Jak odzwyczaić dziecko od kłamstwa

Niezależnie od tego, czy to „biała kłamczucha” czy ogromna kłamczucha – to niepokojące, gdy dziecko kłamie. Zazwyczaj oznacza to, że czuje się niekomfortowo z mówieniem prawdy. Dlatego tak samo ważne jak sama kłamczucha jest jej przyczyna. Pomagając dziecku zrozumieć, że szczerość zawsze się opłaca, możesz nipped problem w pąku.

Instrukcje

  1. Zadawaj pytania, by dowiedzieć się przyczyny. Jeśli kłamstwo jest oczywiste, powiedz: „Wiem, że nie mówisz prawdy” i zapytaj dlaczego (Peggy Drexler, Psychology Today). Np. kłamstwo o zjedzeniu ciasteczek: „Wiem, że to nie Twój brat wziął ciasteczka. Czy boisz się, że dostaniesz karetkę?”.

  2. Wyjaśnij, dlaczego kłamstwo nie pomaga. Psycholog Jeffrey Bernstein (Psychology Today): by przestać kłamać, dziecko musi zrozumieć, że kłamstwo pogarsza sprawę. „Kiedy kłamiesz o łamaniu zasad, jestem jeszcze bardziej zły”.

  3. Daj szansę na wyznać się bez „łapania”. Zamiast pytać o to, co już wiesz, powiedz: możesz przyznać się, nie będę zły. Trzymaj równy ton, unikaj etykiet „kłamczuch” – to przeraża i prowadzi do kolejnych kłamstw (SuperNanny.co.uk).

  4. Chwal za prawdę. Konkretnie: „Dziękuję za prawdę. Wiedziałem, że to trudne, ale cieszę się, że jesteś szczery”. Możesz dać konsekwencję, ale proporcjonalną – np. brak deseru za ciasteczka bez pytania. Unikaj zbyt surowych kar – one zachęcają do kłamstwa w przyszłości.

  5. Bądź modelem szczerości. Dorosli kłamią codziennie: szefowi o chorobie, firmie energetycznej o wysłanym czeku. Gdy Ty kłamiesz – dziecko uczy się, że to OK. Zamiast tego: modeluj prawdę i przyjmij konsekwencje swoich czynów, by dziecko mogło to samo robić.