Nieuprzejmy 16-latek
Jak mogę pokazać mojemu 16-latkowi synowi, że nazywanie mnie nazwami i krzyczenie na mnie non-stop to nieakceptowalne zachowanie? Nie robi tego nikomu innemu w domu i nigdy nie miałem problemów z nim w szkole. Nie chcę ciągle karać go odbieraniem rzeczy. Co powinienem robić?
Porady
Nie będziesz w stanie pokazać 16-latkowi, co jest akceptowalne zachowanie, ale możesz pokazać mu, co Ty wybierasz robić, gdy nazywa cię nazwami i krzyczy na ciebie. To, co zachęcam cię do zrobienia, może wymagać dużo odwagi, bo syn jest poza kontrolą. Zakładam, że ten typ zachowania trwa już pewien czas. To, co robi Twój syn, to werbalny napad i to jest przeciwko prawu. Jeśli będzie kontynuował, może eskaltować do fizycznego ataku na ciebie lub kogoś innego.
Pierwszą rzeczą, którą chciałbym, byś zrobił, to sprawdź numer najbliższego posterunku policji lub sheriffa. Zadzwoń do nich. Wyjaśnij, co się dzieje z synem i że chcesz zadzwonić do nich następnym razem, gdy ci zagrozi. Potem wybierz spokojny moment, gdy wy i syn możecie porozmawiać, nie kłócić. Wyjaśnij synowi, że wybierasz nie przyjmować jego znęcania się dłużej; że jesteś gotowy dyskutować o sprawach, ale nie będziesz tolerował krzyków ani nazw. Powiedz mu stanowczo, ale spokojnie, że jeśli wybierze nazywanie cię nazwami lub krzyczenie na ciebie, zadzwonisz do policji. A potem, gdy to zrobi (i zrobi, by Cię przetestować), zadzwoń do policji natychmiast.
Potrzebujesz wsparcia i pomocy w ustalaniu granic i konsekwencji dla syna. Gdy rozmawiasz z policją, zapytaj, czy są jakieś programy dla rodziców niekontrolowanych nastolatków w systemie sądów rodzinnych. Jeśli nie, możesz zadzwonić do lokalnej szkoły lub departamentu usług społecznych (ochrony dziecka) o informacje o kursach rodzicielskich. Jeśli możesz, mogę też zasugerować terapię rodzinną, nawet jeśli ty jesteś jedynym członkiem rodziny, który idzie.
Proszę, nie czekaj. Wy i Twój syn potrzebujecie pomocy jak najszybciej.
Previous:Negatywna uwaga
Next:Bić czy nie bić?
-
pewnego dnia zapytałam moją 8-latkę Drew: „Dlaczego zostawiłaś otwarte drzwi samochodu?”. „Bo… ja… no…”, zaczeła ona, dudniąc i gestykulując jak gość programu „Dr. Phil”. „To tak, że… Blair mówiła, że zamknie”. Problemem było to, że starsza siostra w -
Bycie dziadkiem lub babcią to jeden z największych błogosławieństw na świecie. Masz szczególną więź z wnukami bez konieczności martwienia się o rodzicielskie odpowiedzialności. Jesteś tam, by dawać poczucie bezpieczeństwa, wsparcie i miłość, pomagać -
Wskazówki prewencyjne Zapobieganie problemom behawioralnym w domu u dzieci z ADHD Oto rekomendacje prewencji – lub co najmniej redukcji – trudnych zachowań. Ustal i zapewnij niezbędną strukturę: zasady/ocekkiwania i konsekwencje. Stawiaj granice
