Etapy sztuki we wczesnym dzieciństwie

Od momentu, gdy dziecko chwyci narzędzie do rysowania, rozpoczyna serię etapów artystycznych, które doświadczy w życiu. Etapy te postępują do dorosłości, z pięcioma etapami w wczesnym dzieciństwie. Istnieją ogólne wskazówki wiekowe dla każdego etapu, ale mogą one mocno się różnić w zależności od dziecka. Czasami dzieci wydają się być między etapami, przechodząc z jednego do drugiego.

Rysowanie bezkształtne (ok. 2–3 lata)

Dzieci zaczynają losowo rysować. Rozwijanie umiejętności rysowania jest niezbędne do poprawy koordynacji oko-ręka, kluczowej dla percepcji wzrokowej. Dzieci manipulują, eksplorują, eksperymentują z różnymi narzędziami; zazwyczaj są zadowolone, odkrywając wszystkie możliwości. Długość tego etapu zależy od zachęty rodziców i nauczycieli, zdrowia dziecka, inteligencji, koordynacji, rozwoju mięśni i częstotliwości okazji do rysowania.

Rysowanie kontrolowane (2–4 lata)

Wprowadzenie kół, kwadratów, owali, trójkątów i innych kształtów rozpoczyna etap rysowania kontrolowanego. Dzieci starają się organizować swoje rysunki, zyskując kontrolę mięśni. Mogą mieszać wzory kołowe z liniami falistymi i falowanymi.

Rysowanie nazywane (3–5 lat)

Dzieci zazwyczaj przechodzą do trzeciego etapu w wieku 3–5 lat. Cechą jest zdolność nazywania rysowanych obiektów. To akt nazywania jest ważny – obiekty mogą być nierozpoznawalne dla dorosłych, ale dziecko je łatwo identyfikuje. Różne kształty z otoczenia zaczynają pojawiać się w rysunkach jako przygotowanie do następnego etapu; bogate doświadczenia to wspierają.

Symbole (5–7 lat)

W wieku 5–7 lat dzieci zaczynają przedstawiać pojęcia abstrakcyjne w rysunkach. Zrozumieją, że myśli można przenieść na papier jako symbole. Mogą rysować to, co czują, a nie to, jak wyglądają rzeczy. Obiekty mogą być zniekształcone, powiększone, zmienione według ich empfundnej ważności.

Obrazy opowiadane (5–7 lat)

W tym etapie dzieci zaczynają opowiadać historie przez rysunki. Zazwyczaj zaczyna się po etapie symboli. Cechą jest linia bazowa – np. ziemia na dole, niebo na górze. Jeśli obiekt nie widać, bo jest za czymś, dziecko może narysować go obok. Łóżko np. narysowane za domem. Krajobrazy rysowane starannie – usunięcie elementu mogłoby zbaliansować całość. Ludzie z prawdziwymi nogami, rękami, twarzami, a nie tylko kółkami z pałkami. Kolor wyraża uczucia, a nie realistyczne oddanie.