• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

HPV in de zwangerschap: symptomen, oorzaken en behandelingen

Genitale wratten zijn zachte, vlezige uitgroeiingen in het genitale gebied, op de baarmoederhals, of in de vagina. Wratten kunnen alleen of in clusters voorkomen, en lijken op kleine bloemkooltjes. Deze wratten worden veroorzaakt door het humaan papillomavirus (HPV).

Volgens de Centers for Disease Control and Prevention (CDC), heeft ongeveer 42,5% van de Amerikaanse bevolking van 18 jaar en ouder blootgestaan aan HPV. Dit betekent dat veel zwangere vrouwen HPV hebben.

Het is ook heel gebruikelijk om HPV te hebben zonder zichtbare wratten of andere symptomen. Feitelijk hebben veel mensen (zwangere personen inbegrepen) met HPV geen idee dat ze het hebben. Daarnaast kan deze hoogst ansteckende aandoening worden overgedragen wanneer geen symptomen aanwezig zijn. Hier is wat je moet weten over HPV, genitale wratten, en zwangerschap.

Overzicht

Meer dan 200 distincte typen HPV zijn herkend, velen van welke kunnen worden overgedragen via seksueel contact. De meeste typen HPV veroorzaken huidwratten, maar ongeveer 40 typen infecteren het slijmvliesepitheel en zijn geassocieerd met baarmoederhalskanker.

Sommige typen HPV kunnen andere typen genitale kankers veroorzaken, evenals orale, anale, en penile kankers. Daarnaast kunnen sommige typen HPV de kansen op onvruchtbaarheid, voortijdige geboorte, en zwangerschapsverlies verhogen.

De CDC schat dat er in 2018 43 miljoen HPV-infecties waren, inclusief 13 miljoen nieuwe infecties in datzelfde jaar. Feitelijk is HPV zo gemeenschappelijk dat de CDC schat dat bijna iedereen die seksueel actief is, op een bepaald moment in hun leven HPV zal krijgen als ze niet het HPV-vaccin krijgen.

Oorzaken

Genitale wratten kunnen worden overgedragen via alle typen huid-op-huid seksueel contact, inclusief orale, anale, en genitale seks. Zoals hierboven vermeld, betekent het niet kunnen zien van wratten niet dat de ander virusvrij is of dat je ze niet kunt krijgen. Het is ook mogelijk om genitale wratten in de keel te krijgen na orale seks met een geïnfecteerde partner.

Symptomen

Veel keer toont een persoon met de HPV-infectie geen symptomen. Wanneer dit voorkomt, beschouwen gezondheidsprofessionals dit als een asymptomatische infectie. Een gebrek aan symptomen is met name waar voor high-risk HPV-stammen.

Het is ook mogelijk om HPV te hebben gehad en dat je lichaam de infectie heeft opgeheven. Dit type infectie komt het meest voor bij seksueel actieve jongere vrouwen. Voor hen die wel symptomen van HPV hebben, manifesteren deze zich vaak als genitale wratten.

Genitale wratten zijn meestal pijnloze uitgroeiingen die lijken op kleine bloemkoolhoofden op je genitaliën. Je kunt ze in de douche opmerken of je partner kan ze tijdens seks vinden. Als je genitale wratten vindt, is het belangrijk om door een gezondheidszorgverlener bekeken te worden.

Diagnostiek

Er is geen specifieke test die screen op HPV of de HPV-status van een persoon bepaalt. Er zijn echter HPV-tests die gebruikt worden om te screenen op baarmoederhalskanker. Maar deze tests worden alleen aanbevolen voor vrouwen van 30 jaar en ouder.

De meeste mensen geïnfecteerd met HPV weten niet eens dat ze geïnfecteerd zijn en ontwikkelen nooit symptomen. Anderen ontdekken het wanneer ze een afwijkend Papsmear-resultaat krijgen, terwijl anderen pas erachter komen dat ze HPV hebben als ze ernstigere problemen zoals bepaalde kankers ontwikkelen.

Als je genitale wratten ontwikkelt, worden deze vaak gediagnosticeerd tijdens een Papsmear of een lichamelijk onderzoek. Je kunt ook een colposcopie nodig hebben, wat een speciaal apparaat gebruikt om intensiv en nauwkeurig te kijken naar de baarmoederhals en de wanden van de vagina voor genitale wratten, eventuele veranderingen in baarmoederhalscellen door HPV, en andere afwijkingen.

Behandeling

Wratten kunnen vanzelf verdwijnen, of ze kunnen uitgroeien tot clusters van wratten. Alleen omdat wratten verdwijnen, betekent niet dat het HPV verdwenen is - en ze kunnen ook terugkomen. Kleinere wratten kunnen bevroren worden in een proces dat cryochirurgie heet of verbrand worden met een laser of cauterizatie.

Als genitale wratten gediagnosticeerd worden vóór de zwangerschap, kunnen topische immunologische crèmes of topische trichloorazijnzuur (TCA) worden gebruikt. Echter, als je geen actieve infectie hebt, hoef je niets speciaals te doen voordat je zwanger wordt, behalve je huisarts laten weten dat je in het verleden genitale wratten hebt gehad.

HPV in de zwangerschap

Een studie vond dat bijna 40% van de zwangere vrouwen HPV heeft, wat een aantal problemen in de zwangerschap kan veroorzaken. Bijvoorbeeld, er is enige bewijsmateriaal dat vrouwen met HPV pre-partum ruptuur van de vruchtvliezen kunnen ervaren.

Wat genitale wratten zelf betreft, vormen ze geen probleem voor je zwangerschap tenzij ze groot genoeg groeien om je vaginale opening te obstructeren. Zoals hierboven vermeld, duidt enig onderzoek erop dat sommige typen HPV gelinkt kunnen zijn aan miskraam, voortijdige geboorte, en vruchtbaarheidsproblemen, maar de resultaten zijn nog onzeker.

Daarnaast is er geen associatie tussen het hebben van het HPV-vaccin en onvruchtbaarheid. Feitelijk helpt het vaccin de vruchtbaarheid van beide geslachten te beschermen.

Als je genitale wratten hebt, kunnen jouw verzorger en jij besluiten om met de behandeling te wachten tot na de bevalling, omdat sommige van de behandelingen niet veilig zijn om te gebruiken terwijl je zwanger bent. Houd er rekening mee dat genitale wratten soms kunnen bloeien en sneller groeien terwijl je zwanger bent door de verhoogde bloedstroom en hormoonspiegels.

Als je actieve genitale wratten hebt op het moment dat je bevalt, is het hoogst onwaarschijnlijk dat dit je vaginale bevalling belemmert. Daarnaast kan je baby ook blootgesteld worden aan de infectie zelfs als je per keizersnede bevalt. Echter, je baby zal waarschijnlijk niet het virus contracteren door de geboorte.

Preventie

De overdracht van genitale wratten en HPV kan geminimaliseerd worden door onthouding van seksuele activiteit, met name met elke partner met wie je niet monogam bent en/of het gebruik van barrièrebescherming (zoals condooms).

Je partner controleren op letsels en open gesprekken voeren over mogelijke eerdere blootstelling, huidige seksuele activiteit, exclusiviteit, het HPV-vaccin krijgen, en getest worden op SOA's vóór seksueel contact wordt ook aanbevolen.

Barrièremethoden zoals het mannelijke en vrouwelijke condoom verminderen de kans op overdracht, maar maken het risico niet nul. Gardasil-9 is het enige HPV-vaccin beschikbaar in de VS, maar het mag niet gegeven worden tijdens de zwangerschap.

Het HPV-vaccin wordt aanbevolen vanaf 11 of 12 jaar. Daarnaast adviseert het CDC's Advisory Committee on Immunization Practice (ACIP) vaccinatie voor iedereen tot 26 jaar als ze niet eerder gevaccineerd zijn.

Typisch wordt vaccinatie niet aanbevolen voor mensen ouder dan 26. Echter, volgens de CDC, kunnen sommige volwassenen van 27 tot 45 jaar beslissen om het HPV-vaccin te krijgen op basis van gesprekken met een gezondheidszorgverlener, met name als ze niet voldoende gevaccineerd waren toen ze jonger waren. Op deze leeftijd biedt HPV-vaccinatie echter minder voordeel omdat de meeste mensen al blootgesteld zijn aan HPV.

Een woord van Verywell

Zwanger zijn en weten (of ontdekken) dat je genitale wratten of het virus dat het veroorzaakt (HPV) hebt, kan eng en zorgenwekkend zijn. Echter, weet dat veel zwangere vrouwen deze infectie hebben en de grote meerderheid gaat veilig gezonde baby's bevallen met weinig of geen complicaties van HPV. Het belangrijste is om eventuele zorgen die je hebt te communiceren aan je gezondheidszorgverlener en de zorg te krijgen die je nodig hebt om je baby te beschermen.