Pediatryczny rozwój emocjonalny i rozwojowy

Najszybszy tempo rozwoju mózgu występuje w ciągu pierwszych pięciu lat życia dziecka, zgodnie z Instytutem Rozwoju Dziecka w Orange, Kalifornia, organizacją prowadzoną przez pracowników zdrowia psychicznego i medycznych. W średnim wieku dziecięcym, w wieku 6-12 lat, światy społeczne dzieci rozwijają się, by zawierać przyjaciół, nauczycieli i trenerów. Rozwój emocjonalny i rozwojowy różni się u każdego dziecka; może być trudniejszy do wykrycia niż rozwój fizyczny, zgodnie z artykułem „Rozwój społeczny i emocjonalny”, opublikowanym na PBS.org. Wszelkie niepokojenia skieruj do pediatry.

Pierwszy rok życia

W pierwszym miesiącu życia niemowlęta są bezradne i płaczą, by zaspokoić swoje potrzeby; zaufanie zaczyna się budować, gdy potrzeby bycia nakarmionym, przepielanym i trzymanym blisko są konsekwentnie zaspokajane przez główną opiekunkę. W drugim miesiącu niemowlęta zaczynają skupiać wzrok na twarzach i uśmiechać się. Pomiędzy 4. a 6. miesiącem życia rozpoznają swoje matki i zaczynają szanować ogólną rutynę karmienia, kąpieli i ubierania. W drugim półroczu życia niemowlęta są ogólnie mocno przywiązane do matek, co sprawia, że lęk rozdzielania jest powszechny w tej grupie wiekowej. Lubią bawić się w „kuku”, a ich głównym skupieniem staje się eksploracja, zgodnie z Instytutem Rozwoju Dziecka. Niemowlęta w tym wieku mogą bać się obcych, rozumieć znaczenie słowa „nie” i zaczynają machać ręką na pożegnanie.

Lata malucha

12-18-miesięczne niemowlęta mogą mieć tendencję do nadmiernego przylgania do opiekunów, wykazując zachowanie zależne. Cieszą się obserwacją siebie w lustrze i mają zdolność posłuszeństwa ograniczonym poleceniom. 18-24-miesięczne dzieci mogą nie być dojrzale emocjonalnie ani fizycznie do nauki wycierania w tym wieku. Dzieci w tym wieku mogą czuć zazdrość i zniewolę wobec nowego brata lub siostry. Robienie przeciwieństwa tego, co im kazano, i intensywny gniew i frustracja, znane jako negatywizm, stają się widoczne w ok. 30. miesiącu życia.

Lata przedszkolne

W wieku 3 lat dzieci kontynuują angażowanie się w zabawę równoległą, czyli zabawę obok swoich rówieśników. Mogą wykazywania zachowanie zależne, opierać się wymaganiom rodziców, odmieniać się dzielenia zabawkami, i mogą wydawać rozkazy i insystować na robieniu rzeczy w pewien sposób, zgodnie z Instytutem Rozwoju Dziecka. 3- i 4-latki są ogólnie afekcyjne wobec rodziców, potrafią wykonywać ustaloną dla nich rutynę w domu i cieszą się dzieleniem i zabawą współpracy. Dzieci między 4. a 5. rokiem życia wolą bawić się z innymi niż samotnie i czują dumę z swoich osiągnięć.

Średni wiek dziecięcy

Przygotowanie do adolescencji to główne zadanie średniego wieku dziecięcego, zgodnie z Karen DeBord, specjalistką rozwoju dziecka z Uniwersytetu Stanowego Północna Carolina. W tym wieku poziomy dojrzałości różnią się w zależności od dziecka. Interakcje z rówieśnikami, ich postrzeganie przeżyć w ciągu dnia i ogólne samopoczucie mają bezpośredni wpływ na nastroje dzieci w tej grupie wiekowej. Dzieci mogą odpierać i buntować, by testować granice z rodzicami i ewentualnie innymi dorosłymi w ich życiu. DeBord donosi, że dzieci w tej grupie wiekowej mają średnio około pięciu najlepszych przyjaciół i jednego wroga wśród znajomych lub kręgu rówieśników. Dzieci w średnim wieku dziecięcym rozwijają lepsze zrozumienie swoich działań, zachowań i konsekwencji oraz rozwijają umiejętności rozwiązywania problemów.

Previous:

Next: