• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Kompleksowa edukacja seksualna: podejście wielokierunkowe

Strona 1

Kompleksowa edukacja seksualna: podejście wielokierunkowe

Wielocelowe podejście
Z samej swojej natury edukacja seksualna jest tematem emocjonalnym. Naładujcie to polityką i wartościami kulturowymi, i otrzymacie poczucie tego, z czym zmagają się szkoły, definiując swoją rolę w coraz bardziej wysokich stawkach. Ostatnie finansowanie federalne dla edukacji wyłącznie wstrzemięźliwości sprawia, że wiele społeczności pyta, czy uczniowie nie są okradnieni informacji, które dosłownie mogłyby im uratować życie.

Krajowa grupa zadań złożona ze specjalistów ds. zdrowia, edukacji i seksuologii uważa, że tak wielowarstwowy problem jak seks wymaga wielokierunkowego podejścia. Nauczanie wstrzemięźliwości to znacząwy element układanki, ale „po prostu mów nie” może nie trafić do uczniów, którzy są już aktywni seksualnie. „Nastolatkowie nie zachowują się wszyscy tak samo”, mówi Claire Brindis, międzynarodowo uznany ekspert od seksualności młodzieży. „Musimy dać wszelkiego rodzaju dzieciom wszelkiego rodzaju informacji.”

Charakter i prezerwatywy?
Dla większości profesjonalistów „wszelkiego rodzaju informacji” oznacza kompleksowy program edukacji zdrowotnej, który adresuje wszystkie aspekty seksu. Taki program dostarczyłby dokładne informacje o anatomii ludzkiej. Przeglądałby rozrodu i antykoncepcję, wraz z ochroną przed chorobami. Niezależnie od tego, czy nazywa się to „wstrzemięźliwość plus” czy „kompleksowa”, to podejście budzi pytania: „Charakter i prezerwatywy w tym samym kontekście?”, pyta jeden rodzic ósemklasisty. „Jakie mieszane sygnały to wysyła?”

– Rozwijanie silnego charakteru musi być w centrum wszystkich programów edukacyjnych – mówi Amitai Etzioni, socjolog z George Washington University. Istnieją sposoby, mówi, „by mocno namawiać młodych ludzi do odkładania zachowań seksualnych i jednocześnie dostarczać informacji dla tych, którzy i tak postępują dalej, bez sprawiania, by te dwa przesłania się wzajemnie wykluczały. W radzeniu sobie z innymi tematami – rozwodem, na przykład – grupy religijne znalazły sposoby na wywyższanie ważności zachowania małżeństwa, i jednocześnie doradzanie tym, którzy się rozwodzą. To samo można zrobić dla edukacji seksualnej.”

Niektórzy rodzice czują, że dawanie dzieciom szczegółowych informacji o bezpiecznym seksie zachęci do rozpuści i zagłuszy przesłanie wstrzemięźliwości w ogóle. „Czy wyjeżdżacie i rozbijacie samochód tylko dlatego, że macie ubezpieczenie?”, powiedziała kiedyś były Szefowy Chirurg Generalny dr Joycelyn Elders. „Dlaczego czujemy, że dzieci są tak głupie? Tylko dlatego, że rozmawiacie z nimi o prezerwatywach, czy to oznacza, że pójdą i uprawią seks?”

Strona 2

Modele sukcesu
Jedna obiecująca inicjatywa, która została entuzjastycznie przyjęta przez rodziców i nauczycieli, to Program Dotarcia do Nastolatków (Teen Outreach Program), prywatno-publiczne partnerstwo pierwotnie opracowane przez Junior League w szkołach w St. Louis. Oparte na dziesięciotygodniowym programie dla gimnazjalistów, program odbywa się zarówno w szkole, jak i poza nią. Tygodniowe sesje w klasie obejmują wszystko: od stawiania celów i radzenia sobie z problemami osobistymi po dyskusję o tym, co oznaczają małżeństwo i zobowiązanie. Poza szkolnym komponent wprowadza studentów do pomysłu służby społecznej. Do dziś program został wdrożony w 120 miastach w całym kraju.

Informacje o seksualności i zdrowiu to tylko jeden wymiar Teen Outreach. Jego szerszym celem jest podnoszenie samooceny i dawanie młodzieży poczucia problemów w szerszym świecie. Aby rozszerzyć ich świadomość o tym, co dzieje się „tam”, zespoły uczniów wolontariatują dwa lub trzy razy w miesiącu w miejscach społecznych takich jak przedszkola i schroniska dla bezdomnych. „To czysty zdrowy rozsądek”, mówi jeden ojciec. „Nie musicie być naukowcą społecznym, by wiedzieć, że gdy dzieci robią coś użytecznego i osobiście satysfakcjonującego, są mniej skłonne do bawienia się seksem.” Faktem jest, że badania pokazują, że większość ciąż nastolatków zapada między godzinami 15:00 a 18:00, gdy dzieci są bez nadzoru.

Inną ekscytującą inicjatywą, mówi Claire Brindis, jest Archiwum Programów Seksualności, Zdrowia i Młodzieży (PASHA) – kolekcja udanych programów edukacji seksualnej opracowanych przez lata w różnych społecznościach. Zaprojektowane przez Sociometrics Corporation, jest promowane wśród szkół i organizacji młodzieżowych. Każdy program w kolekcji PASHA został wybrany za jego udowodnioną skuteczność w zmienne zachowania nastolatków związanych z płodnością i ogólnym zdrowiem. Programy są pakowane do dystrybucji i zawierają gry i wideo oraz programy nauczania i podręczniki treningowe.

Poza ptakami i pszczołami
Wielu rodziców faworyzujących kompleksowe podejście do edukacji seksualnej chce, by ich dzieci posunęły się poza podstawowe fakty rozrodcze. Chcą, by dzieci zrozumiała i dyskutowały o efektach narkotyków i alkoholu – jak mogą obniżyć zdolność osoby do radzenia sobie z popędami i jakie mogą być konsekwencje. Niektórzy martwią się o seksuakalną eksploatację nastolatek przez starszych mężczyzn. Według jednego badania, 75 proc. ciąż nastolatków i chorób przenoszonych drogą płciową (STD) nadal miałoby miejsce, gdyby wszyscy nastolatek chłopcy wstrzymali się od seksu; 51 proc. ciąż w gimnazjum nadal miałoby miejsce, gdyby wszyscy nastolatek chłopcy wstrzymali się od seksu.

Takie statystyki, twierdzą ci rodzice, wskazują na potrzebę dostępnych informacji o trudnych pytaniach: Jak odolać presji, by stać się aktywnym seksualnie? Co mogę zrobić, by chronić się przed ciążą i chorobą? Gdzie mogę szukać wsparcia lub porady? W tym szerszym kontekście, konkretny temat seksu staje się tylko jednym elementem w trwającym nacisku na charakter i odpowiedzialność osobistą.