Zagraj w terapię

Terapia zabawą to forma poradnictwa lub psychoterapii, która wykorzystuje zabawę do oceny, zapobiegania lub leczenia wyzwań psychospołecznych. Chociaż terapię zabawą można stosować u dorosłych, najczęściej stosuje się ją u dzieci.

Z zewnątrz terapia zabawą wygląda tak, jakby polegała na zabawie zabawkami. Jednak badania pokazują, że terapia zabawą jest skuteczna w leczeniu różnych problemów ze zdrowiem psychicznym i zaburzeń zachowania

Dlaczego jest używany

Dzieciom brakuje umiejętności poznawczych i werbalnych, aby rozmawiać o niektórych kwestiach. Na przykład żal może być bardzo złożony i dziecko może mieć problem z wyrażeniem swoich myśli i uczuć słowami.

Zabawa może być dla dzieci praktycznym sposobem pracy nad problemami, które ich niepokoją. Mogą odgrywać sceny, rozwiązywać określone problemy lub tworzyć postacie, które podzielają ich emocje.

Dzieci często odgrywają swoje uczucia zabawkami. Dziecko, które straciło ukochaną osobę, może posłużyć się kukiełkami do przedstawienia smutnej postaci, która tęskni za przyjacielem. Albo dziecko, które było świadkiem przemocy domowej, może użyć domku dla lalek, aby zobrazować dziecko chowające się pod łóżkiem, ponieważ dorośli walczą.

W zależności od rodzaju zastosowanej terapii zabawą, terapeuta może interweniować w różnych momentach zabawy, aby pomóc rozwiązać problem. Lub terapeuta zabaw może obserwować dziecko, które pomaga postaci przepracować jej uczucia. Terapia zabawą może pomóc dzieciom:

  • Stań się bardziej odpowiedzialny za swoje zachowanie
  • Rozwijaj empatię i szacunek
  • Rozwijaj poczucie własnej skuteczności, aby mogli czuć się bardziej pewni swoich umiejętności
  • Identyfikuj i wyrażaj emocje w zdrowy sposób
  • Popraw swoje umiejętności interpersonalne
  • Naucz się nowych umiejętności społecznych
  • Ćwicz lepsze umiejętności rozwiązywania problemów

Problemy Odtwórz Adresy terapii

Terapia zabawą jest często stosowana, aby pomóc dzieciom w przetwarzaniu stresujących wydarzeń życiowych, takich jak przeprowadzka, hospitalizacja, przemoc fizyczna i seksualna, przemoc domowa i klęski żywiołowe. Może być również stosowany w leczeniu chorób psychicznych lub problemów behawioralnych. Oto niektóre z najczęstszych problemów rozwiązywanych podczas terapii zabawą:

  • ADHD
  • Agresja
  • Zarządzanie gniewem
  • Zaburzenia lękowe
  • Zaburzenie ze spektrum autyzmu
  • Depresja
  • Rozwód
  • Żal i strata
  • Utrudnienia fizyczne i trudności w uczeniu się
  • Problemy szkolne
  • Problemy społeczne
  • Trauma i kryzys

Typowe narzędzia i podejścia

Wielu terapeutów zabawowych ma wydzieloną salę do terapii zabawą, która jest wypełniona przedmiotami, które pomagają w procesie terapeutycznym. Niektóre popularne zabawki do terapii zabawą to:

  • Figurki
  • Figurki zwierząt
  • Artykuły artystyczne
  • Bloki
  • Domek dla lalek z lalkami
  • Kuchnia z udawanym jedzeniem
  • Zabawki muzyczne
  • Zagraj w kajdanki
  • Lalki
  • Taca z piaskiem z figurkami
  • Gry terapeutyczne, takie jak gra planszowa „Rozmawianie, odczuwanie i działanie” lub gra planszowa „Zatrzymaj się, zrelaksuj się i pomyśl”
  • Samochody zabawkowe

Podejście niedyrektywne

Terapia zabawą ma dwie podstawowe formy:niedyrektywną (lub skoncentrowaną na dziecku) i dyrektywną. W terapii skoncentrowanej na dzieciach dzieci otrzymują zabawki i kreatywne narzędzia, a także mogą wybrać sposób spędzania czasu. Nie otrzymują żadnych wskazówek ani wskazówek dotyczących tego, co powinni zrobić lub jak rozwiązać swoje problemy.

Podejście niedyrektywne jest rodzajem terapii psychodynamicznej. Podstawowym założeniem jest to, że gdy im na to pozwoli, dzieci znajdą rozwiązania swoich problemów.

Cała sesja jest zwykle nieustrukturyzowana. Terapeuta może spokojnie obserwować dziecko lub komentować to, co dziecko robi. Terapeuta może zaangażować się w zabawę, jeśli zostanie o to poproszony przez dziecko. Ale ostatecznie wybór należy do dziecka.

Podejście dyrektywy

W niektórych sytuacjach terapeuci zabaw mogą stosować strategie dyrektywne. Terapeuta zabaw może również korzystać z terapii poznawczo-behawioralnej lub terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach, aby pomóc dziecku w prowadzeniu sesji.

Każda sesja może mieć określony temat lub cel do rozwiązania. Dziecku można powiedzieć:„Dzisiaj będziemy bawić się lalkami. To będzie twoja kukiełka” lub terapeuta może wybrać konkretną grę, w którą będą grać.

Terapeuta może również zaangażować się w przedstawienie, aby wyreżyserować historię. Na przykład, jeśli dziecko używa kukiełek, aby przedstawić nękanie dziecka, terapeuta może interweniować, aby pomóc marionetce znaleźć sposób na przeciwstawienie się dręczycielowi lub znalezienie pomocy.

Typy

Oprócz podstawowych podejść istnieje również kilka różnych rodzajów terapii zabawą. Oto niektóre z najczęstszych typów:

  • Terapia synialna : Rodzice angażują się, a terapeuta uczy rodzica interakcji z dzieckiem poprzez zabawę. Celem jest zamknięcie luki komunikacyjnej między dzieckiem a rodzicem.
  • Terapia z tacą do piasku : Dziecko może stworzyć scenkę w małym pudełeczku wypełnionym piaskiem za pomocą miniaturowych zabawek, takich jak ludzie i zwierzęta. Stworzona scena działa jako odzwierciedlenie własnego życia dziecka i daje szansę rozwiązania konfliktu, usunięcia przeszkód i uzyskania samoakceptacji.
  • Biblioterapia :Terapeuta i dziecko mogą razem czytać książki, aby odkrywać określone koncepcje lub umiejętności.
  • Wyimaginowana gra :Dziecko może otrzymać zabawki, które pobudzają wyobraźnię, takie jak ubrania do zabawy w przebieranki, domek dla lalek, lalki lub figurki. Może to być dyrektywa lub niedyrektywa.
  • Terapia zabawy poznawczo-behawioralnej :Terapeuta może wykorzystać zabawę, aby pomóc dziecku nauczyć się myśleć i zachowywać się inaczej. Lalka może otrzymać poradę, jak zmienić swoje myślenie lub terapeuta może poprosić dziecko, aby udzieliło pluszowej rady, jak radzić sobie w stresującej sytuacji.

Zaangażowanie rodziny

Rodziny są zwykle ważną częścią leczenia dziecka. Poziom zaangażowania jest jednak określany przez terapeutę.

Czasami rodzice mogą uczestniczyć w sesjach z dzieckiem. Jeśli celem jest praca nad problemami rodzinnymi, rodzice mogą być bezpośrednio zaangażowani w terapię zabawową (tak jak w przypadku terapii synowskiej).

W innych okolicznościach dziecko może uczestniczyć w sesjach samodzielnie. Terapeuta zwykle następnie komunikuje się z opiekunami w sprawie celów leczenia i postępów.

Terapia grupowa

Terapia zabawą może być stosowana w ustawieniach grupowych. Na przykład grupa dzieci w żałobie może obejmować dzieci w tym samym wieku, które angażują się w terapię zabawą, aby pomóc im poradzić sobie ze stratą. Mogą bawić się lalkami, grać w gry, które pomagają im zidentyfikować ich uczucia lub angażować się w projekty artystyczne jako grupa.

Niektóre szkoły oferują grupy terapii zabawą. Dzieci mogą pracować w grupie z terapeutą zabaw, aby zająć się umiejętnościami społecznymi, takimi jak dzielenie się, okazywanie życzliwości i okazywanie szacunku.

Długość sesji

Sesje terapii zabawą różnią się długością w zależności od celów leczenia oraz potrzeb i możliwości dziecka. Większość sesji trwa od 30 do 50 minut. Wizyty można umawiać w dowolnym miejscu, od raz w miesiącu do dwóch w tygodniu.

Średnio 20 sesji terapii zabawą jest potrzebnych do rozwiązania problemów, ale niektóre dzieci poprawiają się znacznie szybciej, podczas gdy inne mogą wymagać znacznie więcej sesji terapeutycznych.

Badania nad terapią zabawą

Rodzice często zastanawiają się, czy terapia zabawą to dobrze wydany czas i pieniądze. Myślenie, że zabawa zabawkami zapewnia wiele możliwości uzdrowienia emocjonalnego, może wydawać się przesadą.

Jednak badania wskazują, że terapia zabawą może być bardzo skuteczna dla dzieci i ich rodzin. Oto tylko kilka przykładów badań naukowych dotyczących terapii zabawą.

  • Zmniejszona nadpobudliwość u dzieci z ADHD: Badanie z 2012 r. opublikowane w czasopiśmie ADHD Attention Deficit and Hyperactivity Disorder odkryli, że dzieci, u których zdiagnozowano ADHD, wykazywały znaczny spadek nadpobudliwości po terapii poznawczo-behawioralnej. Dzieci wykazały poprawę po ośmiu sesjach terapii grupowej.
  • Mniejsze problemy z zachowaniem, mniej problemów z internalizacją, lepsze wyniki w nauce: W badaniu z 2015 r. dokonano przeglądu 52 innych badań dotyczących terapii zabawą. Stwierdzono, że terapia zabawą zapewnia znaczące efekty leczenia różnych problemów, w tym problemów behawioralnych, depresji i lęku. Dzieci uczestniczyły średnio w 12 wizytach terapeutycznych.
  • Zmniejszona agresja: W badaniu z 2017 r. zbadano wpływ terapii zabawą na dzieci z problemami behawioralnymi. Dzieci były w wieku od 6 do 9 lat i otrzymały 20 sesji terapii (dwie 30-minutowe sesje dziennie przez 10 dni). Na podstawie odpowiedzi opiekunów na listę kontrolną zachowania dziecka, dzieci wykazały zmniejszenie problemów z zachowaniem, w tym agresji i łamania zasad.
  • Ulepszony rodzic -Związki dzieci w rodzinach adopcyjnych: Badanie z 2017 roku wykazało, że terapia synowska była skuteczna w budowaniu więzi między rodzinami adopcyjnymi. Po siedmiu sesjach trwających po 30 minut, empatyczne zachowania rodziców wzrosły, stres związany z relacjami rodzic-dziecko zmniejszył się, a problemy z zachowaniem adoptowanych dzieci poprawiły się.

Znajdowanie terapeuty zabaw

Licencjonowany specjalista ds. zdrowia psychicznego z tytułem magistra lub wyższym może korzystać z terapii zabawą w leczeniu. Niektórzy terapeuci mają specjalistyczne szkolenie w zakresie terapii zabawą, podczas gdy inni nie.

Terapeuci specjalizujący się w terapii zabawą mogą być zarejestrowanymi terapeutami zabaw. Stowarzyszenie Terapii Zabawami oferuje referencje zarejestrowanym terapeutom zabaw.

Jeśli uważasz, że Twoje dziecko może odnieść korzyści z terapii zabawą, porozmawiaj ze swoim pediatrą. Pediatra może ocenić potrzeby Twojego dziecka i skierować do wykwalifikowanego specjalisty zdrowia psychicznego.

Możesz również wyszukać terapeutę zabaw na stronie internetowej Stowarzyszenia Terapii Zabawami. Katalog zawiera aktualną listę zarejestrowanych terapeutów zabawowych na całym świecie.

Zabawa jest dla dzieci językiem. Tak jak dorośli komunikują się za pomocą języka werbalnego, pisemnego lub migowego, dzieci używają zabawy do wyrażania swoich lęków, pragnień, potrzeb i ukrytych obaw. Tak duża część świata jest abstrakcyjna. Zabawa pomaga dziecku zrozumieć świat dzięki betonowym materiałom, aby pomóc mu wyrazić to, co dzieje się pod powierzchnią.


Previous:

Next: