Lęk przywiązania – tożsamość z lękiem rozdzielania
Psycholodzy i psychiatrzy zazwyczaj używają terminu „lęk rozdzielania” jako synonimu lęku przywiązania. Dotyczy on dzieci i dorosłych cierpiących na lęk przy rozłące z osobami, do których są emocjonalnie przywiązani. Gdy lęk ten nabiera ciężkiego przebiegu, mówi się o zespole lęku rozdzielania.
Znaczenie
Według badania z 2006 r. prof. Katherine Shear (Columbia University), zespół lęku rozdzielania dotyczy ok. 4% dzieci i ponad 6% dorosłych.
Ram czasowe
Lęk rozdzielania jest normą u niemowląt w wieku 8–15 miesięcy, potem ustępuje. Utrudniony, trwały lęk po tym okresie może wskazywać na zaburzenie.
Cecha
Osoby z lękiem przywiązania obsesyjnie martwią się o bliskich (zazwyczaj rodzica lub małżonka). Nie mogą spać bez nich, przeżywają myśli i koszmary o ich utracie.
Współwystępowanie
Często towarzyszy innym problemom: zadanemu lękowi, depresji.
Leczenie
Lęk przywiązania/rozdzielania leczy się łącznie: leki przeciwlękowe i psychoterapia.
-
Choć wielu uczniów korzyści płynie z tradycyjnych zajęć korepetycyjnych, nowoczesne technologie pozwalają na prezentowanie nauki w różnorodnych formatach – z większym naciskiem na „pokazywanie” niż „opowiadanie”. Dziś aplikacje potrafią angażować dzi -
Nigdy nie ma dobrego momentu na diagnozę raka, ale może to być szczególnie trudne, gdy macie małe dzieci w domu. To zmieniające życie diagnoza w momencie, gdy rzeczy i tak są wirują, a rodzice z rakiem potrzebują wszelkiej pomocy, jaką mogą dostać. -
W przeciwieństwie do Bożego Narodzenia, Chanuki, Wielkanocy i Halloweenu, Dzień Świętego Patryka, co najmniej w amerykańskim rozumieniu, ma tendencję do bycia świętem preferowanym przez dorosłych. (Winicjuj zielonym piwem i irlandzkimi pub crawlami.)
