• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Przyczyny poronienia i martwego urodzenia: co warto wiedzieć

Po utracie ciąży większość par pragnie odpowiedzi. Wielu ludzi zastanawia się, czy utrata nastąpiła przez coś, co zrobili, albo czy poronienie lub martwe urodzenie mogło zostać zapobieżone.

Zazwyczaj odpowiedź na to pytanie brzmi: nie. Poronienie i martwe urodzenia rzadko czyjaś winą są, a czasem utrata ciąży jest nawet wynikiem ustalonego już w momencie zapłodnienia.

Mimo że wiemy, że utrata ciąży zazwyczaj nie dzieje się przez coś, co zrobiła matka (lub ojciec), lekarze nie zawsze potrafią wyjaśnić, dlaczego one się zdarzają.

Co powoduje poronienie?

Sporadyczne, jednorazowe utraty ciąży są często spowodowane losowymi wadami chromosomowymi u rozwijającego się dziecka. Środowisko medyczne powszechnie uznaje to wyjaśnienie. W wielu przypadkach lekarze przyjmują to jako domyślne wyjaśnienie przy pierwszym poronieniu – z dobrą przyczyną, biorąc pod uwagę, że większość par w kolejnym razie przeżywa prawidłową ciążę.

W większości przypadków ciąża utracona przez poronienie ma problem z chromosomami, np. dodatkowe lub brakujące chromosomy, które sprawiają, że ciąża przestaje się rozwijać i ostatecznie jest poroniona. Ponieważ wady chromosomowe są zazwyczaj losowe, jednorazowe zdarzenia, większość lekarzy nie inicjuje badań przyczyn poronienia po pierwszym poronieniu.

Każda może doznać poronienia z powodu wad chromosomowych, niezależnie od wieku, ale najwyższe ryzyko tego konkretnego problemu dotyczy matek w wieku 35 lat lub starszych.

Choć wady chromosomowe są najczęstszą przyczyną poronienia, istnieją inne czynniki, które mogą skutkować poronieniem. Należą do nich:

• problemy ze strukturą macicy
• zaburzenia krzepnięcia krwi u matki, np. zespół antyfosfolipidowy
• palenie tytoniu lub używanie narkotyków
• problemy zdrowotne matki, jak niekontrolowane nadciśnienie, cukrzyca, choroby autoimmunologiczne
• infekcja u matki
• uraz (np. przemoc fizyczna)

Im wcześniej w ciąży dzieje się poronienie, tym bardziej prawdopodobne, że wynika z problemu chromosomowego. Poronienia w II trymestrze są rzadsze niż w I trymestrze.

Co powoduje nawracające poronienia?

Dwa poronienie kwalifikują się jako nawracające poronienia, a po trzech powtarzających się poronieniach zaleca się badania, według American College of Obstetricians and Gynecologists. Ok. 1% kobiet doznawa nawracających poronień.

W 25–50% przypadków lekarze potrafią znaleźć przyczynę nawracających poronień, a kobieta może zostać wyleczona w kolejnej ciąży. Ale w 50–75% przypadków badania nie ujawniają przyczyny. Mimo nawracających poronień, kobieta może zajść w ciążę i nadal mieć większe statystyczne szanse na prawidłową ciążę niż na kolejną utratę.

Powściągle uznane przyczyny nawracających poronień to:

• Problemy ze strukturą macicy
• Zaburzenia krzepnięcia krwi, np. zespół antyfosfolipidowy
• Inne choroby matki, jak cukrzyca lub zespół policystycznych jajników
• Określone stan chromosomowe, np. zbalansowana translokacja

Co powoduje martwe urodzenie?

Martwe urodzenia (utrata ciąży po 20. tygodniu) zazwyczaj mają inne przyczyny niż wcześniejsze poronienia, choć błędy chromosomowe u dziecka mogą też powodować martwe urodzenia.

Inne częste przyczyny martwych urodzeń to: niewydolność szyi macicy, problemy z płacentą, infekcja, zaburzenia krzepnięcia krwi u matki i wady macicy.

Wsparcie po poronieniu lub martwym urodzeniu

Twój lekarz powinien móc dać Ci informację, czy potrzebujesz badań na czynniki ryzyka i przyczyny utraty ciąży. Niezależnie od przyczyny, jeśli doznałaś poronienia lub martwego urodzenia, koniecznie szukaj wsparcia emocjonalnego u przyjaciół i rodziny lub szukaj grup wsparcia, jeśli nie masz odpowiedniej struktury wsparcia. Nie powinnaś przechodzić przez to sama.