Waarom Pre-eclampsie Gevaarlijk Is

Pre-eclampsie is een complicatie van de zwangerschap waarbij de bloeddruk van een vrouw verhoogd raakt en eiwit in haar urine wordt gevonden. De oorzaak is onbekend, hoewel er goed gedocumenteerde risicofactoren zijn.

Risicofactoren

De risicofactoren voor het ontwikkelen van pre-eclampsie omvatten:

  • Vroegere hoge bloeddruk voor de zwangerschap
  • Leeftijd boven 40 of onder 18
  • Obesitas
  • Diabetes
  • Eerste zwangerschap
  • Meerlingzwangerschap (tweelingen of meer)
  • Afro-Amerikaanse etniciteit
  • Andere chronische aandoeningen, zoals lupus

Complicaties

Pre-eclampsie is een gevaarlijke toestand. Niet alleen lopen vrouwen risico op langetermijngezondheidscomplicaties, waaronder hoge bloeddruk later in het leven, pre-eclampsie is een bekende risicofactor voor dodegeboorte. Het is ook een bijdragende factor bij veel voorvallen baringen. Onbehandeld kan pre-eclampsie overgaan in eclampsie, wat fataal kan zijn voor zowel moeder als kind.

Ernstige pre-eclampsie kan ook HELLP-syndroom worden, wat staat voor Hemolyse, Elevated Leverenzymen (verhoogde leverenzymen), en Low Platelet count (lage trombocyten). Als dit niet "genezen" wordt door de bevalling, kan HELLP-syndroom leiden tot hemorragie (ernstige bloeding), longödem (vocht in de longen), nierfalen, leverfalen, of de dood voor de vrouw. HELLP-syndroom kan ook placenta-ablatio veroorzaken.

Hoge Bloeddruk Vs. Pre-eclampsie

Het is mogelijk om hoge bloeddruk in de zwangerschap te hebben zonder pre-eclampsie. Sommige vrouwen hebben chronische hypertensie vóór ze zwanger worden. Sommige vrouwen ontwikkelen ook licht verhoogde bloeddruk tijdens de zwangerschap zonder ooit de andere symptomen van pre-eclampsie te krijgen (dit heet Zwangerschapsgeïnduceerde Hypertensie). In beide gevallen loopt een vrouw een groter risico op het ontwikkelen van pre-eclampsie en moet ze nauwlettend worden gemonitord.

Symptomen

Symptomen van pre-eclampsie die kunnen voorkomen zijn:

  • Hoge bloeddruk
  • Eiwit in de urine
  • Hoofdpijn, vaak hevig
  • Ophoping van vocht, met name van de handen, voeten of het gezicht
  • Epigastrale pijn, of pijn in het hoge midden of hoge rechter deel van de buik
  • Visuele veranderingen, zoals vlekken voor de ogen of flitserende lichten
  • Plotselinge gewichtstoename
  • Misselijkheid en braken
  • Afgenomen urineproductie
  • Afwijkende leverenzymen
  • Lage trombocyten

Als je enige van de symptomen van pre-eclampsie hebt, moet je geëvalueerd worden door een huisarts of verloskundige. Je bloeddruk zal worden gecontroleerd, en er zullen verschillende labtests worden gedaan. Je moet een urineafgifte doen en er wordt bloed afgenomen.

Veel vrouwen voelen zich in het begin niet ziek met pre-eclampsie. Dat is een van de redenen waarom het zo belangrijk is om regelmatige prenatale zorg te krijgen. Je bloeddruk wordt bij elk bezoek gecontroleerd, evenals je urine op eiwit. Vroegtijdige detectie van pre-eclampsie kan het verschil betekenen tussen leven en dood voor jou of je baby.

Behandeling

De enige genezing voor pre-eclampsie is de bevalling. Als je al op termijn bent, zal je huisarts waarschijnlijk een inleiding van de baring aanbevelen. Als je eerder dan 37 weken bent, moet je huisarts bepalen hoe ernstig je pre-eclampsie is om het beste behandelplan te kiezen.

Het is mogelijk het risico op eclampsie (insult) te verlagen door magnesiumsulfaat via een IV te geven. Dit is echter slechts een tijdelijke oplossing, en wordt meestal alleen gebruikt om een vrouw lang genoeg te beschermen tegen een eclamptische insult om steroïde-injecties te geven om de longen van de foetus te laten rijpen ter voorbereiding op de bevalling. Steroïden worden doorgaans gegeven tussen 24 en 34 weken gestationele leeftijd.

Link Met Zwangerschapsverlies

Pre-eclampsie geassocieerd met dodegeboorte, maar is ook een veelvoorkomende indicatie voor het inleiden van de baring voor termijn (vóór 37 weken). Prematuriteit blijft een van de leidende doodsoorzaken bij zuigelingen.

Previous:

Next: