Lista cech charakteru do wychowywania u dzieci

Dla nauczycieli i rodziców "cechy charakteru" nie tyle oznaczają osobowość dziecka, co cechy ujawniające jego fundamenty etyczne i moralne. Etyka społeczna i religijna uczy się w wielu kulturach od najwcześniejszych lat i wzmocnia się przez formalne nauczanie duchowe/religijne, domowe i społeczne sytuacje, edukację formalną i przykład rodziców. Większość rodziców uważa, że budowanie silnych cech charakteru to część roli rodzica.

Zacznij wcześnie

Trudno wątpić, że "dobry charakter" pomaga w życiu. Rzetelność i uczciwość to cechy cenione w większości kultur. Większość rodzin uważa, że pomagają one dziecku stać się odpowiedzialnym i szanującym innych. Autorytety wychowawcze zachęcają do rozpoczęcia treningu cech pozytywnych jak najwcześniej i ciągłego wzmocniania go w jasny, spójny sposób przez całe wychowanie.

Wpływy kulturowe

Cenione cechy charakteru łatwo znaleźć w większości kultur. W USA: bycie zajętym, aktywnym, produktywnym, wytrwałym, pracowitym – cechy wyceniane. Wiele osób przypisuje je "dobremu wychowaniu" i traktuje jako wskazówkę rzetelnego postawienia do życia. Podobnie: sumienność, zdolność, radość, uczciwość, szczerość, godność zaufania – cechy osoby z stabilnego domu, która otrzymała nauczanie moralne/religijne o "właściwym zachowaniu".

Cechy podstawowe

Według Character-In-Action, istnieje 66 podstawowych cech charakteru, które rodzice, edukatorzy, doradcy i trenerzy powinni wpiąć w dzieci. Cechy charakteru powinny być podstawą wychowania w domu, "autentycznej edukacji charakteru" w szkołach, budowania charakteru, poradnictwa i life coachingu. 66 cech: od doceniania, zaangażowania, pewności siebie do lojalności, przekonującej mocy, celu. Również cechy emocjonalne i mentalne: kreatywność, pokora, dobroć, optymizm, integralność, miłość, wdzięczność.

Wpływ rodziny

Idealnie dziecko ma przynajmniej jednego rodzica, na kim może polegać i kto pomoże zbudować pozytywne cechy. Wychowanie charakteru wymaga energii, czasu, oddania, ale warto pamiętać: rola rodzica musi być priorytetem, mimo braków czasu. To znaczy: regularne spędzanie czasu z dziećmi. Dziecko zauważa przykład rodzica, czy ten jest tego świadomy, czy nie – więc dobry przykład jest kluczowy. Badania pokazują: mimo presji rówieśników, największym wpływem na charakter dziecka jest jego rodzina.

Obserwuj i słuchaj

Rodzice muszą czuwać nad tym, co dzieci oglądają w TV i internecie, jakie gry wideo grają, co czytają, jaką muzykę słuchają. To wszystko silnie wpływa i może prowadzić do impulsywnego zachowania przełamującego dobre wychowanie, zwłaszcza u nastolatków. Rodzice muszą też aktywnie słuchać dzieci i mówić jasno, spójnie i jednoznacznie.

Jasne granice

Odpowiedzialne metody korekty muszą być stosowane konsekwentnie przy złej mowie lub zachowaniu. "Czas ciszy" (time-out) to obecnie preferowana metoda psychologów i pedagogów. Wspólne posiłki rodziny to klucz – badania pokazują, że nauczają ról społecznych, manier i standardów etycznych. Choć tradycja zanika w życiu amerykańskim, nawet 4 posiłki tygodniowo wiele zmienia.

Previous:

Next: