Schouderdystocie Tijdens de Zwangerschap
Voor babys is de reis door de geboortekanaal naar je open armen niet altijd makkelijk. Een obstakel dat tijdens de baring en bevalling kan optreden is schouderdystocie.
Hier is wat je over deze – gelukkig ongewone – complicatie moet weten.
Wat is schouderdystocie?
Schouderdystocie is wanneer één of beide schouders van de baby "vastkomen" achter het bekkenbeen van de moeder als de baby begint geboren te worden. Het hoofd wordt geboren, maar de baring gaat niet verder. (Het woord "dystocie" betekent trage of moeilijke baring of bevalling.)
Hoe vaak komt schouderdystocie voor?
Slechts ongeveer 1 procent van de babys die vaginaal geboren worden, heeft schouderdystocie, hoewel dit getal hoger kan zijn voor grotere babys – die geboren zijn boven de 4 kg – en voor moeders met diabetes.
Wat zijn de signalen van schouderdystocie?
Schouderdystocie is onvoorspelbaar, en kan optreden zelfs bij vrouwen en babys die geen risicofactoren hebben.
Als je dokter denkt dat je schouderdystocie tijdens je baring kunt ervaren, kan ze een keizersnede aanbevelen, met name als je baby tenminste 5 kg weegt of als je diabetes hebt en je baby tenminste 4,5 kg weegt.
Wie loopt het grootste risico op schouderdystocie?
Het is lastig voor dokters om te voorspellen welke vrouwen schouderdystocie tijdens de zwangerschap zullen ervaren. Er zijn wel bekende risicofactoren, waaronder:
- Een baby hebben met macrosomie (d.w.z. een gewicht van meer dan 4 kg bij de geboorte). De meeste grotere babys ervaren geen schouderdystocie. Feitelijk zijn de meeste gevallen van schouderdystocie bij babys met normale geboortegewichten – wat een reden is waarom schouderdystocie moeilijk te anticiperen is.
- Diabetes hebben
- Eerder schouderdystocie gehad hebben
- Overgewicht hebben
- Te veel aankomen tijdens de zwangerschap
Sommige barings- en bevallingsfactoren verhogen ook het risico op schouderdystocie, waaronder:
- Een lange uittdrukkingsfase met trage daling van de baby
- Een tangbevalling, waarbij een paar gebogen, tangachtige instrumenten gebruikt worden om de baby uit de geboortekanaal te helpen
- Een vacuümbevalling, waarbij een zuignap op het hoofd van de baby wordt geplaatst om haar uit de geboortekanaal te leiden
Ondanks deze verhoogde risico's, gebeuren de meeste gevallen van schouderdystocie bij vrouwen die geen diabetes hebben en babys met een normaal geboortegewicht.
Wat zijn mogelijke complicaties van schouderdystocie?
Zowel jij als je baby lopen risico op complicaties van schouderdystocie, bijna allemaal als gevolg van de manoeuvres die genomen moeten worden om je baby uit de geboortekanaal los te maken. Gelukkig zijn deze complicaties zeldzaam, en herstellen moeders en babys meestal goed.
Enkele van deze complicaties zijn:
- Zenuwschade bij de baby
- Breuken en fracturen in de sleutelbeen of armen van de baby
- Zuurstoftekort bij de baby (hoewel zeldzaam)
- Postpartale hemorragie (PPH) bij de moeder
- Ernstige scheuring van je perineum (het gebied tussen de vagina en rectum)
- Baarmoederruptuur, of een scheur in de baarmoeder (zeldzaam)
Hoe wordt schouderdystocie behandeld?
Als je schouderdystocie hebt tijdens de baring, kan je practitioner proberen je positie te veranderen om je bekken wijders te openen, wat de schouders van je baby toelaat te komen.
Bijvoorbeeld, je dokter kan je vragen je knieën naar je buik op te buigen (de McRoberts-manoeuvre), druk uitoefenen op de top van je bekken om de baby te helpen geboren te worden, of je omdraaien zodat je op je handen en knieën bent. Ze kan ook in je vagina reiken om je baby handmatig te draaien.
Minder vaak kun je een episiotomie (een insnede in het perineum) of een keizersnede krijgen.
Is er iets wat je kunt doen om schouderdystocie te voorkomen?
Helaas is schouderdystocie vaak onvoorspelbaar – en onvoorkombaar. Tijdens de zwangerschap, probeer je gewichtstoename binnen de aanbevolen grenzen te houden. Op die manier is je baby minder geneigd om moeite te hebben manoeuvrerend door de geboortekanaal.
Als je dokter denkt dat schouderdystocie tijdens je baring kan optreden, kan ze aanbevelen dat je via een keizersnede bevalt.
-
Het hebben van een seksueel overdraagbare aandoening (SOA) of seksueel overdraagbare infectie (SOI, zoals ze vaker in de medische gemeenschap worden aangeduid), tijdens de zwangerschap kan een verhoogd risico opleveren op miskraam, stille geboorte, v -
Met al die wakker worden in het midden van de nacht – van je kleintje en van jou – klinkt een nachtlampje als een goed idee. Maar hebben babys een nachtlampje nodig? Niet per se. Er zijn echter wel voordelen (en nadelen) aan het laten slapen van je b -
Het is duidelijk dat lezen vaardig zijn van vitaal belang is voor de schoolvoortgang van kinderen, want zonder lezen kunnen ze hun schoolboeken niet begrijpen. Scholen streven ernaar dat kinderen rond het zevende levensjaar lezen beheersen, al met e
