• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Szkodliwe lub nadużywcze sytuacje w opiece nad dzieckiem

Szczodliwe lub nadużywcze sytuacje w opiece nad dzieckiem

Ponieważ dokładnie sprawdziłaś opiekuna przed pierwszym zostawieniem dziecka pod jego opieką, szansa na umieszczenie dziecka w niebezpiecznym środowisku jest minimalna. Jednocześnie musisz nieustannie monitorować otoczenie dziecka w żłobku lub klubku, aby reagować na ewentualne zmiany. Niebezpieczne sytuacje nie ogranicza się do jawnego przemocy wobec dzieci. Zaniedbanie przez opiekuna może być równie groźne, co dopuszczenie do powstania zagrożenia w otoczeniu dziecka.

Jak zapobiegać niebezpiecznym sytuacjom

Najlepszym sposobem na ochronę dziecka jest zapobieganie niebezpiecznej sytuacji zanim nastąpi. Wymaga to czujności: obserwacji sygnałów ostrzegawczych, komunikacji z opiekunem i dzieckiem oraz gotowości do natychmiastowego reagowania na wszelkie niepokojące zjawiska. Choć wydaje się to oczywiste, rodzice często wahają się zgłaszać obawy dotyczące obserwowanych w placówce sytuacji lub nowych zachowań dziecka. Nie chcą być postrzegani jako kłótnicy i obawiają się, że pytania skierowane do opiekunin sprawią, że ta będzie namiętna wobec całej rodziny, co negatywnie wpłynie na dziecko. Mimo to, jest najwyższej wagą, by nie ignorować sygnałów problemów w opiece nad dzieckiem, nawet jeśli są to jedynie Twoje instynkty. Gdy w głowie pojawia się głos mówiący o problemie, musisz go dogłębniej zbadać.

Jak porozmawiać z opiekunem o problemie

Jeśli wahasz się porozmawiać z opiekunem o trudnej sytuacji, spróbuj najpierw sformułować obawę w formie pytania. Przedstaw sytuację opierając się na faktach, a nie na opiniach (jeśli to możliwe), a następnie zapytaj opiekuna, dlaczego uważa, że problem istnieje. Na przykład: „Moje dziecko wydaje się pobudzone rano, gdy jedziemy do żłobka. Nigdy wcześniej tak się nie zachowywał. Nie wiem, co się dzieje – czy masz jakiś pomysł, dlaczego tak się dzieje?”. Obserwuj reakcję opiekuna. Jeśli stanie na 방어nej lub zlekceważy Twoje obawy, nie oznacza to jeszcze problemu, ale może dać powód do przemyślenia, czy to najlepsza forma opieki.

Zapobieganie szkodliwemu środowisku

Zapobieganie szkodliwemu środowisku sprowadza się do jednego słowa – uwaga. Zwracaj uwagę na dziecko, na opiekuna i na placówkę. Dokładnie sprawdziłaś warunki przed zapisem dziecka, ale Twoja odpowiedzialność nie kończy się tam. Ciągła czujność wobec warunków w żłobku jest kluczowa dla bezpieczeństwa dziecka.

Codzienne obserwowanie placówki przy przywożeniu i odbieraniu dziecka to jeden ze sposobów monitorowania. Jeśli Ty i Twój mąż nie wożecie dziecka osobiście, starajcie się pojawiać w placówce w ciągu dnia. Niespodziewane wizyty pozwolą ocenić, jak placówka działa, gdy personel nie oczekuje gości. Jeśli to niemożliwe z powodu odległości, porozmawiaj z innymi rodzicami, by upewnić się, że standardy bezpieczeństwa i opieki pozostają na wysokim poziomie.

Gdy opiekunem jest niania lub au pair, prośba sąsiada lub członka rodziny o okazjonalne wizyty pomoże Ci kontrolować sytuację. Instalacja systemu wideo (tzw. nanny cam) to kolejna opcja (zalety i wady omówione są w artykule Monitorowanie sytuacji w opiece nad dzieckiem).

Jeśli opieka odbywa się w Twoim domu, masz większą kontrolę nad środowiskiem. Istnieje wiele zasobów pomagających zapewnić bezpieczeństwo domu w Twojej nieobecności. Amerykańska Komisja Bezpieczeństwa Produktów Spożywczych (CPSC) dostarcza informacji o produktach wycofanych z obrotu ze względu na zagrożenia. CPSC dostępna pod numerem 301-504-7923 lub na stronie www.cpsc.gov. Krajowe Centrum Zdrowia i Bezpieczeństwa w Opiece nad Dzieckiem to kolejne źródło informacji dla rodziców i opiekunów, z poradami na temat chorób dzieci, dawkowania leków i kontroli zdrowotnych. Kontakt: 800-598-5437, strona https://nrc.uchsc.edu.

Unikanie przemocy wobec dzieci w opiece

Oczywiście, gdybyś podejrzewała, że potencjalny opiekun jest przemocodawcą, nigdy byś nie powierzyła mu dziecka. Jak jednak dowiedzieć się, czy Twoje dziecko stało się ofiarą przemocy lub zaniedbania? Ważne jest rozpoznawanie sygnałów ostrzegawczych, na wypadek gdyby objawiały się u dziecka. Jeśli dziecko chce i potrafi opowiedzieć o wydarzeniach w placówce, to najlepszy dowód. Czasami jednak dzieci są zbyt małe, by zrozumieć lub wyjaśnić, co im się stało, lub zostały zastraszone przez sprawcę do milczenia. Wtedy rodzice muszą sami zbadać możliwość znęcania się.

Choć każdy wskaźnik przemocy może mieć niewinne wyjaśnienie, bądź czujna, jeśli wystąpią następujące zjawiska:

• Opiekun próbuje zniechęcać Cię do wizyt, gdy tylko chcesz.
• Dziecko, mimo czasu na adaptację, jest nerwowe, nieszczęśliwe lub przerażone, gdy nadchodzi czas wyjścia do żłobka (lub przyjścia opiekunin do domu).
• Opiekun nie wita dziecka ciepło lub przyjaźnie (regularnie – każdy może mieć gorszy dzień).
• Opiekun reaguje defensywnie na pytania lub uwagi dotyczące opieki nad dzieckiem.
• Opiekun waha się podać raport z przebiegu dnia dziecka.
• Niewyjaśnione urazy na dziecku, zwłaszcza jeśli powtarzają się lub pojawiają się wokół pośladków lub okolic genitalnych.
• Gwałtowne zmiany nastroju lub zachowania dziecka.
• Dziecko zachowuje się agresywnie, choć wcześniej nie robiło tego.
• Dziecko wypowiada nieodpowiednie stwierdzenia, np. chęć zabijania ludzi lub mówi o tematach seksualnych w sposób niewłaściwy dla wieku.
• Nagłe skargi na dolegliwości fizyczne.
• Dziecko znowu moczy łóżko lub robi w szmatki w ciągu dnia.
• Dziecko nagle boi się rutynowych czynności, np. kąpieli lub rozbierania przed snem.
• Dziecko jest brudne lub ma pełną pieluchę przy odbiorze (zdarza się raz na jakiś czas – problemem jest regularność).

Nie tylko Ty powinnaś znać znaki przemocy – upewnij się, że opiekun również je rozpoznaje. Jeśli nie zrobiłaś tego przed zapisem dziecka, zapytaj o szkolenia z profilaktyki przemocy i poproś o pisane procedury, zwłaszcza dotyczące dyscypliny. W żłobku cały personel powinien być czujny na możliwość przemocy ze strony innych pracowników. Personel powinien pozostać widoczny dla innych opiekunów podczas opieki nad dziećmi.

Jeśli dziecko doznało urazu w żłobku, którego nie da się łatwo wyjaśnić, lub urazy powtarzają się, udaj się z dzieckiem do pediatry na dokładne badanie. Lekarz jest wyszkolony w rozpoznawaniu starych urazów i może zauważyć znaki dodatkowych obrażeń, których Ty nie widzisz.

Reagowanie na przemoc lub zaniedbanie

Jeśli uważasz, że masz do czynienia z przemocą lub zaniedbaniem – czy dotyczy to Twojego dziecka, czy innego dziecka w placówce – natychmiast zgłoś sprawę właściwym organom. Każdy stan ma swój numer telefonu zaufania dla ofiar przemocy na dzieciach. Jeśli sprawa dotyczy dziecka innych rodziców, skontaktuj się z nimi jak najszybciej, by mogli podjąć działania, w tym zmienić opiekuna.

Jak najszybciej po zebraniu dowodów udokumentuj incydent najdokładniej, jak potrafisz. Nie dodawaj komentarzy ani nie uzupełniaj faktów, których nie widziałaś ani nie słyszałaś. Zapisz to, co wiesz osobiście. Jeśli bazujesz na relacji kogoś innego (dziecka, innego rodzica), poproś tę osobę o sporządzenie notatek, jeśli to możliwe. Oczywiście, w przypadku małego dziecka zapiszesz Ty, a inny rodzic może odmówić udziału. W takich przypadkach zaznacz, że raportujesz informacje otrzymane pośrednio.

Po zgłoszeniu sprawie odpowiedniemu organowi stanowemu, zadzwoń po kilku dniach, by upewnić się, że ktoś zajmuje się sprawą. Udokumentuj każdy kontakt z organem: daty rozmów, nazwiska pracowników. Przechowuj te informacje, bo mogą się przydać później, np. w przypadku postępowania sądowego przeciwko opiekunowi.