• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat Is Een Dode Geboorte En Waarom Heeft Het Plaats?

Dode geboorte is een van de angstaanjagendste woorden voor een zwangere moeder. Hoewel het zeldzaam is, kan dode geboorte zelfs in een zwangerschap plaatsvinden die volledig normaal leek – wat de schok, ongeloof en hartstocht nog veel pijnlijker maakt.

Wat is een dode geboorte?

Een dode geboorte is een laat-zwangerschapsverlies dat op of na 20 weken gestationele leeftijd optreedt.

Wanneer gebeurt dode geboorte meestal?

De meeste dode geboortes gebeuren voordat de baring begint. Een vroege dode geboorte treedt op tussen week 20 en 27, een late dode geboorte tussen week 28 en 36, en een termijn dode geboorte vanaf week 37.

Hoe vaak komt dode geboorte voor?

Dode geboorte is relatief zeldzaam, en treedt op in ongeveer 1 op de 160 zwangerschappen.

Oorzaken van dode geboorte

Er zijn talloze aandoeningen en complicaties die tot dode geboorte kunnen leiden, waaronder infecties, placentadefecten, navelstrengproblemen, hoge bloeddruk en geassocieerde aandoeningen, en anderen. Een autopsie of genetische testen kunnen soms meer informatie opleveren.

Toch, ondacht de beschikbare rijkdom aan informatie, zijn experts vaak onzeker over een specifieke doodsoorzaak voor een volle derde van de babys die dood geboren worden.

Symptomen van dode geboorte

De meest voorkomende symptomen van dode geboorte zijn:

• Afwezigheid van foetale bewegingen
• Geen detectie van foetale hartslag

Wat je kunt doen om dode geboorte te voorkomen

Houd je babys bewegingen in het laatste deel van je zwangerschap (vanaf week 28) in de gaten door kloptellingen te doen. Als je merkt dat je baby minder frequent beweegt, of als je geen beweging voelt, bel je practitioner onmiddellijk.

Bel ook als je vaginale bloeding hebt. Er zijn een aantal aandoeningen die tot dode geboorte kunnen leiden die, als ze vroeg genoeg gedetecteerd worden, behandeld of gecontroleerd kunnen worden.

Hoe om te gaan als je een dode geboorte hebt ervaren

Als je een dode geboorte ervaart, vraag je je misschien af hoe je door kunt gaan en wat je weer normaal zal laten voelen. Er is geen makkelijk antwoord, en niemand kan je verdriet wegnehmen.

Maar er zijn dingen die je kunt doen die op kleine manieren kunnen helpen. Hier zijn enkele tips voor hoe je met een dode geboorte kunt omgaan evenals manieren om je verloren baby te eren.

• Vasthouden van de baby. Je kunt geneigd zijn te weigeren, maar hoe hartverscheurend het ook voelt, het kan helpen om je baby vast te houden als dat mogelijk is. Het is veel moeilijker om te rouwen om een kind dat je nooit gezien of aangeraakt hebt. Wanneer je begint te genezen, zult u de herinnering aan het wiegen van je baby in je armen waarderen – zelfs slechts die ene keer.
• De baby een naam geven. Geef je kind een naam en zeg het hardop. Je verloren kind een naam geven kan de dood van je baby reëler voor je maken, en kan je uiteindelijk helpen vaarwel te zeggen.
• Een foto maken. Als je het niet over je hart kunt krijgen om een foto van je baby te maken, vraag iemand anders het voor je te doen. Je hoeft er niet meteen naar te kijken, maar het kan later kostbaar voor je zijn. Bewaar het, samen met andere bijzondere herinneringen van je baby, zodat er iets tastbaars is om vast te houden en te schatten.
• De kinderkamer opruimen. Het kan heel moeilijk zijn om thuis te komen bij een volledig ingerichte kinderkamer. Jij of je partner kunt jullie familie vragen om de baby-spullen in opslag te doen voordat jullie thuiskomen uit het ziekenhuis.
• Een geliefde aanwijzen om het nieuws te delen. Een vriend of familielid het laten verspreiden van de informatie over het verlies voorkomt vaak welgemeende maar potentiële pijnlijke vragen over hoe het met de baby gaat.
• Contact opnemen met je werkgever. Veel bedrijven bieden evenveel verlof als ouders na een levende geboorte zouden krijgen – tijd die essentieel kan zijn voor heling en rouw.
• Deelnemen aan de begrafenisregelingen. Niemand uit zich zo iets als een begrafenis van een baby. Je zult zeker verlost zijn en hulp nodig hebben, maar je kunt het later spijten als je alle verantwoordelijkheden aan iemand anders delegert. Doe wat je kunt om deel te nemen aan de plannen. Na verloop van tijd kun je troost vinden in het weten dat je het allerbeste voor je baby hebt gedaan op elke stap.
• Verweigering van sedatie in het ziekenhuis. Je kunt geneigd zijn om gesederd te blijven tijdens de baring van je baby en zelfs daarna. Maar je kunt het later spijten. Sedatie vervaagt je herinneringen, en hoe pijnlijk ze ook zijn, je zult er later op vertrouwen om de verlies zin te geven.
• Met je dokter praten. Aarzel niet om alle vragen te stellen die je hebt. Bekijk het autopsieverslag als er een uitgevoerd is en je je er toe voelt. Hoe meer je begrijpt, hoe makkelijker het kan zijn om de tragedie te verwerken en je baby te rouwen.
• Ondersteuning zoeken. Je kunt een rouwconsulent nuttig vinden of trost vinden in een zelfhulpgroep voor ouders die babys hebben verloren. Probeer niet alleen doorheen te gaan.
• Verwacht dat het hard is. Dit is misschien het moeilijkste, pijnlijkste wat je ooit zult doormaken. Sta toe dat je verdrietig bent en huilt – het is een essentiële stap in het helingsproces. Je kunt dromen over je baby of denken dat je hem hoort huilen. Je kunt je soms in ontkenning vinden. Je wordt niet gek – het is allemaal normaal. Wees geduldig. Geef jezelf de tijd om fysiek te herstellen van je zwangerschapsverlies en te rouwen.
• Verwacht dat het beter wordt, beetje bij beetje. Heb vertrouwen in je vermogen om door te gaan. Het proces kan maanden duren, maar uiteindelijk zul je je weer meer als jezelf voelen. Je zult je verloren baby nooit vergeten. Maar in de tijd zul je genezen.