Je rechten tijdens de zwangerschap op de werkvloer
Het ontdekken dat je zwanger bent kan een opwindende tijd in je leven zijn. Tenslotte sta je op het punt een klein gelukje in de wereld te verwelkomen. Zeker, er zijn ook angsten en stress over zo'n levensveranderende gebeurtenis als een kind krijgen. Als je een werkende moeder-to-be bent, kan de stress en angst nog groter zijn.
Vragen schieten je te binnen over hoe je het je baas en collega's vertelt. Je vraagt je af of ze zich zullen verblijden of zich belemmerd zullen voelen door je veranderende behoeften. Daarnaast heb je vragen over hoe je je zwangerschapsverlof plant en hoe je ongemakkelijke vragen beantwoordt. Het goede nieuws is: je hebt negen maanden om alles te regelen.
Voordat je naar het kantoor rent om het goede nieuws te delen, neem even de tijd om te leren wat jouw rechten zijn als zwangere werknemster. Dit eerste onderzoek is met name nuttig, vooral als je extra aanpassingen of vrije dagen nodig hebt voor controlebezoeken of complicaties. Hier is een overzicht van alles wat je moet weten over je rechten op de werkvloer als zwangere werknemster.
Definitie
Over het algemeen is zwangerschapsdiscriminatie een vorm van discriminatie die optreedt wanneer een zwangere vrouw wordt ontslagen of op een of andere manier oneerlijk wordt behandeld omdat ze zwanger is of van plan is zwanger te worden.
Het is niet ongebruikelijk dat zwangere vrouwen op de werkvloer aan de kant worden gezet puur omdat ze een baby verwachten. Ze worden overgeslagen voor promoties en salarisverhogingen en zelfs ontslagen wanneer ze aankondigen zwanger te zijn of klachten indienen over hoe ze worden behandeld vanwege hun zwangerschap.
Hoewel veel bedrijven in de Verenigde Staten een gezamenlijke poging hebben gedaan om meer aantrekkelijk voor vrouwen te lijken, zijn er nog steeds bedrijven die discrimineren. Het maakt niet uit waar een vrouw werkt – ze kan werken bij een tankstation of op Wall Street – zwanger worden kan het moment in haar carrière zijn waarop werkgevers haar niet meer serieus nemen.
Zwangerschapsdiscriminatie begint vanaf het moment dat ze begint te zien en gaat vaak door zolang haar kinderen jong zijn. Een reden waarom sommige werkgevers zo ruthloos zijn tegenover zwangere en jonge moeders, is hun misverstand dat deze vrouwen op en of zich minder toeleggen op hun werk.
Sommige rapporten wijzen erop dat elk kind dat een vrouw heeft, haar uurlonen met 4% doet dalen. Terwijl rapporten hebben aangetoond dat gemiddelde inkomens van mannen met 6% stijgen wanneer ze vader worden.
Natuurlijk zijn er moeders die thuis willen blijven zodra ze een kind hebben. Er zijn andere moeders die uit de arbeidsmarkt vallen vanwege het gebrek aan betaalbare kinderopvang. Maar voor de vrouwen die willen doorgaan met werken in hun vak, toont onderzoek dat zwanger worden vaak leidt tot discriminatie en grote achteruitgang in hun carrière.
Vormen van discriminatie
Volgens de Equal Employment Opportunity Commission (EEOC) dienen duizenden vrouwen elk jaar klachten in over zwangerschapsdiscriminatie in de Verenigde Staten, en waarschijnlijk blijven nog veel meer gevallen ongemeld.
Hoewel er een aantal manieren zijn waarop een verwachtende moeder gediscrimineerd kan worden, zijn de volgende de meest voorkomende manieren waarop werkgevers schuldig zijn aan zwangerschapsdiscriminatie:
- Weigeren iemand in dienst te nemen die zwanger is
- Een zwangere werknemer anders behandelen dan tijdelijk gehandicapte werknemers
- Vereisen dat een zwangere werknemer doorgaat met taken die haar in gevaar brengen
- Niet aanbieden van dezelfde (of vergelijkbare) baan aan een zwangere vrouw na haar zwangerschapsverlof
- Degraderen, ontslaan of een zwangere werknemer op straat zetten zonder geldige reden
- Een zwangere werknemer straffen of een waarschuwing geven voor het nemen van vrije tijd voor prenatale controlebezoeken
- Vereisen dat een zwangere werknemer verlof neemt puur omdat ze zwanger is
- Voordelen inhouden omdat de zwangere vrouw niet getrouwd is
Wat de wet zegt
Verwachtende moeders zijn beschermd door de Pregnancy Discrimination Act (PDA) van 1978, die Titel VII van de Civil Rights Act van 1964 aanpaste. Deze wet verbiedt werkgevers met ten minste 15 werknemers seksuele discriminatie op basis van zwangerschap.
Volgens de EEOC mag een werkgever "een zwangere werknemer die tijdelijk niet in staat is om een deel van haar taken te verrichten vanwege de zwangerschap, niet minder gunstig behandelen dan werknemers wiens werkprestaties op gelijke wijze beperkt zijn door andere omstandigheden dan zwangerschap."
Onder de wet betekent dit dat zwangerschap in essentie wordt behandeld alsof het een tijdelijke handicap is, ook al is het geen handicap.
Werkgevers zijn verplicht om zwangere werknemers dezelfde behandeling en voordelen te geven als werknemers met tijdelijke handicap.
Dit omvat vrijstelling voor ernstige ochtendmisselijkheid, door de arts voorgeschreven bedrust, bevalling, herstel na een keizersnede, en elke andere voorwaarde gerelateerd aan de zwangerschap. Evenzo, als tijdelijk gehandicapte werknemers geen recht hebben op verlof of voordelen, dan hebben zwangere vrouwen dat ook niet, tenzij ze recht hebben op verlof onder de Family Medical Leave Act (FMLA).
Bijvoorbeeld, afhankelijk van de grootte van het bedrijf, ontvangen zwangere werknemers die ten minste 12 maanden voor hun werkgever hebben gewerkt, tot 12 weken onbetaald verlof tijdens elke 12-maandenperiode voor de geboorte en verzorging van het kind, plaatsing van een kind ter adoptie of pleegzorg, of verzorging van een kind met een ernstige gezondheidsstoornis onder FMLA. (FMLA geldt voor bedrijven met 50 of meer werknemers.)
Hoewel zwangerschap geen echte handicap is, worden zwangere werknemers vaak beperkt door hun toestand vanwege rugpijn, verwondingsrisico of ochtendmisselijkheid. In sommige gevallen kan een vrouw met zwangerschapsgerelateerde aandoeningen – zoals zwangerschapsdiabetes of pre-eklampsie – ook bescherming ontvangen onder de Americans with Disabilities Act (ADA).
Hoewel kleinere werkgevers niet verplicht zijn om zwangerschaps- of andere handicapverlof aan te bieden onder Titel VII of de FMLA, kunnen ze ertoe verplicht zijn door staatswet. Bijvoorbeeld, Californië heeft een specifieke zwangerschapsbeschermingswet die werkgevers met vijf of meer werknemers verplicht om tot vier maanden baangerelateerd handicapverlof te bieden aan een zwangere vrouw. En als de organisatie meer dan vier maanden verlof biedt voor andere soorten tijdelijke handicap, moet het hetzelfde bedrag bieden aan zijn zwangere werknemers.
De wet geldt voor zowel vrouwen die fulltime als deeltijd werken. Het is daarom belangrijk te controleren of jouw staat aanvullende wetten heeft die zwangere vrouwen beschermen.
Om zwangere vrouwen op de arbeidsmarkt verder te beschermen, werd de Pregnant Workers Fairness Act (PWFA) in 2017 in het Congres ingediend. Onder deze wet is werkgevers verboden om zwangere werknemers te dwingen verlof te nemen.
De wet stelt ook duidelijk dat een werkgever niet mag discrimineren tegen een zwangere werknemer omdat zij een aanpassing nodig heeft of erom heeft gevraagd. Gemodelleerd naar de ADA, zou de PWFA het gebrek aan bescherming voor vrouwen op de arbeidsmarkt met zwangerschapsgerelateerde beperkingen aanpakken.
Wat je kunt doen
Als je denkt dat je gediscrimineerd bent op je werkplek door je werkgever, is het eerste wat je moet kunnen bewijzen dat je werkgever een vorm van zwangerschapsgerelateerde vooroordeel heeft getoond in hun besluitvorming, zoals een tijdelijk gehandicapte werknemer die anders of gunstiger wordt behandeld dan jij.
Met andere woorden: als iemand op je werkplek een hartaanval had en verlof kreeg alsook lichtere werktaakken, dan moet je ook dezelfde aanpassingen voor je zwangerschap krijgen. Er zijn echter stappen die je moet ondernemen om je zaak te bewijzen:
- Houd een gedetailleerd verslag van de details. Wees zo grondig mogelijk: noteer data, tijden, plekken en getuigen. Bewaar een kopie van je notities thuis. Deze informatie is belangrijk als je besluit een klacht in te dienen.
- Praat met een vertegenwoordiger. Als je lid bent van een vakbond, spreek met je vertegenwoordiger. Als je een advocaat hebt ingeschakeld, overleg met hen. Als je je geen advocaat kunt permitteren, bel een vrouwenrechtenorganisatie of burgerrechtengroep voor advies en richting.
- Houd een verslag van je werkprestaties. Het is belangrijk dat je hard blijft werken en goed presteert. Bewaar kopieën van je evaluaties en eventuele brieven of memo's die tonen dat je goed bent in wat je doet. Onthoud, leidinggevenden kunnen hun discriminatie verdedigen door aan te geven dat je niet goed presteert.
- Bouw een steunnetwerk. Een discriminatiezaak doorstaan terwijl je zwanger bent is stressvol. Zorg dat je je omringt met ondersteunende vrienden en familieleden. Je hebt mensen nodig om mee te praten die empathisch zijn. Ze kunnen ook helpen bij het bedenken van ideeën.
- Neem tijd voor jezelf. Een gezonde zwangerschap vereist dat je stress minimaliseert, gezond eet en voldoende rust. Laat een discriminatiezaak je zwangerschap niet van de rails halen. Zorg dat je nog steeds voor jezelf en je ongeboren baby zorgt. Geen baan is het waard je gezondheid in gevaar te brengen.
Zodra je kunt bewijzen dat je anders bent behandeld dan een andere tijdelijk gehandicapte werknemer, kun je contact opnemen met de EEOC om een klacht in te dienen. Deze groep is de federale instantie verantwoordelijk voor het onderzoeken van klachten over baandiscriminatie gerelateerd aan zwangerschap in bedrijven met 15 of meer werknemers. Als je bedrijf staatswet heeft geschonden over bedrijven met minder dan 15 werknemers, dan dien je een klacht in bij de staatsinstantie in jouw staat.
Als je bedrijf 50 of meer werknemers heeft, dan is het Department of Labor de instantie die je moet contacteren. Zij onderzoeken discriminatie op basis van gezins- en medisch verlof op werkplekken met meer dan 50 werknemers.
Onthoud, anti-discriminatiewetten geven je doorgaans een beperkte tijd om een klacht in te dienen, dus wacht niet te lang. Meestal heb je 180 dagen vanaf de dag dat de discriminatie plaatsvond om een klacht in te dienen. Federale werknemers hebben 45 dagen om contact op te nemen met een EEOC-counselor.
Als vaststaat dat je slachtoffer bent van discriminatie gerelateerd aan je zwangerschap, kun je eventueel verloren loon terugvorderen, je baan terugkrijgen als je ontslagen bent, of de promotie krijgen die je geweigerd werd. Andere schadevergoedingen kunnen compensatie voor pijn en lijding omvatten, evenals straffe schadevergoedingen die de werkgever straffen voor het discrimineren. Soms worden slachtoffers zelfs advocatskosten en gerechtskosten toegekend.
Je werkgever informeren
Als je nadenkt over het delen van het goede nieuws met je werkgever dat je zwanger bent, is het laatste waar je aan denkt discriminatie. Toch is de bittere waarheid dat veel vrouwen slecht worden behandeld en soms zelfs ontslagen of vrijgemaakt na het onthullen van hun zwangerschap.
Om die reden wil je misschien wachten met vertellen aan je werkgever dat je zwanger bent. Zorg er wel voor dat je het goede nieuws niet met iedereen deelt behalve je leidinggevenden. Je wilt niet dat ze het van iemand anders horen. Wanneer je ervoor kiest het nieuws te delen, benadruk dan dat je nog steeds toegewijd bent aan je baan. Zelfs het aanbieden van ideeën over hoe je je werkbelasting gaat managen, kan je werkgever geruststellen. Daarnaast wil je je collega's verzekeren dat je niet al je werk aan hen overlaat.
Goed voorbereid zijn bij het aankondigen van het goede nieuws – en iedereen verzekeren dat je nog steeds dezelfde persoon bent met dezelfde passie voor je werk – kan een lange weg gaan in het makkelijker maken van de overgang en acceptatie van je zwangerschap voor je werkgever en collega's.
Een woord van Verywell
Als het aankomt op zwangerschap op de werkvloer, is het belangrijk dat je je rechten kent. Op die manier, als je werkgever ongunstig reageert op je goede nieuws, ben je voorbereid. Hoewel niemand wil denken dat hun werkgever ooit iets onethisch zou doen of zou discrimineren, is het altijd mogelijk. De beste manier om met de potentiële situatie om te gaan is alert te blijven op tekens van zwangerschapsdiscriminatie, je te omringen met ondersteunende bronnen, en je eigen oordeel te gebruiken.
-
De ochtend dat je de SAT-test maakt – hoewel zenuwen je kunnen weerhouden om je hongerig te voelen – is niet de dag om bescheiden te knabbeleren aan een bagel, een slok koffie te drinken en op weg te gaan. De SATs vereisen een enorme hoeveelheid her
-
Respiratoir Syncytieel Virus (RSV) is geen nieuw of ongebruikelijk virus, maar het maakt dit jaar Schlagers omdat kinderziekenhuizen landelijk winterse cijfers van het virus rapporteren. Zelfs in een normaal jaar worden naar schatting 58.000 Amerika
-
Aan het einde van de zomer, wanneer het maanden geleden is dat kinderen in de klas zaten, kan de opgaande verwachting van een nieuw schooljaar een werveling van gevoelens losmaken – van opwinding tot nerveuze vlinders tot volledige angst. Het is natu





