8 pytań do dzieci, które zachęcą je do opowiadania o swoim dniu
Jeśli masz wrażenie, że jedynymi odpowiedziami, jakie otrzymujesz od dzieci, to „nie wiem”, jednolite syły lub chrząkanie – nie jesteś sam. Rodzice i dzieci podobnie zgłaszają problemy z komunikacją, zwłaszcza gdy chodzi o trudne tematy takie jak finanse, zdrowie psychiczne czy seks. Mimo trudności, codzienne rozmowy z dziećmi pomagają zachować bliską relację i dają przestrzeń do oferowania wsparcia, gdy jest to konieczne. Nawet najbardziej wstydliwe dziecko ma coś do powiedzenia.
Oto osiem unikalnych pytań, które ułatwią rozmowę z dziećmi, według ekspertów od wychowywania i doświadczonych rodziców.
1. Jaka była najlepsza część Twojego dnia?
Zamiast typowego pytania „Jak minął Ci dzień?”, eksperci zalecają proszenie dziecka o przypomnienie najlepších momentów – to da bogatszą i ciekawszą odpowiedź. Sformułowane w ten sposób pytanie również kieruje uwagę dziecka na pozytywy.
Kate Orsen, instruktorka wychowania „Hand-in-Hand” i autorka, prosi córkę o wymienienie trzech dobrych rzeczy, które się wydarzyły. Takie pytania, mówi Orsen, „otwierają rozmowę bez nacisku na dziecko, by mówiło”.
Podobnie Sarah Netter z Nowego Orleanu zawsze starają się skierować rozmowę w stronę pozytywów.
„Zazwyczaj otrzymuję pełny raport o tym, kto kogo popchnął, kto rozlał jogurt na lunchu i kto używał brzydkich słów (ma prawie 5 lat). Więc pytam go: ‚Opowiedziałeś mi o złych rzeczach, teraz powiedz mi jedną fajną rzecz, którą dzisiaj zrobiłeś’”, mówi Netter.
2. Co Cię zasmuciło?
Mama Jody Allard z Seattle opisuje to pytanie jako jedno z najbardziej użytecznych, jakie nauczyła się zadawać dzieciom.
„Jedno z moich dzieci wtedy otwiera się na temat problemów w szkole lub poczucia ignorowania i wykluczania, a to zawsze stawia jej zachowanie w kontekście. Np. ‚O, nie dziwne, że cały popołudniu robiłaś hysteryki; smutkujesz po kolegach ze szkoły’.”
Rodzice nastolatków, którzy trzymają język za zębami, mogą spotkać się z zakręcaniem oczami na to pytanie, które może być zbyt wrażliwe dla nastolatków.
Mama Meredith Cohen Carroll z Aspen w Kolorado pyta swoje dzieci: „Jaka była najbardziej irytująca rzecz, która się dzisiaj wydarzyła?”. Proste zamiana słowa „smutne” na „irytujące”, mówi, to mniej inwazyjne podejście do trudnych rozmów.
3. Z kim dzisiaj się bawiłeś?
W okresie dojrzewania i nastolatkowym w szczególności trudno wydobyć cokolwiek poza jednolitymi odpowiedziami. Eksperci jak Kezia Willingham, menedżerka Child Parent Centers, Inc., sugerują rodzicom stosowanie zasady dziennikarzy: zadawanie pytań zaczynających się od czterech „W” i jednego „H”: kto, co, gdzie, kiedy, dlaczego i jak.
„Pytania otwarte lepiej ułatwiają głębszą komunikację z dziećmi niż te, na które można odpowiedzieć prostym ‚tak’ lub ‚nie’”, mówi Willingham.
Mama z San Francisco, Nikki Ramsey Hootman, nauczyła się unikać pytań z najwyższym stopniem – jak „najlepsze” czy „najgorsze” – bo u jej dosłownie myślącego dziecka powodują one całkowite „zamrożenie mózgu”.
„Zmusza go do ponownej oceny każdej chwili dnia, by upewnić się, że wybiera absolutnie poprawną odpowiedź, i zazwyczaj się przytłacza i mówi: ‚Nie wiem’”, mówi Hootman.
Zamiast tego zadaje pytania kierujące, np.: „Podaj mi przykład zadania z matematyki, które dzisiaj robiłeś” albo „Z kim bawiłeś się na przerwie?”. Gdy dziecko zacznie mówić, jedna rzecz może pociągnąć za drugą, sugeruje.
4. Jak się ma Rachel?
Przypominanie faktów z poprzednich rozmów – np. wspominanie imienia przyjaciela dziecka – pokazuje dziecku, że go słuchasz.
Dowiedz się planu lekcji dziecka, pytając: „Co robiliście dzisiaj rano na plastyce?”. Pamiętaj o ulubionych zabawkach lub grach, pytając: „Co dzisiaj po południu zbudowałeś z klocków?”. Zwracaj uwagę, gdy dziecko otwiera się o swoich radościach lub problemach, pytając o coś, co wcześniej wspomniało, np.: „Jak dzisiaj minęło zajęcia u pana Müllera?”.
Bycie konkretnym w odniesieniu do omówionych już tematów pokazuje dziecku, że zwracasz uwagę i cenisz to, co ma do powiedzenia.
5. Jak dzisiaj okazałeś życzliwość?
Badania pokazują, że zachowania prosocjalne to umiejętności, których można się nauczyć. Organizacja non-profit Roots of Empathy stwierdziła, że dzieci szkolne, którym uczyło się inkluzji społecznej i angażowano w budowanie konsensusu, wykazywali mniej agresji i większą zdolność do zrozumienia i wspólnego przeżywania uczuć innych.
Wzmocnij życzliwość, prosząc dziecko o przykład, jak okazało komuś życzliwość i/lub jak ktoś okazał ją im. Badania sugerują, że jeśli nawiązujemy nawyk zadawania tego pytania, nasze dzieci nawyknie mieć na nie odpowiedź.
6. Co Cię dzisiaj najbardziej zaskoczyło?
To pytanie może ujawnić nieoczekiwane zmiany w codziennej rutynie dziecka („Dzisiaj mieliśmy zastępczego nauczyciela”, „Dyrektor rozmawiał z naszą klasą”, „Trening piłki nożnej został odwołany”). Innym razem może wyciągnąć lepsze odpowiedzi niż stare „Czego się dzisiaj nauczyłeś w szkole?”.
Odpowiedzi typu „Nauczyłem się, że tydzień stary kanapka pleśnieje” albo „Joey wyjaśnił, jak powstają niemowlęta” przypominają nam, że uczenie się nie dzieje się tylko w klasie.
7. Jaka była dzisiaj najśmieszniejsza sprawa?
Pytanie o to, co sprawiło dziecku radość, pomoże Ci poznać i docenić sens humoru Twojego dziecka.
Mama Katia Grubisic z Montrealu w Quebecu mówi, że mąż zawsze pyta ich 3-latkę, co miała na lunchu w żłobku, bo odkrył, że jej odpowiedź – „kaka” – sprawia jej radość.
„Uważa to za urywające”, mówi Grubisic. „On dopytuje o sosy i dodatki.”
8. Za co jesteś wdzięczny?
Psychoterapeutka dziecięca i rodzinna Veronica Bojerski mówi, że proszenie dzieci o refleksję nad wdzięcznością może poprawić ich humor (i Twój). Bojerski i jej córka ćwiczą „sprawdzanie wdzięczności” w drodze do szkoły.
„Dowiaduję się, co jest dla niej ważne”, mówi Bojerski.
Jak wszystkie te rozmówki, to pytanie wzmocni bandę rodzic-dziecko, a Bojerski dodaje, że powtarzanie praktyki wdzięczności przed snem sprzyja lepszemu snu, uwalniając troski.
Nie możesz zmuszać dziecka do mówienia, ale zadając dobre pytania i autentycznie słuchając, zbudujesz zaufanie i pomogłeś dziecku się otworzyć.
Previous:Co nianie i opiekunki muszą wiedzieć, by wspierać dzieci w nauce zdalnej
Next:Ciąża nauczycielka na leżeniu ceniona za prowadzenie nauki zdalnej ze szpitala
-
Co potrzeba, by stać się korepetytorem matematyki? Oczywiście pomaga bycie w niej dobrym. Ale poza umiejętnościami merytorycznymi, warto podjąć kroki – doskonalenie umiejętności, znalezienie grupy docelowej, opracowanie metod, a nawet certyfikacja –
-
Więc, znalazłaś opiekunkę, o której jesteś naprawdę podekscytowana. Mają świetne CV, zdali rozmowę kwalifikacyjną i nadszedł czas na jeden z ostatnich kroków przed zaoferowaniem im gig: sprawdzenie referencji. Sprawdzanie referencji może wydawać się
-
Kiedy dwaj synowie Robyn Parets byli mali, ta biegła we wszystkich kierunkach po Bostonie, wożąc ich na zajęcia pozaszkolne. Jak wielu rodziców, myślała, że dzieci muszą brać udział w jak najwięcej zajęć. Ale pewnego dnia na meczu piłki nożnej 7-let





