• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Uczymy dziecka puścić stres szkolny

Wszyscy mamy momenty negatywności. Wszyscy zdarza nam się złościć, czuć krzywdę, lęk, winę i stres. Po prostu nie da się przejść przez życie bez tych chwil. Twoje dziecko też je będzie mieć. Pewnego dnia mogą poczuć krzywdę od najlepszego przyjaciela. Może przyjaciel powiedzie coś niegrzecznego albo zaprosi kogo innego na szczególne wydarzenie. Pewnego dnia dziecko może dostać trójkę z projektu lub testu zamiast piątki.

Jest w porządku, jeśli dziecko wyraża swoje negatywne uczucia. Fakt, to może być dobre, by je wyrazić, by sobie z nimi poradzić. Złość to naturalna reakcja emocjonalna, tak jak cierpienie, gdy ktoś zrobił nam coś nieprzyjemnego lub stało nam się coś złego. Płakanie nad krzywdą, a nawet mówienie "Nienawidzę ich" nie jest samo w sobie złe.

Trudno jednak patrzeć na dziecko czujące smutek, złość i cierpienie, zwłaszcza gdy ma problem z przejściem do porządku dziennego. Co możesz zrobić, by pomóc dziecku "puścić to"?

Cele i niszcz

Czasami symboliczne działania mogą pomóc nam radzić sobie z uczuciami. To jest jedno z takich działań, które mogłyby pomóc dziecku "puścić to". Poproś dziecko, by napisało na kartce, co je boli. Np. mogłyby napisać: "Dostałem trójkę z projektu".

To wszystko, co jest potrzebne, choć może pomóc dopisać też emocję, więc mogłyby napisać: "Dostałem trójkę z projektu i to sprawiło, że czuję smutek". Po napisaniu, co ich boli, niech dziecko pozbędzie się kartki.

Pozbywanie się kartki i negatywności

Dziecko może wybrać z wielu metod pozbycia się tej kartki (i symbolicznie tego, co je boli).

Wyrzuć to

Jeśli karteczka jest wystarczająco mała, dziecko może ją zmiać w kulę i zrzucić do toalety. To może dać satysfakcję, ale tylko jeśli papier jest mały. Nie chcesz zatykać toalety!

Jeśli masz odśmielacz w zlewie, a karteczka nie jest za duża, dziecko może ją poskładać na kawałki i wrzucić do odśmielacza. Słyszenie, jak odśmielacz mieli ten problem i spłukuje go, też daje satysfakcję.

Jeśli mieszkacie blisko wody, np. stawu lub strumyka, dziecko może poskładać papier na małe kawałki i rzucić do wody. Papier się rozkłada i nie szkodzi środowisku.

Zamień to w zabawkę

Dziecko, z Twoją pomocą, jeśli potrzeba, może zmienić papier w samolotik z papieru. Jeśli to opcja, którą dziecko chce wybrać, najlepiej użyć całej kartki. Możecie zrobić prosty samolotik lub bardziej złożony. Niech dziecko wyrzuci swój problem w powietrze.

Samolotik oczywiście spadnie na ziemię, ale sam akt rzucania go w górę i obserwowania, jak problem odlatuje (nawet jeśli to krótka odległość), może dać ulgę. Gdy samolot spadnie, słowa mogą nadal być na papierze, ale problem odleciał. Dziecko może albo zmiać samolot i wyrzucić, albo zachować go, by przypomnieć sobie, że puściło ten problem.

Jeśli to problem, który może wrócić (np. ocena nieidealna), samolot będzie gotowy zabrać problem znowu.

Jeśli mieszkacie blisko otwartej przestrzeni i pogoda pozwala, dziecko może przypiąć lub związać problem do latawca. To ta sama zasada co samolotik, ale z dodatkową korzyścią: okazji do latania latowcem. Problem można napisać na wąskim, ale długim pasku papieru, który można przyczepić do ogona latawca.

Gdy latawiec unosi się wysoko w niebie, problem jest odwirowany wiatrem. Możecie kupić latawiec, jeśli nie macie, albo zrobić go sami.

Zakop to

Inny sposób na pozbycie się kartki w ciepłą porę roku to zakopanie. Po napisaniu problemu na papierze, dziecko może go poskładać i zakopać kawałki w rabacie kwiatowej. Papier się rozłoży i może "stać się" częścią kwiatów. To wspaniały, symboliczny sposób na zamianę czegoś negatywnego w coś pięknego. Jeśli nie macie rabaty kwiatowej, dowolne rośliny zadziałają: krzewy, krzakowe, a nawet drzewa.

Napisz list wybaczenia lub przeprosiny

Jeśli negatywność wynika z tego, co ktoś zrobił dziecku, niech dziecko napisze list wybaczenia. Ten typ listy może pomóc dziecku w gojeniu. Nawet jeśli osoba, która zraniła dziecko, już przeprosiła, dziecko może wciąż być zły i zranione.

Dopóki nie zdecydujemy się wybaczyć osobie, która nas zraniła, nie zaczynamy czuć się lepiej. To prawdą dla naszych dzieci tak samo jak dla nas. To akt wybaczenia robi różnicę.

W liście wybaczenia niech dziecko opisze wydarzenie i wyjaśni, dlaczego zraniło, a potem powiedzie tej osobie, że jest wybaczona. List nie musi zostać wysłany. Może być nawet użyteczne, by go zachować. Gdy dziecko urośnie, może przeczytać, co napisało. Czas często pomaga nam postawić rzeczy w perspektywie. Co wydawało się najgorszą rzeczą, która mogła się stać, później wydaje się dość nieistotne.

Jeśli dziecko czuje winę, bo to ono zraniło kogoś innego, może chcieć napisać list przeprosin. Dziecko może chcieć wysłać ten list, ale musi pamiętać, że to od drugiej osoby zależy wybaczenie.

Jeśli dziecko przeprosi, nie ma nic więcej, co może zrobić. Powinny to być szczere przeprosiny i nie powinny zaczynać się od "Przepraszam, jeśli..." albo "Przepraszam, że czujesz, że ja...". To brzmi, jakby piszący nie uważał, że zrobił coś źle. Nie brzmi szczero.

Nie możemy chronić dzieci przed wszystkimi krzywdami i negatywnością na świecie, ale możemy im pomóc radzić sobie z uczuciami, gdy są do nich narażeni.