększyć zdolność społeczną i emocjonalną dziecka, mówi Schwartz. „To zabawna aktywność, ale też pomaga dziecku pomyśleć, dlaczego możemy sięgnąć do tej osoby teraz. To buduje empatię i pomaga im widzieć perspektywy innych”.

Wegner zaleca budowanie aktywności społecznych w sposób wykonalny dla Waszej sytuacji rodzinnej. (Własna córka lubi chodzić po domu i robić show-and-tell na FaceTime z przyjaciółmi.) „To super ważne, by utrzymać jakiś kontakt społeczny dla dziecka, ale też odstąpić z drogi”, mówi Wegner. „Celem jest pozwolić dzieciom być dziećmi, kierować własną zabawą i rozmową i oddzielić się od Was – co jest trudne, gdy jesteśmy wszyscy razem tak dużo teraz”.

DO: Wzmocnij umiejętności czytania

Czytanie zawsze było fundamentalne, ale teraz jego korzyści mogą być jeszcze większe. „Jest idea, że czytanie działa jak ‚lustro’, pokazujące rzeczy o sobie, i jako ‚okno’ na innych ludzi w świecie”, mówi Schwartz. „Teraz te okna mogą być naprawdę wpływowe, pomagając dzieciom nawiązywać połączenia z ludźmi o zupełnie innym doświadczeniu życiowym”.

Schwartz sugeruje zadawanie pytań, które pomagają dzieciom łączyć kropki podczas czytania, np.: „Gdybyś był w sytuacji z książki, co byś zrobił i dlaczego?” oraz „Co myślisz, co się stanie?”. Wyjaśnia, że to ćwiczenie pomaga dzieciom rozwijać mięsień wyobrażania, kim mogliby być w różnych sytuacjach. „Zdobycie tej perspektywy może być potężne”, mówi.

Czego nie martwić się

Choć może być trudno puścić, rodzice muszą zrozumieć, że ich własne lęki mogą ogromnie wpływać na dziecko. „To niezwykle trudne, ale musimy odsunąć się i zobaczyć, jak możemy odegrać najbardziej wspierającą rolę dla naszych dzieci”, mówi Schwartz. To prawdopodobnie oznacza częsty i wczesny kontakt z nauczycielem dziecka, by zarządzać oczekiwaniami. By dalej zmaksymalizować doświadczenie nauki zdalnej dziecka, oto cztery rzeczy do rozważenia zdegradowania na liście priorytetów:

DON’T: Stresujcie się z ocenami

Jeśli świadectwo Waszego dziecka kiedyś było pełne 5 i 4, bądźcie świadomi, że przeszłość może mieć mały wpływ na teraźniejszość. „Dzieci straciły wiele granic i kontekstu, które wspierały je w roli uczniów”, mówi Kaplan. Na przykład, nawet przedszkolaki wiedzieli, co się stanie, gdy przejdą z gimnastycznej na plastyczną, a potem do głównej klasy i jaka jest ich rola w każdym ustawieniu. Ich ruchy były organizowane, by pomóc im przetwarzać oczekiwania dla tego, gdzie byli w danej chwili.

Teraz dzieci proszone są o robienie całej nauki i pracy szkolnej w domu, miejscu, które kojarzą z czasem wolnym i hobby. „To dezorientujące”, mówi Kaplan, który radzi mówienie dzieciom, że nie oczekujecie, by robili tak dobrze jak wcześniej. „Jest znacznie ważniejsze, by powiedzieć, że nauka jest ważna. Szczerze, rodzice nie powinni kłaść dużego nacisku na oceny teraz”.

DON’T: Zmuszaj ich do trzymania emocji w ryzach

W normalnych okolicznościach oczekiwalibyśmy, by nasze dzieci radziły sobie ze stresorem dnia szkolnego bez, powiedzmy, kopania krzesła. Ale sama natura ich codziennego życia się zmieniła. „Przeżywamy teraz traumę”, mówi Wegner. „Bo jest więcej lęku, stresu i drażliwości, nasze cele muszą się przesunąć dla nas i naszych dzieci”.

Więc, jeśli Wasze dziecko reaguje źle na awarię Zooma, pozwólcie im – ale wykorzystajcie okazję do empatii i walidacji ich frustracji. „Możecie pomóc dzieciom nazwać i zrozumieć własne emocje. Potem dajcie słowa temu uczuciu”, mówi Wegner. „Zwalidujcie emocję, mówiąc: ‚To tak irytujące! To w porządku, by się tak czuć, bo to nie normalne doświadczenie’. Pamiętajcie, by przypominać dzieciom, że choć wszystkie emocje są OK, nie wszystkie zachowania są”.

DON’T: Oczekuj, by opanowali wiele złożonych koncepcji

Gdy jesteście psychicznie zestresowani, trudno wykonywać codzienne zadania, a co dopiero myślenie wyższego rzędu. „Kawawek emocjonalny to numer jeden”, mówi Wegner. „Niezależnie od tego, jak bardzo chcemy osiągnąć cele akademickie, jeśli nie są w pozycji, by wchłonąć naukę, to się nie stanie”.

W tym celu Kaplan rekomenduje podejście less-is-more: „Celujcie w głębsze zrozumienie mniejszej liczby koncepcji, by dzieci czuły, że nie muszą być na pewnym poziomie, ale że mają [bazowy] materiał w małym palcu”.

Choć rodzice nie mają dużej kontroli nad planami lekcji nauczyciela, mogą jasno komunikować, jak dobrze dziecko przyswaja materiał. „Nauczyciele wiedzieli, jak uczyć face-to-face”, mówi Kaplan. „Widzieli oczy dziecka i interakcje, więc wiedzieli, czy ‚zrozumiały’ progiowe koncepcje, jak funkcje w matematyce”. Zajęcia online oznaczają, że nauczyciele mogą nie mieć wyraźnego wglądu w to, czy dzieci faktycznie rozumieją fundamenty wystarczająco, by pojąć materiał bardziej złożony.

DON’T: Zmuszaj ich do ukończenia całej pracy na zawsze w terminie

„Mamy do czynienia z perfekcjonistyczną, super-akademiczną kulturą, gdzie rodzice myślą o pisaniu idealnego eseju na studia, gdy dziecko ma 10 lat”, mówi Wegner. „W tym roku myślcie o rzeczach jako o ‚wystarczająco dobrych’. Ja nawet staram się stosować to podejście do własnego rodzicielstwa”.

Jak to wygląda? Rodzice muszą uzgodnić z nauczycielem dziecka, co ma sens w ich konkretnych okolicznościach. „W zależności od dziecka, to może być po prostu pojawienie się na lekcji albo zrobienie trzech lub czterech z 10 zadań”, mówi Wegner. „Kluczem jest budowanie opanowania i samoefektywności w jakikolwiek sposób, jaki to pozwala”.