Jak uczyć dzieci nadziei
Nadzieja to proces dynamiczny – aktywne dążenie do celu – nie statyczna fantazja. Składa się z trzech elementów: wyobrażenia celu, wymyślania strategii jego osiągnięcia i umiejętności skupienia na celu. Rodzice, trenerzy, nauczyciele, opiekunowie mogą uprawiać mechanizmy nadziei u dzieci. Ucząc dziecko nadziei, czynić je bardziej produktywnym, szczęśliwym i zdrowym.
Stawianie celów
Prowadź dziecko w stawianiu celów odpowiednich do wieku – ekscytujących, wyzwalających, nie przytłaczających (Susana Marques, Shane Lopez, "Research-Based Practice..."). Niech napisze cele w obszarach: szkoła, dom, praca, zajęcia dodatkowe – i priorytetyzuje. Jeśli za dużo przeszkód – przekieruj na inny cel. Poproś o harmonogram i punkty kontrolne, np. "Ćwiczenie pianina 1h dziennie przed koncertem". Zachęcaj też do celów grupowych.
Waypower – mentalność szukania dróg
Po postawieniu celu kolejny krok: waypower – umiejętność znalezienia wielu dróg do celu (Diane McDermott, C.R. Snyder, "The Great Big Book of Hope"). Wysoki waypower = wiele ścieżek. Niski = jedna ścieżka, awaria = poddanie. Trenuj dziecko w tworzeniu mentalnych map do celów. Niech wypisze różne sposoby na realizację. Jeśli cel zbyt odległy – podziel na podcele/kroki. Pomóż zauważyć, że nowy cel może wymagać nowych umiejętności.
Rola willpower (siły woli)
Willpower = trzymanie postanowienia, by osiągnąć cel (agency thinking). Przekonanie, że się uda i trzymanie kursu w trudnościach. Wewnętrzna motywacja silniejsza niż presja z zewnątrz. Przypomnij o przeszłych sukcesach – można sięgnąć dalej. Zachęcaj do notowania wewnętrznego dialogu: zamień "nie dam rady" na "spróbuję", "zrobię to". Inspirowaj historiami ludzi, którzy pokonali ogromne przeszkody.
Radzenie sobie z porażką
Droga do celu może być posiana porażkami. Jak dziecko z nimi radzi – klucz do odporności. Gdy nie powiedzie – dwa wyjścia: zmienić sytuację lub rzucić. Pomagaj: zachęcaj do ponownej próby, wyrażaj zaufanie do zdolności. Ale trzymaj odpowiedzialność za zachowanie prowadzące do porażki. Skup się na tymczasowości i zmiennej przyczynach, nie na winie globalnej. Nie wygrała konkursu pianistycznego bo mało ćwiczyła? "Z większą ilością ćwiczeń możesz wygrać następny".
Wspieranie młodszego dziecka
Gdy małe dziecko napotka barierę – może musieć wesprzeć ręką (C.R. Snyder, "Psychology of Hope..."). Inna taktyka: siądź razem, wymyślcie bohaterską historię lustrzaną sytuacji dziecka. Użyj lalki jako bohatera, przesadzaj problemy, dodaj humor. Humor czyści umysł z myśli negatywnych i zapala nadzieję. Samo "Dasz radę" podnosi duch małego dziecka w trudnej chwili.
-
1. Zapasujcie się na legginsy i buty do biegania. Będziecie musieć ubierać się jak sportowcy, by nadążyć za półnagim 25-funtowym gwiazdorem bieganiny. 2. Wyrzućcie wszystko mniejsze od piłki do ping-ponga. Dla malucha usta to jak kieszeń na twarz. 3. -
Życie staje się znacznie bardziej skomplikowane, gdy jesteś nastolatkiem. Oprócz emocjonalnych i fizycznych przemian, z którymi się mierzy, pojawia się więcej wyborów i decyzji do podjęcia oraz większe stresy związane ze szkołą, sportem, pracą, rodzi -
Gdy nadszedł czas na moje dzieci, nie było wątpliwości, że będę karmić piersią. Myślałam, że Bóg nie dał mi biustu rozmiaru G, by nie karmić dzieci. Mój najstarszy syn wolno przytywał, dlatego uzupełnialiśmy mleczkiem i wcześnie odstawiłem. Gdy za
