• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak pomóc starszemu adopowanemu dziecku w budowaniu przywiązania

Ostatnio zaadoptowałeś starsze dziecko, ale ma ono trudności z poczuciem, że jest częścią Twojej rodziny. Wszyscy starają się, by czuło się mile widziane, ale czuje się samotne i obce. Znalezienie sposobów, byś mu pokazał, że jest kochany i należy do rodziny, może wymagać wysiłku, ale z czasem i dodatkową uwagą, zaufa Twojej miłości i poczuje się w domu w nowej rodzinie.

Instrukcja

1. Prowadź proces adopcji bardzo powoli. Wiele starszych dzieci adopowanych bylo zabranych z domów, gdzie panowały narkotyki i przemoc. Niektórzy nie byli regularnie karmieni, inni utracili rodziców przez śmierć czy porzucone. Zaufanie i samoocena mogą być bardzo niskie i zajmie czas, zanim dziecko zrozumie, że jest bezpieczne i opiekiwane. W artykule "Adoptive Parent", Mary Ann Curan, dyrektor World Association for Children and Parents, radzi: "Oczekujcie dużo czasu, zanim dziecko poczuje się częścią rodziny i zaakceptuje zmiany, jakie niesie adopcja. To nie oznacza lat zachowań dysfunkcyjnych, ale może upłynąć długo, zanim poczuje, że naprawdę należy".
2. Wyznacz czas dla każdego z dzieci – biologicznych i adopowanych. Znajdź wspólne pole do dzielenia. Jeśli adoptujesz nastolatka, możecie mieć wspólny gust muzyczny. Wybieraj i słuchaj utwory odzwierciedlające wspólne zainteresowania. Młodsze dziecko może interesować się sztuką – zabierz na vernisaże i wystawy, by rozwijać talent. Jeśli lubi filmy, ustal filmowy wieczór dla całej rodziny z na zmianę wybieranym filmem. I nie zapomnij popcornu.
3. Trzymaj oczekiwania wobec wszystkich dzieci w domu spójne i sprawiedliwe. Harmonogram obowiązków, środki dyscyplinarne, wymagania szkolne – te same lub podobne, zależnie od wieku i zdolności. Spraw, by adopowane dziecko czuło, że należy, trzymając jego rolę spójną z rodzeństwem – wyodrębnianie go na szczególną opiekę wywoła zazdrość i obcość.
4. Korzystaj z usług poadopcyjnych. Adoptowane dziecko powinno widzieć terapeutę, by pomóc w problemach adaptacyjnych lub innych, wpływających na zdolność do przywiązania do członków rodziny. Obiektywna osoba pomagająca mu radzić sobie z nowością obcej rodziny zrobi cuda dla porządkowania uczuć i emocji, gdy znajdzie drogę do przynależności do nowej "na zawsze" rodziny.

Ważne: Przywiązanie to proces, nie wydarzenie. Unikaj porównań z dziećmi biologicznymi. Świętuj unikalność każdego dziecka. Szukaj wsparcia w grupach rodziców adopcyjnych.