Ryzyko na rollercoasterach: prawdziwe czy wyimaginowane?
Ryzyko na rollercoasterach: prawdziwe czy wyimaginowane?
Czy siła G może powodować urazy mózgu?
To letnia emocja i tradycja rodzinna: co roku Anita A. i jej 16-latka córka wybierają się do parków rozrywki w Massachusetts lub na wakacje w Florydzie. Nie zamierzają rezygnować z nowej generacji mega-rollercoasterów, mimo nowych obaw o urazy mózgu.
„Byłam na największych, najgorszych rollercoasterach w kraju, w tym Montu w Busch Gardens – ponad 160 km/h i pionowy spadek 60 metrów” – chwali się mama. „Jedyną dziwnością, którą poczułam, była ta, z którą się urodziłam. Poza tym, to jedna z niewielu aktywności, które wciąż lubimy robić razem! Żadnej szkody, uważam.”
Ustalanie standardu siły G
Na początku sezonu 2002 r. urzędnicy parków rozrywki chcieliby usłyszeć takie poparcie. Branża staje w obronie po styczowym opublikowaniu raportu w Annals of Emergency Medicine dokumentującym istotny wzrost liczby urazów mózgu po przejazdach na szybkich rollercoasterach. Choć związek siły G (ciągnięcia grawitacyjnego) z urazem mózgu nie został naukowo udowodniony, rosnąca liczba urazów i śmierci sprawiła, że kongresmen Ed Markey (D-Massachusetts) złożył projekt ustawy o krajowym standardzie siły G. Obecnie brak federalnego nadzoru nad parkami rozrywki, a wiele stanów robi mało lub nic w zakresie inspekcji.
Jesienią Nowy Jersey ma wprowadzić pierwszy stanowy standard siły G. Tymczasem Stowarzyszenie Urazów Mózgu Ameryki (biausa.org) powołało niebieską wstęgę panelu neurologów i inżynierów do przeglądu danych i oceny ryzyka. Niektórzy naukowcy martwią się, jak długo trwają siły G i jak szybko się zmieniają. W miarę wzrostu siły G, sercu trudniej pompować krew do mózgu. „Liczby (urazów i śmierci) są prawdziwe” – mówi Allan I. Bergman, prezes Stowarzyszenia. „Pytanie: dlaczego? Pozycja branży: nie ma potrzeby regulacji. Nasza: przeanalizujemy literaturę i wydamy raport z rekomendacjami dla Kongresu.”
Jechać czy nie jechać – to jest pytanie
Analiza Stowarzyszenia nie skończy się jesienią, zostawiając rodziców w niepewności, czy mega-rollercoastery są bezpieczne dla rodzin. Czy dzieci mogą wjechać na rollercoaster, którego siła G może przewyższać tę w szutle kosmicznej? W braku dowodów naukowych, Bergman zaleca: Jeśli Twoje dziecko ma historię nadciśnienia, padaczkę, ADHD, przewlekłe bóle głowy lub inne schorzenia sercowo-naczyniowe lub mózgowe, powinno unikać atrakcji o dużej sile G.
W oświadczeniu Międzynarodowe Stowarzyszenie Parków Rozrywki i Atrakcji (iaapa.org) wyraziło pewność, że panel potwierdzi: „atrakcje w parkach rozrywki to jedna z najbezpieczniejszych form rekreacji”. IAAPA podaje, że lo Roku 320 mln gości bezpiecznie skorzystało z ponad 3 mld przejazdów. Statystycznie, twierdzi branża, przejazd w parku jest znacznie bezpieczniejszy niż jazda na rowerze czy zjazd na nartach. Bergman się zgadza.
„Mając tyle troski o potencjalne ryzyko wysokich sił G, jako rodzic znacznie bardziej martwiłbym się o pewne, znane ryzyko jazdy na rowerze i wrotkach, oraz konieczność kasków i odpowiedniego sprzętu ochronnego” – doradza. „Rodzice nie realizują, że urazy mózgowe urazowe to pierwsza przyczyna niepełnosprawności i śmierci związanej z urazami u dzieci i nastolatków.”
Previous:Porwanie dziecka: co każdy rodzic musi wiedzieć
Next:Zasady bezpieczeństwa dla dzieci zostawianych samych w domu
-
Ważną częścią tworzenia umowy z nianią jest ustalenie zasad domowych i zasad, jakich niania ma przestrzegać opiekując się dziećmi. Poniżej przykładowy szablon do rozpoczęcia. Dostosuj go do własnych potrzeb i przekonań wychowawczych. Te zasady stosuj
-
Mogą one być powszechnym objawem wirusów przeziębienia i grypy, ale gorączki u dzieci mają zdolność do zdenerwowania nawet najbardziej doświadczonych rodziców i opiekunów. Ale oto jakaś (emocjonalna) ulga: Wyższa niż normalna temperatura nie jest wca
-
Dość szokujące jest życie w tej nowej rzeczywistości, jaką jest pandemia koronawirusa. Dodaj do tego bycie rodzicem, i może to sprawić, że czujesz się next-level frantic czasami. To, gdy warto pamiętać, że nie jesteśmy sami. Wszyscy jesteśmy w tym ra





