Lista kontrolna ADD dla rodziców

ADD (Zespół Niedoboru Uwagi) to stan genetyczny wpływający na mózg, jedna z najczęstszych chorób dziecięcych. Jako rodzic ważne jest zrozumienie ADD i to, jak pomóc dziecku zarządzać stanem by radzić sobie z wymaganiami życia. Dr Edward (Ned) Hallowell, specjalista ADD/ADHD, traktuje to jako atut, nie niepełnosprawność. Opisuje ADD jako "posiadanie potężnego silnika wyścigowego w mózgu, ale z hamulkami rowerowymi. Leczenie to wzmocnienie hamulców".

Objawy

Objawy do obserwacji: psychoruchowe niepokój, zapominalstwo, gubienie rzeczy, przerywanie innym, łatwe rozpraszanie, nadmierna gadatliwość, pozorne niesłuchanie, trudności z podążaniem za instrukcjami, impulsywność, łatwe frustrowanie. Choć wiele dzieci czasem tak się zachowuje, ważne: powtarzalność w czasie i co najmniej kilka z powyższych zachowań.

Diagnoza

Jeśli podejrzewasz ADD u dziecka, konieczna ocena profesjonalna. Nie ma jednego testu diagnozującego ADD – diagnoza wynika z kilku ocen, wykluczających inne problemy: trudności w uczeniu, lęk, stres, reakcję na pojedynczy incydent, depresję, inne choroby genetyczne. Są dwa główne typy ADD: głównie niedouwaga i głównie nadpobudliwość-impulsywność. Także typ mieszany – dziecko jest i niedouważne, i nadpobudliwe.

Przyczyny

Nie znane jest pewne przyczyny ADD, ale genetyka często odgrywa rolę. Inne możliwe przyczyny w badaniu: urazy mózgu, ekspozycja na substancje niebezpieczne i środowiska, narkotyki w ciąży, niedowaga przy urodzeniu, przedwczesne porody. ADD NIE jest wywołane cukrem, TV, złym wychowaniem ani ubóstwem – choć te czynniki mogą nasilać objawy.

Leczenie

Zazwyczaj: leki i terapia behawioralna. Stymulanty to najczęstsze leki. Jednak w 2003 r. wprowadzono leki niestymulujące – wydają się mieć mniej skutków ubocznych. Terapia behawioralna też kluczowa – uczy skupienia przez dzielenie zadań na mniejsze części. Np. dziecko ma 2 opcje zamiast wielu, lub stały porządek dnia, by wiedzieć, co się wydarzy.

Życie z ADD

Rodzice mogą wspierać sukces dziecka, budując jego samoocenę. Pozytywna komunikacja to podstawa. Rodzic powinien dbać o pozytywne relacje dziecka z domem, szkołą, przyjaciółmi. Pozwalanie na zabawę, kreatywność, energię – pomocne. Docenianie sukcesów chwałą i miłością i zachęcanie innych do tego samego.

Previous:

Next: