• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Karmiłbym moją córkę piersią tak długo, jak by chciała

Kiedy nadszedł czas, abym miała własne dzieci, nie było nawet mowy, żebym karmiła piersią. Pomyślałem, że Bóg nie dał mi piersi w rozmiarze G, gdyby nie karmienie dzieci.

Mój najstarszy syn powoli przybierał na wadze, dlatego suplementowaliśmy mieszankę i wcześnie odstawił od piersi. Kiedy cztery lata później zaszłam w ciążę z naszym drugim synem, byłam zdeterminowana, aby nie tylko karmić go wyłącznie piersią, ale także ćwiczyć przedłużone karmienie piersią i karmić go dobrze po ukończeniu pierwszego roku życia. Zrobiliśmy to, a potem jeszcze trochę. Karmiliśmy go, dopóki nie skończył roku, kiedy to zaszłam w ciążę. Pielęgnowaliśmy tę ciążę, a potem ja w tandemie pielęgnowałam jego i noworodka, a potem kontynuowałam karmienie przedszkolaka i małego dziecka, kiedy byłam jeszcze w ciąży.

Jednego z moich synów karmiłam piersią do 2 roku życia, a drugiego do 3 roku życia W sumie, kiedy moja podróż do karmienia piersią zakończyła się, karmiłam piersią trójkę moich młodszych dzieci nieprzerwanie od 5 lat. To ponad 1800 dni i ponad 20 000 godzin karmienia piersią. Dlaczego ktoś miałby to sobie zrobić?

Wiemy, że karmienie piersią przynosi niesamowite korzyści nie tylko dziecku, ale także mamie. A rzeczą, o której ludzie często zapominają, jest to, że korzyści te nie kończą się po pierwszym roku życia. W ten ideał wierzą nie tylko rodzice, którzy są hipisami. Wiele światowych organizacji zdrowia i pediatrów wspiera również przedłużone karmienie piersią. Jasne, że powodów zdrowotnych jest wiele, ale to nie jedyny powód. To także intensywna więź i więź, którą buduję nie tylko z moim dzieckiem, ale także z innymi dziećmi.

Mam dużo dzieci, cztery kiedy ostatnio sprawdzałem, i nie zawsze spotykam się z każdym z moich dzieci. A kiedy masz noworodka, ten czas jest jeszcze bardziej nieuchwytny. Ale kiedy musisz przestać karmić piersią co 20-40 minut w ciągu dnia, jest to świetny moment, aby przyciągnąć kolejne dziecko i usiąść tylko z nim, aby poczytać, przytulić się lub po prostu porozmawiać. Sesje pielęgniarskie to miłe bloki czasu, które mogę wykorzystać w swoim dniu, aby po prostu być z nimi w tej chwili.

Moja dłuższa podróż z karmieniem piersią nie zawsze spotykała się z entuzjazmem ludzi wokół mnie. Moja rodzina często widziała, jak pielęgnuję małe dziecko nad dużym brzuchem i komentuje „No, Alex, poważnie?!” Otwarcie mówiłam też o karmieniu piersią w miejscach publicznych i często ludzie się na mnie gapili, a niektórzy byli na tyle odważni, by zapytać mnie wprost „ALE DLACZEGO?!” Mój mąż zawsze był tym bardziej zaniepokojony niż ja. Nie podobało mu się, że ludzie po cichu mnie osądzali, a co za tym idzie także jego. Ale nie obchodzi mnie to, nie obchodziło mnie to. Dzieci są tylko małe na moment na masową skalę ich życia, że ​​jeśli mogę pozwolić im robić coś, co kochają, wykraczające poza pewne normy społeczne, to niech tak będzie.

Decyzja o zakończeniu karmienia piersią zawsze należała do moich dzieci… aż do czwartego. Pamiętasz, jak ci mówiłem, że karmię piersią przez pięć lat bez przerwy? Kiedy moje ostatnie dziecko miało około 16 miesięcy, zaczęłam czuć się nieswojo. Kiedy moja córka karmiła piersią, czułem się niespokojny, zły, smutny i wyczerpany. Dzięki własnym badaniom medycznym w Google zdiagnozowałem siebie z dysforycznym odruchem wyrzucania mleka, znanym również jako DMer.

Uczucia były tak intensywne, że wiedziałam, że nie mogę już dłużej dawać i dawać w ten sposób. Przez miesiące próbowałem walczyć z tymi uczuciami i zastanawiałem się nad decyzją o rzuceniu palenia. Próbowałem nawet stopniowo ograniczać jej sesje pielęgniarskie, ale nic tak naprawdę nie działało i nadal czułem się nieswojo. W końcu odciąłem jej zimnego indyka, zanim skończyła dwa lata, a rok później moje emocje wciąż są takie, jak zadowolenie z mojej decyzji, a także trochę żalu. A ponieważ jestem prawie pewien, że jest moim ostatnim dzieckiem, żałuję jeszcze bardziej, że nie pozwoliłem jej zakończyć procesu w odpowiednim dla niej czasie.

Przedłużone karmienie piersią nie jest najłatwiejszym, najwygodniejszym ani społecznie akceptowanym wyborem. Jest to często postrzegane przez widzów jako samolubna, dziwna i prawdopodobnie motywowana seksualnie decyzja matki, ale to nie może być najdalsze od prawdy. Chociaż może to nie dotyczyć ciebie, ani nawet większości kobiet, jest to po prostu kolejna decyzja „moje ciało, mój wybór”, którą należy szanować, a nie kwestionować.