• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak poznać, czy dziecko jest wystarcząco duże, by zostać sam w domu

Umiejętność zostawienia dziecka samego w domu to ekscytujący kamień milowy. Niepodległość! Wolność – dla wszystkich! Ale może też nerwowo rozrzedzać. Potencjał, by rzeczy poszły nie tak, jest w pewnym sensie w Waszych rękach. Dlatego praktyka, przygotowanie i, być może najważniejsze, intuicja są kluczowe.

W jakim wieku dzieci mogą zostać same w domu?

Jak wiecie, czy Wasze dziecko jest gotowe, by zostać samo? Większość rodziców posługuje się intuicją – bo przecież kto zna Wasze dziecko lepiej od Was? Ale, w zależności od tego, gdzie macie, może to być wbrew prawu zostawić dziecko bez opiekuna. Kilka stanów ma wiązujące przepisy o minimalnym wieku, w jakim dziecko może zostać samo. W Illinois to 14 lat, w Maryland 8. Inne stany dają tylko rekomendacje.

„Zalecam konsultację wytycznych dla Waszego stanu, dostępnych poprzez kontakt z lokalnym Biurem Ochrony Dzieci,” mówi Amie Bettencourt, asystentka profesora psychiatrii i nauk behawioralnych w Johns Hopkins. „Na koniec dnia, jednak, decydowanie, czy dziecko jest gotowe do zostania samemu, powinno być specyficzne dla dziecka i oparte na wielu czynnikach poza wiekiem.”

Jeśli myślicie o rezygnacji z opiekuna, oto co rozważyć przed zostawieniem dziecka samego w domu.

1. Rozważcie dojrzałość bardziej niż wiek

Gdy chodzi o zostawianie dzieci bez nadzoru dorosłych, nie ma magicznego wieku – stąd przepisy różniące się o sześć lat między Illinois a Maryland. To dlatego, że ostatecznie żadne dwa dzieci nie są identyczne.

„Ustalenie dokładnego wieku jest trudne, bo dzieci dojrzewają w różnym tempie,” mówi Ruthie Arbit, psychoterapeutka macierzyńska i pediatryczna w Waszyngtonie, D.C. „Ogólnie stany, które mają regulacje w tej kwestii, zazwyczaj zauważają, że ‚gotowość rozwojowa’ może nastąpić między 8 a 12 rokiem życia, ale to bardzo zależy od dziecka.”

Arbit zauważa, że choć konkretne wymagania wiekowe mogą być pomocnym wskazówką, nie powinny być widziane jako czynnik decydujący przy rezygnacji z opiekuna.

„Dwa 12-latki mogą mieć zupełnie inne poziomy dojrzałości,” mówi.

2. Oceńcie poziom komfortu dziecka

Inną rzeczą do rozważenia poza dojrzałością dziecka jest ich poziom komfortu z byciem zostawionym samemu.

„Możecie mieć niesamowicie odpowiedzialne dziecko, ale jeśli łatwo się stresuje lub boi, to prawdopodobnie nie jest gotowe do bycia zostawionego samemu,” mówi Bettencourt.

3. Zweryfikujcie zdolność do radzenia sobie z wyzwaniami

Nawet jeśli jesteście pewni, że Wasze dziecko nie spali domu, gdy wyjdziecie, ważne jest też sprawdzenie ich zdolności do radzenia sobie z nieoczekiwanymi wyzwaniami, które mogą się pojawić.

„Przed zostawieniem dziecka samego w domu, oceńcie, czy jest dobrym decydentem, bo rzeczy nie zawsze idą po naszej myśli,” mówi Bettencourt. „Czy rozumieją, co stanowi nagłą sytuację i co powinni zrobić w takiej sytuacji? Czy wiedzą, co zrobić, jeśli upadną i się urażą? Jak zazwyczaj radzą sobie z podejmowaniem decyzji, gdy coś nieoczekiwane się dzieje?”

4. Poszukajcie znaków, że Wasze dziecko może być gotowe

W połączeniu z oceną rozwoju emocjonalnego i poziomu ufności dziecka, Bettencourt zaleca wzięcie pod uwagę szeregu czynników praktycznych.

„Czy Wasze dziecko zna swoje pełne imię, adres i numer telefonu?” pyta. „Czy rozumie i przestrzega zasad domu bez pomocy regularnie? Czy wie, co robić w nagłej sytuacji, w tym jak skontaktować się z Wami i innymi odpowiednimi dorosłymi, i jak zadzwonić na 911, jeśli trzeba? To kilka rzeczy do rozważenia.”

Dodatkowe pytania, które Arbit zaleca wziąć pod uwagę:

• Jak bezpieczne jest Wasz dom i społeczność?
• Jak odpowiedzialne i niezależne jest Wasze dziecko? Czy kiedykolwiek opiekowało się młodszymi rodzeństwem?
• Czy robią domowe czynności samodzielnie, np. lekkie gotowanie i mycie naczyń?
• Czy Wasze dziecko wie, co zrobić, gdy będzie głodne?
• Czy Wasze dziecko regularnie przestrzega zasad domu?

Arbit zauważa też, że dzieci ze szczególnymi potrzebami lub z problemami zdrowia psychicznego, takimi jak lęk i depresja, wymagają specjalnego rozważenia.

„Jeśli terapeuta jest zaangażowany w opiekę nad dzieckiem, powinien zostać włączony do planu,” mówi.

Jak przygotować dziecko do zostania samemu w domu

Zacznijcie od małych kroków

Tak jak nie zrobicie z pierwszego posiłku niemowlęcia stek z wołowiny, nie pojedziecie na weselę trzy godziny daleko po raz pierwszy, gdy zostawicie dziecko samo. Zacznijcie od krótkich, bliskich wyjazdów i stopniowo zwiększajcie. Nie tylko to przyzwyczai Was oboje do sytuacji, ale też odkryjecie potencjalne haczyki.

„Stopniowo dążymy do zostawania samych w domu,” mówi Ilene Palmieri z Howell, New Jersey, o zostawianiu swojej 10-latki bez opiekuna. „Nie myślę, że jesteśmy jeszcze tam, ale jako punkt startowy, idę na krótkie spacery w okolicy z przyjaciółką. Zostawiam telefon córce, jakby coś poszło nie tak. Na razie zero telefonów!”

Przed zostawieniem dziecka na dłuższy czas, Bettencourt zaleca wykonanie kilku testów próbnych, np. 20-minutowych wyjść do sklepu, i potem sprawdzenie po powrocie.

„Przeanalizujcie z dzieckiem, jak poszło, gdy Was nie było,” mówi. „Zapytajcie, jak się czuli i jakie pytania wciąż mają o tym, co robić, gdy zostają sami w domu.”

Powinno to być oczywiste, by sprawdzić co najmniej raz, gdy jesteście poza domem, jak idzie.

Ustalcie zasady

Może to wywołać zakręcenie oczami, ale ustalenie zasad to konieczność przed zostawieniem dziecka samemu – i nie jest złym pomysłem zapisać je na kartce.

„Przed zostawieniem dziecka samemu w domu, naklejcie zasady domu i numery alarmowe na kartce i przejdźcie przez nie, by się upewnić, że rozumieją,” mówi Bettencourt. „To też pomocne, by omówić potencjalne problemy, które mogą wystąpić w trakcie rozłąki, by pomóc im rozwiązywać problemy.”

Każde domostwo jest inne, ale Bettencourt i Arbit zalecają wdrożenie następujących zasad podstawowych przy zostawianiu dzieci samych w domu:

• Nie odbierać telefonu ani nie otwierać drzwi.
• Zostać w domu z zamkniętymi drzwiami i oknami.
• Nie używać urządzeń domowych, np. pieca.
• Nie zapraszać znajomych bez zgody.
• Limity czasu na telewizję i internet.

„Rodzice powinni też rozważyć ustawienie kontroli rodzicielskich na wszystkich urządzeniach elektronicznych i TV,” mówi Bettencourt. „Dzięki temu mogą zarządzać, jakie informacje dziecko pobiera bez ich bezpośredniego nadzoru.”

Wdrożycie środków ostrożności

Podczas gdy komunikacja ogólnych zasad do dziecka jest kluczowa, ważne jest zrobienie pracy na froncie, by upewnić się, że Wasz dom jest jak najbezpieczniejszy. Myślcie o tym jako o zabezpieczeniu domu dla Waszego dużego dziecka.

„Rodzice muszą rozważyć, czy w domu są rzeczy, do których dziecko mogłoby dostać się lub narażone, które byłyby potencjalnie szkodliwe lub niebezpieczne,” mówi Bettencourt. „Na przykład: czy wszystkie leki, środki czystości, broń i alkohol są odpowiednio przechowywane, by dzieci nie miały do nich dostępu?”

Arbit doradza też rodzicom pomyśleć o porze dnia, w której dziecko zostanie zostawione samo.

„Jeśli czas samotności przypada na rutynę, np. jedzenie posiłku, to rutyna powinna być przestrzegana,” mówi. „Nie chcecie zostawić głodnego dziecka ani wrócić do zgłodniałego malucha. Dla pewności, albo przygotujcie jedzenie wcześniej, albo zostawcie produkty, które dziecko łatwo przygotuje – bez pieca ani kuchenki.”

Weźcie pod uwagę rodzeństwo

Gdy macie więcej niż jedno dziecko, macie więcej niż jedną osobę do uwzględnienia, zostawiając dzieci same w domu. Na przykład, Wasze 10-latka może radzić sobie bez nadzoru, ale czy jest dojrzały, by opiekować się młodszym rodzeństwem?

„Zostawialiśmy naszego 11-latka samego na krótkie wyjazdy tu i tam,” mówi Kristen Keller z Brooklynu, Nowy Jork. „Ale nie myślę, że jest dojrzały, by opiekować się 5-latkim bratem, więc robimy to tylko, gdy jest całkowicie sam, bez nikogo innego do opieki.”

Świętujcie ich niezależność

Gdy pomyślnie zostawicie dziecko samo, ważne jest podsumowanie i przejście przez ewentualne kwestie bezpieczeństwa – potencjalne lub nie – które mogły wystąpić, mówi Bettencourt. Ale równie ważne jest pogratulowanie im przejścia rzeczywistego i dobrej roboty. Bo przecież pewność rodzi pewność.