Rozwój poznawczy, społeczny i emocjonalny dziecka – kluczowe etapy

Dzieci rodzą się jako "czyste kartki". Nie mają doświadczenia ani wiedzy, kto będzie o nie dbał. Gdy płaczą, chcą zostać nakarmione, przełożone, uspokojone i pokochane. Jeśli rodzice są konsekwentni, niezawodni i miłosierni, ich dzieci rozwijają się psychicznie, społecznie i emocjonalnie w silnych, produktywnych członków społeczeństwa.

Podstawowy rozwój niemowlęcy

Gdy niemowlę płacze, a Ty reagujesz – karmiąc, przelewając, przytulając – zaczyna rozumieć, że będziesz tam, by pomóc i kochać. Gdy daje pierwsze "społeczne" uśmiech i otrzymuje uśmiechy i interakcję werbalną w zamian, jest zachęcane do bycia jeszcze bardziej społecznym. Przejdzie do wokalizacji poprzedzających pierwsze prawdziwe słowa.

Rozwój poznawczy

Dzieci rozwijają się poznawcznie, przechodząc przez kilka stadiów zwanych Teorią Rozwoju Poznawczym (opracowaną przez Jeana Piageta, psychologa rozwojowego). Krótko: niemowlę zaczyna w stadium sensoriczno-ruchowym, interakcjonując ze światem przez aktywność ruchową. Drugie stadium to przedoperacyjne (maluch i wczesne dzieciństwo) – dziecko pogłębia rozwój, używając symboli, języka, wyobraźni i pamięci. Myślenie nie jest logiczne i jest egocentryczne (świat krąży wokół niego). W wieku szkolnym i wczesnej adolescencji dziecko porzuca myślenie egocentryczne, zaczyna myśleć logicznie i rozwija myślenie operacyjne.

Rozwój emocjonalny

Niemowlę przyzwiczaja się do Twojej obecności, ucząc się polegać na Tobie w miłości, pocieście i opiece fizycznej. Zacząca preferować Twoją opiekę nad obcymi. Z czasem wykazuje lęk przy Twojej nieobecności – to "lęk rozdzielania", wskaźnik siły przywiązania. Dorastając i stając się niezależniejszą, uczy się rozpoznawać emocje u innych.

Rozwój społeczny

Rozwój społeczny ściśle wiąże się z emocjonalnym. Gdy dziecko uczy się, że jest dostępne, uczy się, że może się bezpiecznie oddzielać na chwilę. Maluch bawi się zabawek i obok innych maluchów, wracając do rodzica po potwierdzenie, że tam jest. Z wiekiem coraz mocniej utożsamia się z rówieśnikami, spędzając z nimi więcej czasu, a z rodzicem – mniej.

Wartość pozytywnych interakcji

Gdy dzieci się rodzą, zaczynają od zera, ucząc się polegać na Tobie w jedzeniu, pocieście i miłości. Jeśli Twoje interakcje są miłosne, wspierające i pozytywne, dziecko uczy się, że może Tobie ufać, a przywiązanie będzie zdrowe. Jeśli nie jesteś miłosny, a opieka niezawodna – dziecko uczy się, że ludziom nie da się ufać. Będzie dorastać z nieufnością, a przywiązania do rodziców i opiekunów będą niezdrowe.

Previous:

Next: