Zdjęcie matki zmuszającej syna do pompek na podłodze toalety wywołało debatę o wychowaniu

Wiralowe zdjęcie matki z Teksasu zapoczątkowało rozmowę o wychowaniu, po tym jak została sfotografowana zmuszająca syna do robienia pompek w toalecie Hobby Lobby jako karę za niegrzeczne zachowanie. Obca o imieniu Molly Wooden udostępniła zdjęcie matki i jej dzieci na Facebooku, chwaląc ją za „wychowanie tych chłopców dobrze”, ale surowa kara matki sprawiła, że niektórzy rodzice pytają, gdzie przechodzi granica między wychowaniem a publicznym poniżeniem.

„Do kobiety w toalecie Hobby Lobby. Gdybym nie miała ręce pełne dzieci, bym Ci aplaudowała” – pisze Wooden w opisie zdjęcia. „Gdy Twój syn dał Ci odpowiedź wieku, zostałaś spokojna i bezwzględna, dodając 10 pompek do jego rosnącej puli. Potrzebujemy więcej rodziców takich jak Ty, którzy nie boją się wychowywać swoich dzieci z powodu tego, co kto inny pomyśli.”

Na zdjęciu widać kobietę stojącą nad małym chłopcem przed rzadem kabin toaletowych. Wooden dodaje, że chłopiec powiedział mamie, że podłoga w toalecie jest brudna, ale mama kazała mu kontynuować, mówiąc: „Może nie powinieneś było zachowywać się obnoxiously. Mają mydło po to. Dziesięć więcej.”

Post został udostępniony ponad 43 000 razy i zebrał ponad 14 000 komentarzy rodziców debatujących o stylu kary matki. Niektórzy popierają jej surową dyscyplinę.

„Staję po stronie tej mamy w 100%” – pisze jeden użytkownik. „Ten chłopiec jest kochany bez miary i zrozumie, że mama wychowała go na szacunku i dobrych manierach. Podziękuje jej za to, gdy dojrzwieje.”

Inni są w szoku, że dziecko robi pompki na brudnej podłodze toalety i uważają karę matki za przesadną.

„To najbrzydsza rzecz, jaką widziałem” – pisze komentator. „Co jej szkodzi? Jaka matka każe dziecku kłaść dłonie na podłodze publicznej toalety? Nie mówiąc o tym, jak blisko twarzy było podłogi podczas pompek! Straszne wychowanie!”

W społeczności rodzicielskiej panują sprzeczne poglądy na temat kary i dyscypliny. Wielu dzisiejszych rodziców dorosło w czasie, gdy fessurowanie i inne formy kary fizycznej były akceptowalne. Jednak Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) wypowiedziała się przeciwko fessurowaniu i karze fizycznej w 2012 r., cytując rosnące badania pokazujące, że „kara fizyczna – w tym fessurowanie, bicie i inne sposoby wyrządzania bólu – może prowadzić do zwiększonej agresji, zachowań anty-społecznych, urazów fizycznych i problemów ze zdrowiem psychicznym u dzieci.”

W 2018 r. AAP wydała rekomendację, by rodzice praktykowali pozytywną dyscyplinę, w tym wzmocnianie odpowiednich zachowań, stawianie granic, przekierowywanie dzieci i ustalanie oczekiwań.

„AAP zaleca, by rodzice nie fessurowali, nie bili, nie szarpali, nie grożili, nie obrażali, nie poniżali ani nie hańbili dzieci w celu dyscyplinowania” – czytamy w rekomendacji. „Badania wykazały, że bicie dzieci, krzyczenie na nie lub hańbienie może podnosić hormony stresu i prowadzić do zmian w architekturze mózgu.”

Mark Mayfield, LPC, certyfikowany poradnik i założyciel i CEO Mayfield Counseling Centers, mówi Care.com, że wstyd i poniżenie mogą powodować prawdziwe traumy u dzieci.

„W moim myśleniu jest duża różnica między karą a dyscypliną” – mówi. „Osobiście uważam, że kara ma na celu zranienie lub poniżenie, podczas gdy dyscyplina ma na celu nauczanie, rozwój i kształtowanie. Osobiście nie wierzę w karę ani w publiczną dyscyplinę. Wiem, że każda rodzina jest inna kulturowo. Opieram swoją opinię na tym, co publiczne poniżenie i wstyd robią z mózgiem. Efektywnie jest to to samo co trauma, co może prowadzić do stresu pourazowego (PTS).”

Zamiast szukać sposobów na karanie dzieci za wybuchy w miejscu publicznym, Mayfield radzi rodzicom spróbować połączyć się z dziećmi i znaleźć przyczynę problemu.

„Jeśli to możliwe, zsiądź na ich poziomie, spójrz w oczy, zrozum, co się dzieje” – mówi. „Każde zachowanie to niespełniona potrzeba.”

Jeśli krótka rozmowa na miejscu nie rozwiązuje problemu, Mayfield mówi, by opuścić sklep i porozmawiać o tym razem w aucie lub po powrocie do domu. To nie zawsze najwygodniejsza opcja dla rodziców, ale może być najbardziej korzystnym podejściem dla zdrowia psychicznego młodych dzieci.