Edytowanie i aktualizowanie zasad dla dzieci

Choć zasady, które ustaliłeś dla dziecka, mogły idealnie pasować w latach malucha, mało prawdopodobne, by te same miały zastosowanie, gdy wchodzi w wiek nastolatka. W miarę dorastania dziecka, będziesz musiał edytować i aktualizować zasady zgodnie z jej etapem rozwoju. Choć nie każda zasada się zmieni, niektóre mogą wymagać rewizji, by pasowały do jej umiejętności poznawczych, emocjonalnych i komunikacyjnych.

Maluchy i przedszkolaki

  • W latach malucha prawdopodobnie trzymałeś zasady krótkie i stosowałeś styl dyscypliny skupiający się na krótkich, ale twardych „nie” albo sadzeniu malucha w rogu. Dopasowanie zasad do języka i umiejętności komunikacyjnych malucha często oznacza proste stwierdzenia, np. „Nie bij”. Gdy dziecko przechodzi w lata przedszkolne – 3–5 lat – możesz zacząć edytować i dopracowywać te podstawowe zasady. Według pediatrów z KidsHealth, przedszkolaki mają zdolność rozwojową do zrozumienia, że łamanie zasad ma konsekwencje. Musisz skupić się na jasności i precyzji przy formulowaniu każdej zrewidowanej zasady i jej odpowiadającej konsekwencji. Np. zamiast po prostu mówić „Nie bij”, możesz musieć zmienić to na: „Nigdy nie możesz bić brata. Jeśli zrobisz to, stracisz czas na DVD”.

Wiek szkolny początkowy

  • Zasady dla uczniów klas niższych mogą pozostać dość podobne do tych z lat przedszkolnych – z drobnymi korektami. Jeśli masz już konkretne zasady jasno określające oczekiwania i konsekwencje, nie musisz robić dużych zmian. Np. mówienie pierwszoklasiście: „Musisz posprzątać markery po skończeniu malowania” jest podobne do tego, co powiedziałbyś 4-latkowi. Gdzie możesz najbardziej musieć dokonać rewizji, to w tworzeniu odpowiadającej konsekwencji. Unikaj nierealnych kar lub groźb, które nie łączą się z zasadą, np. „Jeśli nie posprzątasz markerów, nigdy nie dostaniesz kolejnego ciasteczka”. Zamiast tego spraw, by zasada i konsekwencja były równe i odpowiednie do wieku, np. „Jeśli nie zjesz warzyw, nie możesz dostać deseru”.

Nastolatki młodsi (tweens)

  • Twój starszy uczeń podstawówki lub uczeń gimnazjum może myśleć, że jest dojrzały, by ustalać własne zasady, ale prawda jest taka, że wciąż jest dzieckiem i potrzebuje Twojego prowadzenia. Choć wciąż możesz używać wielu tych samych zasad co gdy był młodszy, nacisk może zacząć przesuwać się w stronę spraw szkolnych i rówieśniczych – z kim może się spotykać, gdzie może iść i jaka nadzór jest konieczny. Dodatkowo, twój tween niekoniecznie potrzebuje konsekwencji za złamanie zasady w taki sam sposób jak w wcześniejszych latach. Naturalne konsekwencje, czyli te wynikające bezpośrednio z czynów dziecka, dają skuteczny sposób dyscypliny. Przeredaguj niektóre zasady, by dziecko wzięło na siebie część odpowiedzialności za własne czyny. Np. zamiast mówić: „Jeśli nie zrobisz lekcji, nie możesz oglądać TV”, po prostu powiedz, że musi zacząć lekcje w ciągu godziny po powrocie ze szkoły. Jeśli nie zrobi tego, może nie zaliczyć zadania.

Nastolatkowie (teens)

  • Choć Twój nastolatek musi nauczyć się samodzielnych decyzji, wciąż musi przestrzegać zasad, które wydałeś w latach tween. Wciąż musi uczyć się, robić lekcje domowe i informować o swoim pobycie. Dodatkowo możesz zrewidować te zasady, by obejmowały bardziej dorosłe tematy, jak randki i ryzykowne zachowania. American Academy of Pediatrics na swojej stronie Healthy Children sugeruje rozmowę z nastolatkiem o kwestiach, jak wiek, w którym może zacząć randki 1-na-1 i jaka godzina powrotu jest rozsądna. Stwórz listę zasad szczegółowo opisujących, w jakim wieku pewne aktywności są dozwolone – np. że nie może randkować do 16 roku życia – i kiedy musi się zgłosić u Ciebie.

Previous:

Next: