Nienawidziłam drgawkowania w dzieciństwie – dlaczego więc mam na to pozwolić mężowi wobec naszej córki?

Kiedy partnerzy mają dzieci, oczekuje się, że nie zgodzą się na wszystko w kwestii ich wychowywania. Oczywiście można przepuścić drobności, np. gdy jeden rodzic pozwala dzieckowi zostać upalnie poza czasem snu. Ale są sprawy, na których nie da się pomyśleć. W moim przypadku jest to miłość mego męża do drgawkowania naszej córki.

Zacznę od tego, że nigdy nie lubiłam drgawkowania. Zawsze uważałam je za zbyt agresywne. Nawet jako dziecko bezwzględnie nienawidziłam, gdy mnie drgawkano, a szczęśliwie moi rodzice nigdy tego nie robili.

To prawdopodobnie dlatego rozzłościłam się, gdy mąż po raz pierwszy drgawkano naszą córkę, gdy była niemowlęciem. Obawiałam się, bo była zbyt młoda, by słownie wyrazić, czy to lubi. Teraz, mając dwa i pół roku, córka śmieje się i uśmiecha, gdy mąż ją drgawkuje. Dla niego to znaczy, że to lubi. Dla mnie – obawiam się, że jej śmiech to tylko naturalna reakcja na drgawkowanie, a w rzeczywistości może to nienawidzić, ale nie wie, jak mu powiedzieć, by przestał.

Czy drgawkowanie dzieci jest w porządku?

Z punktu widzenia medycznego drgawkowanie może być w porządku, w zależności od tego, jak jest wykonywane. „Drgawkowanie może być wykorzystywane przez rodziców małych dzieci do wywoływania śmiechu i radości oraz do budowania więzi u niemowląt z rodzicami” – mówi dr Sara Siddiqui, pediatra z NYU Langone Huntington Medical Group.

Ale ostrzega, że u starszych dzieci może to być bardziej skomplikowane, ponieważ mogą poczuć dyskomfort, gdy drgawkowanie sprawia, że tracą kontrolę nad sytuacją. „Delikatne dotykanie dziecka jest w porządku. Drgawkowanie do momentu, gdy dziecko traci kontrolę, może być szkodliwe dla rozwoju dziecka” – mówi dr Siddiqui. „Nauczanie dzieci granic i znaczenia zachowania pozytywnego stosunku do ciała oraz kontroli jest niezbędne”.

Ustalanie odpowiednich granic

Eksperci mówią, że ważne jest, by uczyć dzieci tych lekcji – bycie zarządcami własnego ciała – od najmłodszych lat. Innymi słowy, one są szefami – wyjaśnia Lauren Knickerbocker, Ph.D., psycholog dziecięcy i młodzieżowy z Hassenfeld Children's Hospital przy NYU Langone Health. „Drgawkowanie, jak i zabawa w szarpanie między rodzicami a dziećmi, to naturalna interakcja, która daje dzieciom szansę nauczyć się kontrolować swoją fizyczność i zachować bezpieczeństwo” – mówi dr Knickerbocker. „Istnieją pewne zastrzeżenia, których rodzice powinni pamiętać, aby każdy mógł twierdzić swoje granice, gdy to konieczne, i żeby wszyscy dobrze się bawili”.

Traktuj ten rodzaj zabawy jako czas, w którym dzieci pozostają „szefami swoich ciał” poprzez przerywanie drgawkowania, gdy dziecko o to poprosi po raz pierwszy. To też doskonały moment na rozmowę o granicach. „Upewnij się, że Twoje dziecko wie, że nie może angażować się w taką zabawę z innymi dziećmi ani z Tobą bez zgody” – mówi dr Knickerbocker. „To tylko zabawa, jeśli wszyscy się nią cieszą”.

Dr Siddiqui zgadza się. „Dzieci muszą rozumieć różnicę między dobrym a złym dotykaniem” – mówi. Drgawkowanie może być zachowaniem groomingowym lub preambułą do sytuacji nadużyć. „Zatem konieczne jest nauczanie dzieci autonomii ciała i tego, by zgłaszali dorosłemu, jeśli coś sprawia im dyskomfort, tak szybko, jak to możliwe” – wyjaśnia dr Siddiqui.

A co, jeśli nie potrafią wyrazić swoich uczuć słownie? Niezbędne jest zrozumienie sygnałów dziecka – kontaktu wzrokownego, nastrojów, emocji – już w niemowlęctwie. „Słuchanie werbalnej i niewerbalnej komunikacji dziecka dotyczącej wspólnych czynności to ważna część rozwoju dziecka” – dodaje dr Siddiqui.

Jeśli dziecko wyrazi niechęć do drgawkowania, znajdź inną formę zabawy, bo to ważny element rozwoju. „Zabawa pozwala dzieciom wykorzystywać kreatywność, rozwijać wyobraźnię, zręczność oraz siłę fizyczną, poznawczą i emocjonalną. Zabawa jest kluczowa dla zdrowego rozwoju mózgu. Poprzez zabawę dzieci od najwcześniejszego wieku angażują się i wchodzą w interakcje ze światem wokół siebie” – według Amerykańskiej Akademii Pediatrii (AAP).

Inne pomysły: angażuj małe dzieci poprzez wspólną czytanie, zachęcanie do zabawy w udawanie lub zabawę z odpowiednimi do wieku zabawkami.

Podsumowując

Mąż będzie szczęśliwy, że drgawkowanie naszej małej córki nie jest tak złe, jak myślałam – pod warunkiem, że będziemy dalej uczyć ją, że ona zarządza swoim ciałem. A jeśli nasza córka w jakiś sposób wyrazi niezadowolenie z drgawkowania, mąż wie, że ma natychmiast przestać.

Previous:

Next: