Jakie pytania zadawać o opcjach leczenia ZSA
Jakie pytania zadawać o opcjach leczenia ZSA
Po przeanalizowaniu potrzeb osoby ze spektrum autyzmu (ZSA), są inne czynniki do rozważenia przed decyzją, jakie leczenia i terapie podjąć w danym momencie. Oto rzeczy do rozważenia przy ocenie opcji terapeutycznych:
- Potencjalne ryzyko dla jednostki. Czy terapia ma skutki uboczne? Czy jest ryzykowna dla zdrowia psychicznego lub fizycznego? Czy możliwe ryzyka przewyższają możliwe zyski? Czy używa jakiejkolwiek formy kary?
- Rodzina. ZSA to sprawa rodzinna, bo wpływają na wszystkich w domostwie bezpośrednio lub pośrednio. Ale tak też terapia. Rodzice muszą pomyśleć, jak leczenie lub terapia wpisuje się w rodzinę. Jakie zaangażowanie oczekuje się od innych? Jak to leczenie wpłynie na rodzeństwo? Czy rodzina będzie w stanie dotrzymać tego, co uważa profesjonalista za konieczne (np. regularne dawkowanie suplementów, trzymanie diety, uogólnianie nabytych umiejętności)? Czy rodzina może poświęcić się zalecanemu leczeniu lub terapii na taki czas, jaki potrzeba lub jest zalecany? Czy wszyscy odpowiedzialni dorośli w domostwie zgadzają się na daną terapię i wspierają jej przeprowadzenie? Jeśli leczenie zawiedzie, jak wpłynie na rodzinę?
- Koszt finansowy terapii. Pieniądze nie rosną na drzewach. Czy musisz sprzedać dom, by zapewnić tę terapię? Czy ubezpieczenie to pokryje? Czy prosisz szkołę lub prywatne ubezpieczenie o finansowanie? Jeśli tak, czy masz wytrwałość, by skutecznie adwokacko dążyć do uzyskania odpowiedniej usługi?
- Czy leczenie może zostać zintegrowane z istniejącym programem dziecka, i jeśli tak, to jak? Np. w przypadku speciowej diety, czy można ją przenieść do wszystkich środowisk dziecka? Czy włączenie terapii będzie kosztem innych równie ważnych aspektów programu dziecka?
- Jakie dowody potwierdzają tę metodę leczenia? Czy terapia jest chwalona jako cudowne leczenie dla wszystkich? Czy jest naukowa walidacja tej terapii? Co mówią dowody anektodalne?
- Czy to leczenie lub terapia jest specyficzne dla autyzmu, a jeśli nie, czy okazało się skuteczne u osób z ZSA? Niektóre terapie nie zostały stworzone z myślą o ZSA, ale mogą być bardzo korzystne. Ważne jest jednak zweryfikowanie, jak inni z ZSA radzili sobie z tą terapią. Np. wczesna interwencja to świetna koncepcja. Ale niektóre programy nie działają dobrze ze wszystkimi dziećmi z autyzmem, bo większość dzieci z ZSA nie naśladuje ani nie reaguje na sygnały społeczne tak jak inne dzieci z opóźnieniem rozwojowym, i dlatego muszą najpierw zostać nauczone naśladowania lub zrozumienia tych sygnałów.
- Jak będzie mierzona skuteczność terapii? Przy każdym leczeniu lub terapii powinno być prowadzenie dokumentacji by śledzić skuteczność. Rodzice muszą pytać, kto jest odpowiedzialny za gromadzenie danych, jak są one gromadzone, jak często rejestrowane i jak często przeglądane.
- Jaka jest historia dostawcy terapii lub leczenia? Jak dawno praktykuje ta terapia i z jaką grupą wiekową? Z jakim poziomem sprawnności pracował? Jeśli to suplementy diety, czy to wiarygodna firma je produkująca?
- Czy osoba przepisująca leczenie lub nadzorująca jego przebieg ma wszystkie istotne informacje o leczonej osobie? Upewnij się, że ta osoba wie tyle o danej osobie, ile to możliwe. Dobrym pomysłem jest zapisanie wszystkiego, co myślisz, że dostawca powinien wiedzieć, zwłaszcza jeśli ma do czynienia z małym dzieckiem lub kimś, kto nie potrafi samodzielnie komunikować się o sobie. Pomocne informacje to: inne próbowane leczenia, lubienia lub niechęci, konkretne zachowania, o których praktyk powinien wiedzieć. Wszelkie alergie na pokarmy lub leki, fobie, ryzyko napadów, specjalne diety itp. to cenne informacje.
-
Może to być zupełnie normalne, by zdrowe niemowlęcy przechodziały okresy, gdy brzmią zakrzepnięcie i zatkane nosiki, ale kiedy zatkany nosik niemowlęcia to powód do niepokoju? Choć konsultacja z lekarzem lub pielęgniarką zawsze powinna być pierwszą
-
Rozwijanie myślenia dziecka: 6 kluczowych umiejętności wg taksonomii Blooma Sześć głównych umiejętności myślowych Jednym z najprostszych sposobów rozwoju myślenia dzieci jest zadawanie pytań w odpowiedni sposób. Gdy nauczyciele i rodzice uczą się py
-
Chyba już słyszałaś o „tej rozmowie”, jaką czarni rodzicy muszą przeprowadzić z dziećmi. Tą, w której mówimy dzieciom, jak muszą się zachować, jeśli spotkają policję. No cóż, to nie jedyna rozmowa, jaką musimy z nimi prowadzić. Czarne dzieci są trzy





