• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Zaabsorbowanie śmiercią i chorobami

P. Mój syn skończy osiem lat za miesiąc i przez ostatnie sześć miesięcy był zajęty strachem, śmiercią i chorobą. Nierzadko zdarza się, że coś tak prostego jak ugryzienie komara powoduje, że się zatacza i płacze, że w rezultacie umrze. Boi się w środku dnia w naszym dobrze oświetlonym domu i nie będzie spał we własnym pokoju. Znajduje się na drugim piętrze naszego domu, a nasz pokój na pierwszym. Jednak nasz 16-miesięczny synek jest w pokoju naprzeciwko niego.

To utalentowane dziecko, które ma doskonałe słownictwo, czyta na poziomie piątej klasy i jest niezwykle ciekawskie. Jednak jego ciągły strach powoduje w naszym domu ogromną traumę emocjonalną. Zarówno jego ojciec, jak i ja jesteśmy bardzo uważni na niego iw naszym domu nie ma przemocy. Zawsze zachęcałem go, by rozmawiał ze mną o wszystkim i tak robił – aż do teraz. Jest bardzo wrażliwy na uczucia innych i niepotrzebnie się o wszystko martwi. Od czasu do czasu moczy się w łóżku i jest duży jak na swój wiek. Jest wielkości dziesięciolatka.

Jak mamy radzić sobie z jego strachem i jak możemy pomóc mu go przezwyciężyć?

A W mojej praktyce doradczej często widuję małe dzieci, które są zbyt przestraszone. Chociaż strach może skupiać się na jednym temacie (takim jak ukąszenia komara dla twojego syna), zwykle odzwierciedla bardziej ogólny stan lękowy związany z większym problemem. Rodzic spędzi sporo czasu na dyskutowaniu z dzieckiem o irracjonalności zmartwień (na przykład w jego zamkniętym pokoju w nocy nie latają komary), a potem stanie się niecierpliwy, gdy dziecko znów się zdenerwuje pomimo naszych zapewnień. Nie sądzę, aby sporadyczne nocne moczenie twojego syna było związane z tym niepokojem, chyba że zaczęło się, dopóki nie stał się tak niespokojny.

Nie mogę nie zauważyć, że twierdzisz, że problem nie zaczął się przed około sześcioma miesiącami. To zbiegło się z czasem ataków terrorystycznych w Ameryce. Możliwe, że uogólnione obawy o bezpieczeństwo, które wielu odczuwa, wpłynęły na twojego syna. Nawet jeśli nie było to tematem dyskusji w twoim domu, z pewnością było to poruszane w szkołach i wszędzie jest wiele wizualnych przypomnień (flagi, billboardy itp.). Nie byłoby niczym niespotykanym, gdyby wrażliwe młode, uzdolnione dziecko przejęło tę troskę o bezpieczeństwo/śmierć/uszkodzenia i kazało im to „przejąć”.

Zachowanie lub reakcja staje się problemem, gdy zakłóca nasze codzienne życie. Wygląda na to, że zmartwienia twojego syna zakłócają jego ogólne szczęście. Mając to na uwadze, poleciłbym Twojemu synowi krótkoterminowe doradztwo zawodowe, aby pomóc mu poradzić sobie z jego lękami. (Zawczasu zapytaj doradcę, czy ma doświadczenie z uzdolnionymi dziećmi). W tym momencie proponuję poradnictwo, ponieważ nie chcesz, aby przekształciło się ono w zaburzenie lękowe uogólnione. Kiedy pracuję z niespokojnymi dziećmi, staram się dać im kilka wskazówek dotyczących relaksu, aby zachować spokój w obliczu swoich lęków. Ciekawą książką dla rodziców, nauczycieli i dzieci jest Ready..Set..R.E.L.A.X. Jeffreya Allena i Rogera Kleina (1996).

Mam nadzieję, że te informacje okażą się przydatne. Naprawdę uważam, że takie zachowanie wymaga porady z zewnątrz. Dziękuję za pisanie.