Szkoła podstawowa: Fundament sukcesu akademickiego
Szkoła podstawowa: Fundament sukcesu akademickiego
Zanim Twój uczeń kiedykolwiek poszedł do szkoły, Ty byłeś jego pierwszym nauczycielem. Jeśli cenisz edukację, osiągnięcia i naukę, to Twój uczeń też. Nie jesteś tylko pierwszym nauczycielem Twojego ucznia; jesteś jego najlepszym nauczycielem, a Twoje zaangażowanie w jego formalną edukację oznacza dla niego świat. Aby przekazać to zaangażowanie w edukację, musisz być zaangażowany w życie szkoły.
Zawsze cytuję byłego wiceprezydenta Al Gore na moich warsztatach. „Musimy mieć zaangażowanie rodziców, by wychowywać udane dzieci”, powiedział. „Najbardziej obiecujące podejście do poprawy naszych szkół może być najstarsze i najbardziej oczywiste: angażowanie rodzin w edukację ich dzieci.”
Więc bądź zaangażowany! Poznaj nauczyciela Twojego ucznia, bądź na bieżąco z pracą klasową i programem nauczania, uczęszczaj na wydarzenia szkolne, i wiedz, co się od Twojego ucznia oczekuje. Zachęcaj do zapisu na wydarzenia kulturalne, aktywności pozalekcyjne, i wzbogacenie matematyki i nauk przyrodniczych. Nawet w tym wrażliwym wieku, Twój uczeń może nauczyć się korzyści z wolontariatu i budowania sieci wspierających nauczycieli, administratorów i liderów społeczności.
Wiem z setek rodziców mówiących mi, że nie mają czasu, że istnieje realna luka między godzinami pracy rodziców a godzinami wolontariatu w szkole. Jesteś zajęty. Wszyscy jesteśmy zajęci. Mimo to, wciąż mówię rodzicom, szkoła Waszego ucznia Was potrzebuje, i Wasz uczeń potrzebuje Was w szkole. Zrób to, co trzeba, by znaleźć czas.
Pojawienie się w szkole („pokazanie twarzy w miejscu”) przesyła szkole i dzieciom wiadomość, że szkoła jest dla was i rodziny ważna. Wiele razy mąż i ja nie mogliśmy uczestniczyć w wydarzeniach, ale zawsze wysyłaliśmy przekąski lub pieniądze na przybory. Czasem braliśmy godzinę lunchu i spędzaliśmy ją w stołówce szkolnej zamiast w pracy.
Nie wiecie, co robić w szkole dziecka? Spróbuj którykolwiek z poniższych:
- Dołącz do Zrzeszenia Rodziców i Nauczycieli (PTA).
- Upiecz na wypiekankę lub pomóż ją zaplanować.
- Działaj jako monitor stołówki lub placu zabaw.
- Bądź opiekunem wycieczek lub jakichkolwiek wydarzeń poza szkołą.
- Pomóż zaplanować i opiekować się balami, balami maturalnymi lub ceremoniami ukończenia szkoły.
- Działaj jako asystent w klasie lub wolontariusz w laboratorium komputerowym.
- Zorganizuj lub pomóż w klubie lub grupie zainteresowań.
- Pomóż w zajęciach gimnastycznych lub sportowych.
- Pomóż przygotowywać komunikacje prasowe lub pisać wnioski grantowe.
- Pracuj w bibliotece.
- Szyj kostiumy lub buduj scenografię do spektakli teatralnych.
- Pomóż w projektach artystycznych, ręcznych lub designowych.
- Gdy wszystkie pomysły Cię opuścią, zapytaj nauczyciela dziecka!
Uczestnictwo w konferencji rodzicielskiej
Zanim w ogóle wkroczysz do klasy, chwilę się przygotuj. Najpierw porozmawiaj z uczniem. Zapytaj, co chciałby, byś poruszył z nauczycielem, i czy ma jakie lubienia i nie lubienia o tym, jak klasa spędza swoje dni. Potem obiecuj (to ważne), że porozmawiasz z nim po konferencji i powiesz mu, co się powiedziało.
Poświęć chwilę własnym myślom przed konferencją. Przygotuj kilka pytań z góry. Np. możesz chcieć wiedzieć, czy uczeń ma jakieś trudności w uczeniu się, czy pracuje na poziomie klasy, czy może powyżej. Dowiedz się, czy uczeń częściej jest liderem czy podążającym w projektach klasowych. Czy jest niestosowny czy ogólnie posłuszny? Upewnij się, że pytasz, co Ty możesz zrobić, by pomóc mu w domu, by miał większy sukces w szkole.
Nauczyciel chcieć będzie wiedzieć, czy uczeń ma jakieś potrzeby medyczne, jakieś ulubione przedmioty lub hobby, i/lub czy coś szczególnie stresującego dzieje się w domu, co mogłoby wpłynąć na jego wyniki w szkole (nowe dziecko, przeprowadzka itp.).
Podczas konferencji poproś o zobaczenie prac ucznia – nauczyciel na pewno już przygotował cały teczkę do obejrzenia. Jeśli nauczyciel mówi o czymś, czego nie rozumiesz, nie bój się prosić o wyjaśnienia. Nauczanie, jak każdy zawód, ma swoją terminologię i skróty myślowe, z którymi możesz nie znać. Zanim odejdziesz z konferencji, przejdź przez to, co powiedziano, i wszelkie ustalenia, jakie mogły zostać сделане, tak by i Ty, i nauczyciel byliście jasni co do planu działania.
Po konferencji wciąż musisz podążać za sprawą. Prowadź tę rozmowę, którą obiecałeś córce, odnosząc to, co powiedziano i ustalono na konferencji. Podkreśl cokolwiek pozytywnego, co zostało wspomniane, i porozmawiaj o sugestiach na poprawę. Razem z dzieckiem zrób plan realizacji tych popraw. Upewnij się, że przeglądasz raporty postępów i świadectwa zawsze, gdy przychodzą do domu.
Dobre nawyki nauki robią świetnych studentów
Miej regularny czas i miejsce do robienia zadań domowych. Insystuj, by uczeń przynosił zadania domowe codziennie. Jeśli zadań domowych nie przychodzi do domu, musisz podążać za sprawą ze szkołą, by upewnić się, że żadne nie zostały wysłane. Bądź dostępny do pomocy z zadaniami domowymi i oferuj inne zasoby, jeśli potrzebne. Korepetycje z konkretnego przedmiotu można zorganizować przez szkołę lub na własną rękę. Prowadź listę ludzi i numerów telefonów, którzy mogą pomóc z zadaniami szkolnymi. Czy ciocia Maksymiliana jest wizzem z matmy? Czy sąsiad Józef można polegać na rozwiązywaniu skomplikowanych zadań pisemnych? Sprawdź i upewnij się, że są chętni do pomocy, a potem dodaj ich do Listy Specjalistów Pomocy z Zadaniami Domowymi.
Możesz stworzyć strefę zadań domowych w domu, nawet jeśli to tylko narożnik pokoju z biurkiem i lampą. Miejsce konkretne do robienia zadań pomaga w koncentracji. Możesz też nawykować do zadawania pytań przed i po sesji zadań domowych, by dowiedzieć się, co musi zostać zrobione, a potem upewnić się, że to zrobione. To nie Twoja praca, by robić pracę za ucznia, ale możesz i powinieneś wskazać, co nie zostało zrobione i co zrobiono błędnie. Nie zapomnij pochwalić za dobrze zróbioną pracę!
Nawet gdy nie mają zadań domowych, czas na zadania domowe powinien być poświęcony czytaniu, a nie oglądaniu TV. Nigdy nie miej włączonego TV, gdy robią zadania domowe, nawet jeśli oznacza to, że musisz przeoczyć coś, co Ty chciałeś obejrzeć. Ważniejsze jest ograniczenie liczby rozpraszaczy, by uczeń mógł skupić się na zadaniach domowych.
Badanie Fundacji Henry J. Kaiser Family Foundation z października 2003 pokazało, że dzieci oglądają więcej telewizji niż kiedykolwiek, i robią to w coraz młodszym wieku. Spośród dzieci poniżej dwóch lat, ogromne 59% ogląda TV codziennie. Średnio dzieci 0-6 lat spędzają dwie godziny dziennie przed jakimikolwiek mediami – to TV, komputery, wideo i DVD. To dużo! Wiem, że to wygodne, by trzymać małe dzieci rozrywkami, gdy robisz obiad lub robisz coś innego, ale jaką wiadomość dostają? Musisz używać telewizji rozsądnie i stawiać limity na to, co oglądają i ile. Gdy możesz, oglądaj z nimi, a potem dyskutuj o tym, co widzieliście.
Te rodzaje dyskusji nie muszą być ograniczone do tematów TV, choć to może być dobre miejsce do startu. Dom był pierwszym środowiskiem uczenia się Twojego ucznia, i powinien nadal być miejscem, gdzie dzieje się nauka. Rozmawiaj o szkole, o tym, co uczeń się uczy. Jeśli śledzisz porady z tej książki, masz mnóstwo materiałów do czytania, o których możesz dyskutować. Punktem jest utrzymywanie rozmowy i nauki w ruchu.
Pani Sharon mówi
Pojaw się w szkole: Zaoferuj swoje specjalne umiejętności nauczycielowi ucznia. Zdolność do szycia, składania origami, rysowania lub aktowania może rozwinąć szanse dla ciebie w klasie ucznia.
Znaj swoje prawa: Ale szanuj prawa administracji szkolnej. Pracują z tobą, nie przeciwko tobie.
Przejdź przez i poza Specjalną Edukacją: Specjalna edukacja nie jest ślepym zaułkiem dla ucznia, ani czymś, w czym trzeba się wstydzić. Użyj jej, by pomóc dziecku, potem przejdź dalej.
Po prostu zrób to: Zadania domowe w weekend nie muszą być robione w ostatniej chwili niedzieli wieczorem. Ustal piątkowe wieczorne sesje zadań domowych, by weekend mógł być poświęcony relaksowi i naładowaniu baterii na nadchodzący tydzień.
-
Care.com współpracowało z różnymi ekspertami, by znaleźć idealne ćwiczenia i aktywności dla dzieci w zależności od grupy wiekowej. Przeczytaj poniżej, by odkryć nowe sposoby, w jakie Ty – i Twoja opiekunka lub niania – możecie zadbać, by małe były ro
-
Spraw, by małe były w ruchu – wskazówki ekspertów na temat aktywności fizycznej dzieci. Według badań Public Health England, w niektórych regionach Wielkiej Brytanii połowa dzieci ma nadwagę. Wiele dzieci bez nadwagi wciąż ma za mało ruchu – co negaty
-
Joga i Ty Gdy słyszysz „joga”, widzisz człowieka z nogami skręconymi jak precel? Jeśli tak – może wydawać się skomplikowana lub tylko dla dorosłych. Nieprawda! Dzieci i nastolatkowie robią jogę z tych samych powodów co dorośli: bo przyjemnie rozciąga





