• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Waarom groeperen van kinderen op basis van capaciteit werkt

Het is tijd voor de vierde-klas van de Washburn Elementary School, in Bloomington, Minnesota, om aan taal te werken. Na een klassikale bespreking over Chicken Sunday, een boek dat multiculturele vriendschappen bevordert, stuurt Kim Avaloz, hun lerares, de 19 leerlingen naar een van vijf toegewezen werkstations. De groepen zijn georganiseerd op basis van gestandaardiseerde toetsen, alsook informele beoordelingen, en zijn ontworpen om kinderen met vergelijkbare vaardigheden samen te brengen. Sommige graven zich in romans in de leeshoek. Anderen gebruiken een laptop en hooftelefoons om mee te lezen met een vlotte lezer. Een andere groep werkt aan schrijven. Avaloz werkt met drie groepen per dag, roterend zodat elke leerling individuele aandacht krijgt. Ze gebruikt dezelfde techniek voor rekenen. De groepen zijn flexibel, dus een kind kan in een langzamer tempo groep zitten voor decimalen en een snellere voor meetkunde, en kan gedurende het jaar niveaus wisselen.

• Download deze Terug-naar-school Printable!

Nu de Common Core – een rigor reeks vereiste vaardigheden voor leerlingen in graad K-12 – geïmplementeerd is in 43 staten, staat het leren van onze kinderen in de nationale schijnwerpers. Maar een heel ander gesprek speelt zich af onder directies, leraren, en onderzoeksers: Wat is de meest effectieve manier om basisschoolkinderen geïndividualiseerde aandacht te geven?

• Koop schoolspullen bij Shop Parents!

Het antwoord, steeds vaker, is om te doen wat Avaloz gedaan heeft: kinderen groeperen op capaciteit. Hoewel het Departement van Onderwijs geen beleidsverklaring heeft uitgegeven over de optimale leerbenadering, toont een rapport van de National Assessment of Educational Progress aan dat een meerderheid van leraren hun klassen opdeelt op lees- en/of rekenvaardigheid. De opzet is een gelukkig middenweg tussen "tracking" (een populaire strategie voor groot deel van de 20e eeuw die leerlingen in aparte klassen plaatste op basis van capaciteit, zoals nog steeds gebeurt in graad 6-12) en dezelfde les aan elk kind geven. Meeste klassen hebben subgroepen alleen voor deze twee kernvakken, met de leerlingen samen onderwezen voor andere vakken.

Jarenlange onderzoek uitgevoerd door Frederick Morrison, Ph.D., professor onderwijs aan de University of Michigan, in Ann Arbor, en Carol McDonald Connor, Ph.D., psychologieprofessor aan Arizona State University in Tempe, vonden dat leerlingen die in kleine groepen geleerd werden afgestemd op hun leesniveau, gemiddeld twee maanden per jaar meer literale gains maakten dan kinderen die met een hele-klas-instructiebenadering werden onderwezen.

Een grotere investering

Tel Amanda Stanton-Geddes toe aan de voorstanders van leergroepen. Toen haar eerste-klaser in een langzamere leesgroep geplaatst werd in zijn Basisschool in Belmont, Californië, zag ze een directe opbrengst. "De structuur en extra ondersteuning gaven hem de kans om vaardigheden te ontwikkelen, en nu is hij niet meer in die groep," zegt ze.

De uitdaging met een lesplan aanpassen voor meerdere niveaus is dat het extra werk vereist voor leraren. Avaloz zegt dat plannen voor de reken- en leesgroepen van haar klas al haar toegewezen schoolse voorbereidingstijd alsmede extra uren in het weekend opzeert. Toch zegt ze dat de tijdsinvestering de moeite waard is, omdat de benadering haar een effectievere lerares heeft gemaakt.

Niet alle educatieven zijn akkoord. Bovendien kan het groeperen van leerlingen extra stress voor ouders veroorzaken, die zich zorgen maken, terecht of niet, over wat het niveau van een kind zegt over haar academische toekomst. "Het maakte me bezorgd dat mijn dochter zou denken dat ze niet slim was," zegt een moeder uit Minneapolis, over de plaatsing van haar dochter in een langzamere derde-klas leesgroep. "Ik was bang dat de leraren hun verwachtingen voor wat ze kon bereiken zouden verlagen." Toen gesprekken met directies op de school nergens leidden, schreef de moeder haar dochter in voor particuliere bijles. In groep 5 had haar kind de top lees- en rekengroepen bereikt.

De hoofdbezwaar tegen groeperen is dat het studenten de kans ontneemt om te leren van degene die problemen op een andere manier oplossen. Samen geplaatst, helpen sterke studenten de zwakkere omhoog. Omgekeerd worden ze blootgesteld aan alternatieve manieren van denken. In een "laag" groep geplaatst worden kan ook het zelfvertrouwen van een kind schaden. "Als je de kinderen die worstelen eruit haalt, verlies je de vonk die ontstaat wanneer je ze combineert met degene die het snappen," zegt Linda Gojak, voordraagster van communicatie voor de National Council of Teachers of Mathematics, een non-profit met meer dan 80.000 leden.

Belang van plaatsing

Sommige directies maken zich ook zorgen dat in de huidige hypercompetitieve opvoedingscultuur, proberen je kind in een versnelde leergroep te krijgen, zijn eigen soort wapenwedloop is geworden – met potentieel negatieve gevolgen voor studenten. "Niet elk kind kan de hele tijd in de top 10 procent zijn," wijst Randi Weingarten, president van de American Federation of Teachers, uit. Ze zegt dat bezorgde ouders beter hun kind zouden kunnen pleiten voor een groep die "net goed" is voor hem.

De beslissing om flexibele leergroepen voor lezen of rekenen te gebruiken gebeurt over het algemeen op districtniveau. Toch variëren onderwijsmethoden van school tot school en zelfs van klas tot klas (afhankelijk van de bereidheid van een lerares om subgroepen te implementeren). Die onderscheiden kunnen een significante impact hebben op de educatie van een kind, in de basisschool en daarbuiten. Om ervoor te zorgen dat de educatieve behoeften van je kind worden vervuld, volg deze checklist.

Vraag specifieke informatie van je school

Praat met de leraar van je kind over hoe de klas samengesteld is. Ondersteunt de school kinderen met verschillende capaciteiten, en welke criteria worden gebruikt om ze te bepalen? Als de groepen voor een heel jaar vaststaan, kan dat een rode vlag zijn dat het programma kinderen in vakken zet in plaats van hen te laten groeien.

Omarm een "Kwaadte en Uitdagingen" kijk

Je kind zal waarschijnlijk bekwaam zijn in bepaalde vaardigheden en worstelen met anderen. "Vaak leert een student het meest in een klas waar ze worstelt, niet waar ze van nature uitblinkt," zegt Weingarten.

Help je kind zijn niveau accepteren

Zelfs als je school pijn doet om het feit te maskeren dat leergroepen gekoppeld zijn aan prestaties, weten kinderen meestal precies waar ze staan. Als je kind vraagt over zijn niveau, reageer in deze richting: "Deze groep werkt in een tempo dat jouw leraar denkt dat goed voor je werkt." Ongeacht welke groep hij toegewezen krijgt, zoek naar tekenen van vooruitgang – en bied lof als je het ziet. Tenzij de leraar van je kind het aanbeveelt, houdt bijles op. "Een student dwingen om gevorderde wiskunde te doen voordat hij ontwikkelingsmatig klaar is, kan achterafgaan," zegt Gojak. "Jonge kinderen moeten vaardigheden op hun eigen tempo meesteren en komen vaak pas in de middelbare school in hun eigen academisch."

Analyseer de data

Als je denkt dat je kind niet in de juiste groep is geplaatst, spreek dan met de leraar om je zorgen te bespreken. Experts zeggen dat een reeks beoordelingen gebruikt moet worden om leerniveaus te meten. Door haar de analyse door te laten lopen, zou eventuele verwarring opgeheven moeten worden. Als je nog steeds vindt dat je kind niet correct is geplaatst, geeft je dit een opening om voor een verandering te dringen.

Inspelen op de interesses van je kind

Onderzoek wijst erop dat kinderen het best leren als ze omringd zijn door studenten met gelijkaardige passies. "Als kinderen in robotica of zombies of boerderij zijn, stelt samen lezen hen in staat om betrokken discussies te voeren," zegt Joseph Renzulli, Ed.D., directeur van The National Research Center on the Gifted and Talented. Aangezien je school misschien niet de middelen heeft om kinderen op die manier te groeperen, wees proactief. Probeer boekenclubs op te zetten of in te schrijven voor speciale interesse naschoolse activiteiten met kinderen die dezelfde hobby delen (keuken-chemie club, iemand?). Deze strategie is met name nuttig voor studenten in districten die geen kleine-groepen leerbenadering hanteren.