Co robić, gdy wyciszenie (timeout) nie działa

W kwestii dyscyplinowania dzieci nie ma jednego rozwiązania pasującego do wszystkich. Jeśli Twoje dziecko to takie, które spędza cały czas w wyciszeniu na byciu zły lub zdenerwowanym, krzycząc i płacząc, a Ty nie widzisz różnicy w jego zachowaniu, to może być czas, by przyznać, że podejście "zrobiłeś sprawę, odnosisz konsekwencje" nie działa dla Twojego dziecka.

Czy wyciszenia działają, może zależeć od osobowości i temperamentu dziecka, jej wieku i etapu rozwoju, oraz jak wyciszenia są stosowane. Wyciszenia mogą być właśnie tym, czego jedno dziecko potrzebuje, by uspokoić się i pomyśleć o zachowaniu; ale dla innego mogą wywołać krzyki i emocjonalne pobudzenie. Jeśli wyciszenia powodują więcej chaosu i nerwów w domu i nie rozwiązują problemów behawioralnych, może być czas, by rozważyć alternatywne strategie dyscypliny, by skierować zachowanie dziecka w dobrym kierunku.

Strategie do wypróbowania

  • Zostawaj spokojny i używaj innych narzędzi. Nie traktuj wyciszeń jako świętego graalu dyscypliny i bądź otwarty na alternatywne sposoby nauczania dziecka, jak się zachować. Ważne jest, byś nawiązał kontakt z dzieckiem, skutecznie się z nim skomunikowałeś i dałeś mu znać, że oczekujesz, by było dzieckiem, które robi dobre wybory i traktuje innych – w tym i zwłaszcza Ciebie – z szacunkiem.
  • Jeśli za pierwszym razem nie udało Ci się, spróbuj ponownie. Tak jak z oferowaniem nowych jedzenia czy namawianiem dziecka do jedzenia warzyw, stare przysłowie o próbowaniu ponownie, gdy nie udało się za pierwszym razem, dotyczy też wyciszeń. Dziecko może na początku nienawidzić wyciszeń, ale z czasem może przyzwyczaić się do przerwy od sytuacji, która je zdenerwowuje, by mogło się uspokoić i uporządkować myśli i emocje – umiejętności, które staną się bardzo ważne, gdy dorosną.
  • Ustal, jak długo ma trwać wyciszenie. Czy trzymasz dziecko w miejscu wyciszenia za długo? (10 minut może być za dużo dla 5-latka, na przykład.) Weź pod uwagę wiek i temperament dziecka i trzymaj się krótszych wyciszeń dla młodszych dzieci. Dla starszych możesz chcieć dopasować czas do winy: dłużej za bijatywną walkę z rodzeństwem i krócej za powiedzenie czegoś niegrzecznego i natychmiastowe przeprosiny, na przykład.
  • Znajdź odpowiednie miejsce na wyciszenie. Czy wysyłasz dziecko do pokoju, by mogła bawić się zabawek? To nie zachęci ją do myślenia o złym zachowaniu. Czy sadzisz ją na wyciszeniu z włączonym TV? To nie będzie skuteczne. Pomyśl o cichej przestrzeni bez rozpraszaczy, gdzie może pomyśleć o tym, co zrobiła i jak może zmienić zachowanie następnym razem.
  • Bądź uspokajający, ale stanowczy. Wyjaśnij – więcej niż raz, jeśli trzeba – że wyciszenie to nie kara, ale szansa dla wszystkich na uspokojenie. Uspokój dziecko, że je kochasz, ale że jej zachowanie musi się zmienić i że pomóżesz jej znaleźć sposób na lepsze wybory i porozmawiasz, gdy wyciszenie się skończy.

Nie trzymaj dziecka siłą. Celem wyciszenia jest ciche myślenie i uspokajanie się. Próba przytrzymania dziecka to wręcz przeciwieństwo, i może skutkować urazem dziecka.

  • Usiądź blisko, jeśli dziecko znajduje to zbyt zdradliwym. To może pomóc młodszym dzieciom zostać na wyciszeniu i nie być tak zdenerwowanym z bycia na wyciszeniu. Ale upewnij się, że nie rozmawiasz z dzieckiem ani nie angażujesz się z nim.
  • Daj w wyciszenie rzeczy, które kocha. Zabierz uprawnienia. Czy dziecko kocha grać w Minecraft? Powiedz mu, że nie będzie mógł grać przez określony czas (dni lub tydzień, w zależności od poważności sprawy). Czy lubi mieć znajomych po szkole lub chodzić z kumplami? Może stracić uprawnienia do spotkań jako konsekwencję złego zachowania. Pomyśl o tym, co dziecko kocha, i daj tym rzeczom wyciszenie, by skierować go w dobrą stronę.

Previous:

Next: