• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dlaczego dzieci się przyklejają i jak sobie z nimi radzić?

„Dlaczego dzieci się czepiają?” to częste pytanie wielu rodziców, gdy ich maluchy domagają się przebywania w pobliżu rodziców lub opiekunów. Przywiązanie jest normalną oznaką rozwoju umysłowego we wczesnym wieku. Może to również oznaczać lęk separacyjny, kiedy dziecko może płakać lub zachowywać się drażliwie, gdy jest z dala od rodziców. Niemowlęta i małe dzieci mogą wyrażać silne emocje i zachowania, gdy są z dala od tego, którego kochają, aby cały czas się trzymać.

Przywierające dziecko jest również nazywane dzieckiem na rzep, ponieważ może nie lubić odkładania go z rąk rodzica lub opiekuna. Chociaż dzieci mogą płakać i wpadać w napady złości, gdy znajdują się z dala od swojej ulubionej osoby, udaje się im przezwyciężyć tę fazę. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, dlaczego dzieci przywierają i jak sobie z nimi radzić.

Niepokój obcy

Niemowlęta potrafią odróżnić znajome twarze od nieznajomych w wieku sześciu miesięcy. To, co określa się mianem „niepokoju obcego”, zwykle rozwija się około dziewięciu miesięcy, ale ma szeroki zakres. Zachowanie odzwierciedla rozwój poznawczy dziecka. Podczas gdy niemowlęta rozpoznają swoich opiekunów od urodzenia, w wieku około dziewięciu miesięcy potrafią utrzymać w pamięci obraz opiekuna i rozpoznać inną osobę jako stosunkowo obcą osobę. Lęk nieznajomych jest częścią normalnego rozwoju społecznego i emocjonalnego dziecka. Wskazuje postęp rozwojowy w świadomości dziecka na temat otoczenia i jego głównych opiekunów

We wczesnych miesiącach niemowlęctwa dziecko może płakać o jedzenie, miłość lub uwagę, z wyjątkiem problemów fizycznych. Małe dzieci myślą, że rodzic lub główny opiekun jest ich częścią. Gdy mały mózg rośnie, zdają sobie sprawę, że jesteś oddzielną osobą i możesz zacząć płakać i stać się czepliwym.

Na tym etapie kleistość może wystąpić, nawet jeśli jesteś w ich obecności, nawet w przypadku znajomych osób, takich jak dziadkowie. Niemowlęta różnią się znacznie stopniem, w jakim doświadczają lęku typowego dla obcych. Zachowanie może ulec pogorszeniu pod wpływem stresu, takiego jak choroba lub przeprowadzka do nieznanego środowiska. Jeśli Twoje dziecko nagle stanie się znacznie bardziej czepiające się niż zwykle, może komunikować stres. Ten stres może być spowodowany chorobą, przeprowadzką do nieznanego środowiska lub czymś poważniejszym, takim jak zaniedbanie lub znęcanie się nad opiekunem.

Czy Twoje dziecko ma lęk przed separacją?

Lęk separacyjny jest innym zjawiskiem niż lęk przed obcymi. Jest ściśle powiązany z bezpieczeństwem przywiązania dziecka. Kiedy małe dzieci czują się pewnie i bezpiecznie w swoich relacjach z opiekunem, zazwyczaj denerwują się po rozstaniu . Jednak łatwo je pocieszyć, gdy opiekun wraca. Dzieci bardzo różnią się stopniem odczuwanego lęku separacyjnego. Zwykle intensywny lęk przed separacją stopniowo ustępuje, gdy dzieci dojrzewają i rozwijają znaczące relacje poza domem. Jeśli lęk separacyjny utrzymuje się lub występuje w skrajnej formie, która zakłóca funkcjonowanie Twojej rodziny, Twoje dziecko może komunikować poziom stresu przekraczający jego zdolność do radzenia sobie. W celu zidentyfikowania źródła stresu przydatna może być konsultacja z pediatrą.

Wskazówki dotyczące radzenia sobie z lepkim dzieckiem

Zachowanie lepkie może być stresujące zarówno dla rodziców, jak i dzieci. Pamiętaj jednak, że lgnięcie jest zazwyczaj oznaką pozytywnego rozwoju i nie ma potrzeby czuć się winnym, że trzymasz się z dala od dziecka w sprawach niezbędnych. Możesz użyć różnych technik, aby upewnić się, że Twoje dziecko nauczy się akceptować Twoją nieobecność. Wymykanie się może sprawić, że Twoje dziecko będzie się czepiać, gdy wrócisz. Możesz więc poinformować swojego malucha przed wyjazdem, aby jak najszybciej przejść przez fazę przywiązania.

Poniższe wskazówki mogą pomóc w radzeniu sobie z przywiązaniem do malucha lub lękiem separacyjnym i załamaniem nerwowym, gdy musisz być z dala od niego w pracy lub gdy dziecko jest lepkie z innych powodów.

1. Stopniowa separacja może powodować mniejsze topnienie

Możesz próbować zostawić je w innym pokoju lub z członkiem rodziny na krótki okres w pierwszych dniach. Możesz początkowo zostawić je z kimś wygodniejszym, takim jak zaufany opiekun lub drugi rodzic. Później możesz spróbować dziadków lub innej odpowiedzialnej osoby, która zaopiekuje się dzieckiem podczas Twojej nieobecności.

Po powrocie zawsze rozmawiaj z dzieckiem, aby zapewnić je, że wrócisz i nie zostawiać go samego. Mamy, które muszą wrócić do pracy po urlopie macierzyńskim, mogą spróbować krótszego okresu rozłąki przed wyjazdem. Te kroki mogą być pomocne, jeśli planujesz wysłać dziecko do przedszkola.

2. Daj zabawki lub ściereczkę

Możesz dać dziecku ulubioną zabawkę do zabawy, gdy wyjedziesz. Możesz również zapewnić szalik lub niektóre ubrania, w których dziecko będzie czuło się komfortowo. Upewnij się, że dajesz bezpieczne zabawki i inne przedmioty, które nie stwarzają zagrożenia dla dziecka zadławieniem lub uduszeniem.

3. Ukryj swoje emocje, zostawiając je w spokoju

Jeśli Twoje dziecko zauważy, że Ty też jesteś zdenerwowany lub szlochasz, może zacząć czepiać się i płakać. Pomachaj rękoma i pożegnaj się z uśmiechem zostawiając dziecko w żłobku lub przedszkolu. To może dać im pewność, że wkrótce wrócisz i nie ma się czym martwić.

4. Podziel się planem z małymi dziećmi

Jeśli Twoje dziecko jest wystarczająco duże, aby zrozumieć, możesz porozmawiać z nim o tym, co będziesz robić później, to znaczy po okresie rozłąki. Możesz im powiedzieć, że je wyjmiesz, obejrzysz bajki lub zagrasz coś razem po przedszkolu lub po pracy w biurze.

Plany te mogą wzmocnić, że wrócisz, a tym samym pomóc dziecku zachować spokój. Pamiętaj, aby dotrzymać obietnic, aby zdobyć zaufanie dziecka.

5. Przywiązanie jest tymczasowe

Niemowlęta i małe dzieci mogą nauczyć się akceptować regularną separację przez krótki czas. Zobaczysz, jak Twoje dziecko na rzep macha radośnie rączkami, kiedy idziesz do pracy lub zostawiasz je w przedszkolu lub żłobku.

6. Regularnie ćwicz

Dzieci radzą sobie dobrze, gdy separacje przebiegają według regularnego wzorca. Zawsze pożegnaj się, pocałuj, pomachaj im na pożegnanie lub powiedz im, że wrócisz, gdy ich opuścisz. Trzymaj się każdego z tych planów wyjścia każdego dnia. To może sprawić, że zrozumieją, że nie będzie Cię przez jakiś czas i wkrótce wrócisz.

Lęk przed obcą i separacją jest regularną częścią rozwoju dziecka, a dzieci mogą mieć szeroki zakres normalnych zachowań w oparciu o ich charakterystyczne temperamenty. Czasami dzieci mogą się kleić, jeśli mają chorobę, silny ból, gorączkę lub inne problemy zdrowotne. Jednakże, jeśli lepkie zachowanie Twojego dziecka wydaje się nadmierne, obecne bez odpowiedniego powodu lub zakłócające funkcjonowanie rodziny, możesz skonsultować się z lekarzem, aby wyjaśnić swoje obawy. Poszukiwanie profesjonalnej pomocy w radzeniu sobie z lepkim dzieckiem może pomóc ci wesprzeć je w płynnym przejściu faz rozwojowych. Co więcej, możesz pomóc im zrozumieć, że ta separacja jest tymczasowa, pomagając w ten sposób złagodzić ich lepkie zachowanie.