Geweldige Chemie-experimenten Met Water Voor Tieners

Water is een van de meest voorkomende chemische verbindingen op aarde en wordt door NASA als fundamenteel beschouwd voor het bestaan van leven op elke planeet. De formule H₂O is bekend en wordt vaak gebruikt op middenscholen, in advertenties en in het dagelijks taalgebruik. Veel experimenten zijn bedacht om de eigenschappen van water aan tieners te demonstreren. Sommige kunnen tieners onafhankelijk uitvoeren; anderen vereisen hulp van ouders of leerkrachten. Bij het uitvoeren van een experiment moeten leerlingen hun waarnemingen onder elke voorwaarde zorgvuldig vastleggen.

Een Tornado In Een Fles Maken

Dit experiment demonstreert factoren die de kracht van een tornado beïnvloeden. Verwijf de doppen van twee plastic frisdrankflessen. Lijm de buitenkanten van de twee doppen aan elkaar zodat de constructie op de flessen geschroefd kan worden. Na het drogen van de lijm, bevestig de doppen door ducttape om de randen te winden. Laat een volwassene gaten boren door de middens van de twee doppen. Vul één fles met gekleurd water en glitter. Houd de fles met water onderen en de lege fles bovenaan, bevestig de doppen aan de twee flessen. Keer om en roteer horizontaal. Naarmate het glitterende water naar benen in de lege fles draait, zorgt de horizontale draaiing samen met de zwaartekracht voor een vortex die lijkt op die van een echte tornado als gevolg van windschuwing, centrifugale kracht en veranderingen in luchtdruk. Keer de fles om en herhaal het experiment, systematisch variërend in snelheid, grootte en aantal rotaties. Beschrijf de kracht van de tornado naarmate de voorwaarden veranderen.

Eieren Laten Drijven

Dit experiment toont hoe drijfvermogen beïnvloed wordt door waterdichtheid. Giet 6 oz (ca. 177 ml) water in een 20-oz glas. Roer een halve eetlepel zout erdoor tot het volledig opgelost is. Leg voorzichtig een klein rauw ei nog in de schaal. Let of het ei naar de bodem zakt of drijft. Als het zakt, roer meer zout in stappen van een halve eetlepel tot het drijft. Herhaal met 10 oz en 14 oz water. Probeer met grote en jumbo-eieren. Probeer ook gekookte eieren. Noteer elke keer hoeveelheden water en zout – en of het rauw of gekookt, klein, groot of jumbo ei – zakt of drijft. Of het ei zakt of drijft hangt af van de dichtheid van het ei en de verhouding zout tot water, dus de dichtheid van het water. Hoe beïnvloedt het vergroten van de eigrootte het drijfvermogen? Hoe beïnvloedt koken van een ei het drijfvermogen?

Een Waterstraal Buigen

Statische elektriciteit buigt een waterstraal in dit experiment. Laat de kraan lopen zodat een heel dun straaltje water ontstaat. Haal een nylon kam snel een dozijn keer door je droge haar om statische elektriciteit in de kam te creëren. Wanneer de kam dicht bij de waterstraal gehouden wordt, buigt het water naar de kam. Je kunt dit ook met een ballon doen. Wrijf de ballon tegen je droge haar of een trui om statische elektriciteit te creëren. Houd de ballon dan dicht bij het vallende waterstraaltje. De geladen kam of ballon trekt de watermoleculen aan, dus de straal buigt. Herhaal het experiment na vergroting van de straal, en opnieuw na het natmaken van je haar of de trui. Hoe verklaar je de resultaten?

Zoutwater Als Geleider Gebruiken

Dit experiment toont dat zuiver water geen elektriciteit geleidt, maar zoutwater wel. Bedek twee ijshoutjes (of knutselstokjes) met aluminiumfolie. Krijg drie stukken geïsoleerde koperdraad van 15 cm en strip 1 cm isolatie aan beide uiten. Plak een uiteinde van een draad aan de pluspool van een 9-volt batterij; plak het andere uiteinde aan de gegolfde metalen basis onderaan een lampje. Plak één uiteinde van een andere draad aan de top van het lampje, en het andere uiteinde aan de top van een ijshoutje. Plak één uiteinde van de laatste draad aan de top van het andere ijshoutje, en het andere uiteinde aan de minpool van de batterij. Test het circuit door de tops van de ijshoutjes te laten aanraken. Ga niet verder tot het lampje brandt, wat aantoont dat de verbindingen veilig zijn. Plaats de tops van de ijshoutjes ongeveer 2,5 cm uit elkaar in een kommetje met een kopje gedestilleerd water. Wat gebeurt er met het lampje? Haal de ijshoutjes uit de kom en roer een theelepel zout erdoor tot het opgelost is. Zet de ijshoutjes terug in het water, ongeveer 2,5 cm uit elkaar. Zelfs als de stokjes elkaar niet aanraken, moet het lampje branden omdat zoutwater fungeert als een draad die de stokjes verbindt en het circuit sluit. Herhaal het experiment met een eetlepel zout in plaats van een theelepel. Brandt het lampje felder? Waarom? Dit experiment kan ook met een buzzer in plaats van een lampje gedaan worden.