Wskazówki do korzystania z rodziny jako opieki nad dziećmi: 10 kluczowych zasad
Wiele rodzin decyduje się trzymać opiekę w rozszerzonej rodzinie – by obniżyć koszty i wzmocnić relacje. Czy to dobry układ? Krótka odpowiedź: „zależy”, a często kluczem do skutecznego i pozytywnego układu jest komunikacja. Oto nasze najlepsze wskazówki.
1. Ustal oczekiwania od pierwszego dnia
Jasne, to babcia, która nie może się doczekać czasu jeden-na-jedno z wnukiem. Ale czego Ty oczekujesz od układu? To musi być jasne zanim zacznie się opieka. Czy oczekujesz bezpiecznego i pielęgnującego środowiska, czy chcesz, by dziecko trzymało się ściślego rytuału? Masz produkty „must-have” i „no-go”? Kto dostarcza jedzenie i pieluchy? Dla młodszych dzieci – co z mlekiem modyfikowanym, daniami dla niemowląt? Czy potrzebne zabezpieczenia bezpieczeństwa? Kto kupuje i montuje? Tematy muszą zostać ustalone PRZED rozpoczęciem opieki.
2. W domu kogo odbywa się opieka?
Niektórzy bliscy oferują opiekę u siebie; inni wolą pilnować dziecka w jego domu. Każdy scenariusz ma plusy i minusy – zależy co najlepiej dla opiekuna. Niektórzy chcą trzymać dziecko (szczególnie małe) u siebie, by kontynuować własne potrzeby i czuć się komfortowo. Inni wolą dom dziecka, bo tam są ubrania i zabawki. (Plus: ich dom nie musi tak bardzo byc „child-friendly”.) Gdziekolwiek opieka ma się odbywać – upewnij się, że podstawowe potrzeby bezpieczeństwa są spełnione.
3. Omów wynagrodzenie i godziny opieki
Fakt, że bliski pilnuje dziecka, nie znaczy, że możesz spóźniać się z odbiorem lub być „luźna” co do dni przywozu. Pamiętaj, by okazać bliskiemu tę samą uprzejmość co każdemu innemu opiekunowi. Godziny opieki ustal z góry.
Nie zapomnij, że każdy potrzebuje przerwy po dniu opieki nad dzieckiem.
Omów też płatność. Niektórzy bliscy otrzymują wynagrodzenie jak opiekunowie domowi. Inni dają usługę gratis, ale rodzic powinien pokryć wszystkie artykuły i jedzenie związane z opieką. Musisz też mieć plan awaryjny na wypadek choroby bliskiego lub choroby dziecka (gdy nie powinno być z innymi).
4. Przygotaj listę „robić” i „nie robić” z wyprzedzeniem
Jeśli nie chcesz, by dziecko chodziło do parku i wda w wodę – powiedz to opiekunowi. Jeśli nie chcesz, by oglądało więcej niż 1 film dziennie – ustal to. Jeśli dentysta zalecił unikanie soku – powiedz, by dziecko pło tylko wodę lub mleko. Tylko 1% mleko? Daj znać opiekunowi. Pamiętaj: choć masz swoje preferencje i zasady, bliscy mogły ich nie zauważyć. Bądź gotowa na pewną elastyczność.
Jeśli bliski opiekuje też inne dzieci – niesprawiedliwe oczekiwać, że nadąża ze wszystkimi preferencjami, zwłaszcza przy posiłkach.
5. Ustal akceptowalne konsekwencje dyscyplinarne
Jak babcia i dziadek będą administrować dyscyplinę? Wspierasz timeouty, odbieranie nagród/zabawek, okazjonalne posłulki? Klucz: nie dyskutować o dyscyplinie, ale ustalić spójną metodę, którą można wzmocnić w każdym ustawieniu. Choć może wydawać się zbędne z bliskiej relacji, ważne, by wszyscy zrozumieli, czuli się komfortowo i akceptowali sposób reakcji na zachowanie dziecka.
6. Porozmawiaj o specyfice dziecka z bliskim
Czy dziecko śpi tylko na lewej stronie, czy zawsze chce kocyk Scooby'ego podczas snu? Czy córka chce sama zakładać buty, czy pozwalasz synowi samemu smarować masłem orzecha chleb? Nawyki i tradycje są dla dziecka bardzo ważne – przekaż opiekunowi rodzinnemu jak najwięcej preferencji, by zapewnić sukces i komunikację. Chcesz, by dziecko czuło się komfortowo u opiekuna, i rozproszyć potencjalne problemy wynikające z tego, że babcia nie rozumie, co dziecko chce/potrzebuje. Podziel się ulubionymi aktywnościami, rytuałami, czasami snu, nawykami toaletowymi, preferencjami żywieniowymi.
7. Pozwól bliskim być po prostu rodziną, gdy nie są w oficjalnej roli opiekuna
Nie wykorzystuj miłującej rodziny, oczekując opieki na spotkaniach rodzinnych i wydarzeniach. Niech babcia wraca do bycia babcią, a nie „opiekunką” w święta i specjalne okazje. Może nie chcesz, by „babcia-opiekunka” dawała przysmaki, ale jeśli zobaczysz, że to robi na imprezie – możesz to przełknąć. Chyba że jest powód zdrowotny, bliscy też cenią swoją szczególną relację jako rodzina, a nie jako opiekun na zmianę.
8. Nie pozwól, by prywatne/rodzinne spory zepsuły relację opiekunską
Jako rodzic możesz musieć postawić specjalny wysiłek, by „rodzina” nie stała na drodze do innego bardzo skutecznego układu opieki. Innymi słowy: staraj się unikać/minimalizować plotki rodzinne i sytuacje powodujące stres między Tobą, dzieckiem a bliskim dającym opiekę. Ten układ często wymaga specjalnego pielęgnowania – nie chcesz, by kłótnia w sobotę sprawiła, że w poniedziałek rano spotkasz zamknięte drzwi.
Dobry pomysł: przeprowadź rozmowę o Twojej zdecydowaniu na utrzymanie miłującej, komfortowej relacji rodzinnej i zaangażowaniu w sprawienie, by ten układ działał.
Z drugiej strony, jeśli układ nie wydaje się działać – nie bój się go zakończyć, ale pamiętaj: rodzina to nadal rodzina, nawet jeśli członkowie nie pełnią roli opiekuna. Szczerzość to najlepsza polityka, ale łagodź ją: czujesz, że inna relacja może być lepsza wszechstronnie i pozwoli Ci utrzymać bliską relację bez wplatania opieki w to.
9. Pamiętaj, by mówić dziękuję rodzinie!
Nie traktuj rodzinnej opieki jako pewnika i często dziękuj bliskiemu za opiekę. Pamiętaj: „bycie rodziną” to nie powód, by musiały opiekować się dzieckiem, a Ty cenisz tę szczególną relację i opiekę. Pomyśl o sposobach podziękowania – nie musi kosztować dużo. Może Ty i dziecko pomogącie wypluć ogród lub posadzić kwiaty sezonalne? Wynajęcie ulubionego filmu? Pielęgnowanie psa?
10. Okresowo oceniaj układ i rozwój dziecka
Siedzcie raz na jakiś czas i porozmawiajcie o dziecku, jej wzroście i rozwoju. Porozmawiajcie o obawach i celach. Zaplanujcie razem przyszłe potrzeby lub specjalne aktywności. Pamiętaj: opieka rodzinna może dawać optymalne środowisko pełne miłości i troski.
-
Możesz się zdenerwować, jeśli nauczycielka Twojego dziecka powie Ci, że uderzył innego klockiem lub plunął na kogoś, ale bierz to spokojnie. „To normalne, by 3- lub 4-latek, który zwykle się dobrze zachowuje, zachowywał się nieakceptowalnie – nawet -
Z przeszłości minęły dni, gdy zakładaliśmy, że każde dziewczynka lubi bawić się w kuchcik, a każdy chłopiec w samochody. Każde dziecko to indywidualność, a ich zainteresowania mogą być szerokie i różnorodne. Więc gdy chodzi o prezentowanie zabawek dz -
Tak, jak mogłaś albo nie przeczytać w mojej pierwszej historii urodzenia, mój syn został mi podany zaledwie minut po porodzie i zapytano mnie, czy chcę spróbować karmienia piersią. OK, (i cytując Bona Joviego) spróbuję. No cóż, wyszło! Wiedział dokła
