Longen en ademhalingsstelsel
Wat zijn de longen en het ademhalingsstelsel?
De longen en het ademhalingsstelsel laten ons ademhalen. Ze brengen zuurstof in ons lichaam (geheugen, of inademing) en sturen koolstofdioxide uit (uitademing, of uitademing).
Deze uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide heet ademhaling.
Wat zijn de onderdelen van het ademhalingsstelsel?
Het ademhalingsstelsel omvat de neus, mond, keel, stemstuit, luchtpijp, en longen.
Lucht komt het ademhalingsstelsel binnen via de neus of de mond. Als het door de neusgaatjes (ook neusgaten genoemd) gaat, wordt de lucht verwarmd en bevochtigd. Minuscule haartjes genaamd cilia (uitgesproken: SI-li-a) beschermen de neusgangen en andere delen van de ademhalingswegen, door stof en andere deeltjes die door de geademde lucht de neus binnenkomen, te filteren.
De twee openingen van de luchtweg (de neuskholte en de mond) komen samen bij de pharynx (uitgesproken: FA-rinks), of keel, achterin de neus en mond. De pharynx maakt deel uit van het verteerstelsel én het ademhalingsstelsel omdat het zowel voedsel als lucht transporteert.
Aan de onderkant van de pharynx splitst dit pad in twee, één voor voedsel — de slokdarm (uitgesproken: o-so-FA-gus), die naar de maag leidt — en de ander voor lucht. De epiglottis (uitgesproken: e-pi-GLOT-tis), een klein lapje weefsel, bedekt de luchtpasgage wanneer we slikken, zodat voedsel en vocht niet in de longen gaan.
De larynx, of stemstuit, is het bovenste deel van de luchtpasgage. Deze korte buis bevat een paar stembanden, die trillen om geluid te maken.
De trachea, of luchtpijp, is het vervolg van de luchtweg onder de larynx. De wanden van de trachea (uitgesproken: tra-KE-a) worden verstevigd door stijve ringen van kraakbeen om het open te houden. De trachea is ook bekleed met cilia, die vochten en vreemde deeltjes uit de luchtweg vegen zodat ze buiten de longen blijven.
Aan het eind verdeelt de trachea zich in linker en rechter luchtbuisjes genaamd bronchi (uitgesproken: BRONG-kie), die verbinden met de longen. Binnenin de longen vertakken de bronchi in kleinere bronchi en nog kleinere buisjes genaamd bronchiolen (uitgesproken: BRONG-ki-o-len). Bronchiolen eindigen in minuscule luchtblaasjes genaamd alveolen, waar de uitwisseling van zuurstof en koolstofdioxide daadwerkelijk plaatsvindt. Iedereen heeft honderden miljoenen alveolen in hun longen. Dit netwerk van alveolen, bronchiolen, en bronchi heet het bronchiale boom.
De longen bevatten ook elastische weefsels die hen laten opblazen en ontspannen zonder vorm te verliezen. Ze zijn bedekt door een dunne bekleding genaamd de pleura (uitgesproken: PLU-ra).
De borstkas, of thorax (uitgesproken: TO-raks), is de luchtghtige doos die het bronchiale boom, longen, hart, en andere structuren huisvest. De bovenkant en zijkanten van de thorax worden gevormd door de ribben en aangehechte spieren, en de onderkant wordt gevormd door een grote spier genaamd het middenrif (uitgesproken: MID-der-rif). De borstwanden vormen een beschermende kooi om de longen en andere inhoud van de borstkas.
Hoe werken de longen en het ademhalingsstelsel?
De cellen in ons lichaam hebben zuurstof nodig om levend te blijven. Koolstofdioxide wordt in ons lichaam gemaakt terwijl cellen hun werk doen.
De longen en het ademhalingsstelsel laten zuurstof uit de lucht in het lichaam worden opgenomen, terwijl het lichaam ook koolstofdioxide in de uitgeademde lucht kwijtraakt.
Als je inademt, beweegt het middenrif naar benen in de richting van de buik, en de ribspieren trekken de ribben omhoog en naar buiten. Dit maakt de borstkas groter en trekt lucht door de neus of mond in de longen.
Bij uitademing beweegt het middenrif omhoog en ontspannen de borstkasspieren, wat de borstkas kleiner maakt en lucht uit het ademhalingsstelsel duwt door de neus of mond.
Elke paar seconden, met elke inademing, vult lucht een groot deel van de miljoenen alveolen. In een proces genaamd diffusie, beweegt zuurstof van de alveolen naar het bloed door de capillaren (kleine bloedvaten) die de alveolwand bekleden. Eenmaal in de bloedstroom, wordt zuurstof opgepakt door het hemoglobine in rode bloedcellen. Dit zuurstofrijke bloed stroomt dan terug naar het hart, dat het door de slagaders naar zuurstofhongerige weefsels doorheen het lichaam pompt.
In de minuscule capillaren van de lichaamsweefsels, wordt zuurstof vrijgemaakt van het hemoglobine en beweegt het in de cellen. Koolstofdioxide, gemaakt door de cellen tijdens hun werk, beweegt uit de cellen in de capillaren, waar het grotendeels oplost in het plasma van het bloed. Bloed rijk aan koolstofdioxide keert dan terug naar het hart via de venen. Vanuit het hart wordt dit bloed naar de longen gepompt, waar koolstofdioxide in de alveolen overgaat om uitgeademd te worden.
Previous:Nieren en urinewegen
-
Kinderen gedragen zich niet altijd; eigenlijk kost het tijd om de sociale regels voor verschillende situaties te leren. Ouders spelen een sleutelrol in het helpen van hun kind om zich een weg te banen door de vaak onuitgesproken regels over hoe je j -
Een baby krijgen – vooral je eerste – kan je leven dramatisch veranderen. En hoewel veel mensen zich richten op de moeder, moeten vaders en partners ook omgaan met een heel nieuwe reeks uitdagingen. Sommige van die uitdagingen gaan over emoties die -
Kinderen tellen de dagen tot hun verjaardag en vieren graag door hun vrienden uit te nodigen voor hun feestje. Echter, een kinderfeestje organiseren kan stressvol zijn als je al veel op je bord hebt als ouder. Hier zijn enkele tips om het zo stressv
