• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

7 rzeczy, które powinieneś zrobić, gdy dziecko cię ignoruje

To wściekające, gdy dziecko nie słucha poleceń. Jeśli jesteś pośpieszony, a dziecko nie rusza z miejsca, frustracja może być ogromna. Ważne jest, by nauczyć dziecko słuchać od razu przy pierwszym poleceniu. W przeciwnym razie ignorowanie twoich prośb może stać się zwyczajem.

Niezależnie od tego, czy dziecko nie reaguje na wezwanie do wchodu do domu, czy udaje, że nie słyszy prośby o posprzątanie zabawek – oto siedem kroków, które warto podjąć, gdy dziecko cię ignoruje.

Eliminuj rozpraszacze

Kluczowe jest rozróżnienie między świadomym buntem a po prostu nieusłyszeniem. Jeśli krzyczysz do dziecka, gdy gra w konsole w innym pokoju, może być zbyt pogrążone w grze, by usłyszeć cię. Jeśli mówisz mu, by odstawioło rower, mija je w pośpiechu – może nie złapać treści twoich słów.

Zanim dasz instrukcję, usuń wszelkie rozpraszacze. Wyłącz telewizor, nazw imię dziecka i nawiąż kontakt wzrokowy. Możesz nawet położyć rękę na jego ramieniu. Potem jasno i konkretnie powiedz, co ma zrobić.

Przekazyвай proste i krótkie polecenia, np. „Posprzątaj zabawki, proszę”. Rezygnuj z wykładów i używaj stanowczego, ale spokojnego tonu głosu.

Poproś o powtórzenie

Upewnij się, że dziecko zrozumiało, prosząc je o powtórzenie instrukcji. Zapytaj: „Dobrze, co teraz masz zrobić?” i poczekaj na wyjaśnienie: „Mam się przebrać w strój do zabawy, żebym mógł Ci pomóc zgrabiać liście”.

Jeśli potrzeba – doprecyzuj lub zapytaj, czy są pytania. Jeśli dziecko potrafi powtórzyć zadanie, masz pewność, że oczekiwania są jasne.

Daj jedno ostrzeżenie

Po wydaniu polecenia i upewnieniu się, że dziecko zrozumiało, odczekaj około pięciu sekund. Czasem informacja potrzebuje chwili, by się „wbić”. Jeśli dziecko nie podejmuje żadnej próby wykonania polecenia – ignoruje cię.

Daj ostrzeżenie w formule „kiedy… to…”. Np.: „Kiedy pójdziesz do góry i zaczniesz sprzątać pokój, to będziesz mógł wieczorem zagrać na komputerze”.

To samo podejście stosuj, gdy dziecko nie ignoruje w pełni, ale odpowiada: „Wiem!” albo „Zrobię to za chwilę”. Naucz dziecko, że polecenia wykonuje się od razu, nie w jego własnym harmonogramie.

Świetnym sposobem na zmniejszenie konfliktów i zwiększenie posłuszeństwa jest dawanie ograniczonego wyboru. To daje dziecku poczucie odpowiedzialności i kontroli: „Możesz posprzątać pokój przed lub po obiedzie – wybierasz”.

Dotrzymuj słowa

Po ostrzeżeniu daj dziecku chwilę na zareagowanie. Jeśli nie podjmuje żadnej próby wykonania prośby – wdroż konsekwencję. Powiedz np.: „Ponieważ wybrałeś nie sprzątanie naczyń, wybrałeś też utratę czasu na gry wideo”.

Jeśli odbierasz przywilej, podkreśl, to nie twoja kara, ale konsekwencja wyboru dziecka. Podkreśl, że może inaczej wybrać następnym razem i zmienić wynik.

Zawsze dotrzymuj ownych konsekwencji. Jeśli nie jesteś gotów wdrożyć zagrożonej kary (np. odebrania przywileju) – znajdź taką, którą realnie zrealizujesz.

Stwórz plan

Namawiasz do rozmowy: „Zauważam, że mamy trudności, zwłaszcza z wykonywaniem zadań. Co przeszkadza ci w dotrzymywaniu słowa?”. Zamiast oskarżać o nieposłuszeństwo, spróbuj porozmawiać o przeszkodach.

Dla niektórych dzieci pochwała i pozytywna uwaga wystarczą jako motywacja. Jeśli powiesz: „Super, że wyłączyłeś TV od razu, jak ci kazałem” – może chętniej to powtórzy.

Inne dzieci potrzebują większego motywu. Rozważ system nagród lub ekonomię tokenów, by zachęcić do większej współpracy.

Wyklucz podłożne problemy

Jeśli odmowa posłuszeństwa występuje w więcej niż jednym środowisku (np. w domu i w szkole) – warto wykluczyć problemy zdrowotne. Zadaj sobie kilka pytań zanim zakładasz, że dziecko celowo cię ignoruje.

• Czy dziecko może mieć problem ze słuchem? Sprawdź słuch, jeśli dziecko wydaje mieć trudności z usłyszeniem lub zrozumieniem poleceń.
• Czy dziecko ma problemy z koncentracją? Jeśli jest bardzo skupione na zajęciu i nie słyszy cię, albo nie potrafi skupić się na tyle, by wykonać polecenie – może to sugerować ADHD.
• Czy dziecko ma zaburzenia poznawcze? Problemy rozwojowe lub upośledzenie intelektualne mogą utrudniać szybkie przetwarzanie informacji i podjęcie działania.

Jeśli podejrzewasz problem medyczny lub psychiczny – skonsultuj się z pediatrą. Lekarz oceni dziecko i wykluczy lub zdiagnozuje ewentualne przyczyny. Przy diagnozie możecie wspólnie pracować nad terapią.

Unikaj pułapek

Rodzice nieświadomie uczą dzieci ich ignorować. Krzyki, nudzenie i modlenie się sprawiają, że dziecko przestaje słuchać. Długie wykłady i zbyt wiele poleceń też zniechęcają do nasłuchu.

Zastrzeż instrukcje na najważniejsze sprawy. Trzymaj się jednego ostrzeżenia – powtarzanie uczy dziecko, że nie musi słuchać za pierwszym razem.