• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Breechligging: Wat het betekent als uw baby breech ligt

Zelfs als de accommodatie van uw baby steeds krapper wordt, kan zij nog steeds redelijke gymnestische prestaties leveren in de laatste weken van de zwangerschap. Maar tussen week 32 en week 38 (meestal rond week 36) beginnen de meeste baby's zich uiteindelijk met het hoofd naar benen te richten. In deze ideale bevallingspositie is haar hoofd in de buurt van uw serviks, en kijkt ze meestal naar uw rug.

Echter, niet elke foetus maakt deze draai naar het zuiden in de baarmoeder. Ongeveer 3 tot 4 procent van de baby's hangt nog met het hoofd naar boven als ze voltermijn zijn. Maar alleen omdat uw baby met de bil naar benen ligt in de weken voor uw berekende datum, betekent niet dat ze breech blijft wanneer het tijd is voor de bevalling.

Sommige baby's laten niet weten wat er letztlich boven komt tot net voor de geboorte. Maar als uw voltermijnbaby in breechligging blijft op de bevallingsdag, kan een vaginale bevalling moeilijk en misschien onmogelijk zijn. Gelukkig zijn er stappen die u en uw huisarts kunt ondernemen om de richting te veranderen voordat de bevalling begint.

Voor hulp bij het begrijpen wat breech betekent, inclusief elk type breechpositie en of het draaien van uw baby mogelijk is voordat u bevalt, lees verder.

Wat betekent het als een baby breech ligt?

Een breechpositie is wanneer de bil, voeten of beide van de baby als eerste uit de vagina komen tijdens de geboorte. Dit in plaats van de gewenste vertexpresentatie, wat betekent: verticaal in de baarmoeder met de bil omhoog, zodat ze met het hoofd eerst uw vagina kan verlaten.

Wat zijn de verschillende typen breechposities?

Uw baby aan boord kan in een aantal verschillende breechposities zitten, zoals de volgende:

• Frank breech: Dit is de meest voorkomende breechpositie, met de bil van uw baby naar benen, haar benen omhoog gericht en haar voeten bij haar hoofd.
• Complete breech: Het hoofd is omhoog en de bil naar benen, plus zit hij of zij gekruist.
• Footling breech: Uw baby ligt met het hoofd omhoog met één of beide voeten naar benen hangend (wat betekent dat ze voeten eerst zou komen bij een vaginale bevalling).

Wat veroorzaakt een breechligging?

Hoewel huisartsen soms niet kunnen bepalen waarom een baby in een breechpositie belandt, zijn er sommige mogelijke condities die hieraan bijdragen. Houd er rekening mee dat het ook mogelijk is om een breechbaby te hebben zonder een van deze risicofactoren.

• Baarmoederafwijkingen. Meestal ziet de baarmoeder eruit als een hol, omgekeerde peer – maar bij sommige vrouwen heeft hij een andere vorm, vaak gedetecteerd door een bekkenonderzoek of echo voor of tijdens de zwangerschap. U kunt een afwijking van birth hebben of later ontwikkelen door littekenweefsel van operaties (inclusief keizersnede), myomen of een ernstige baarmoederinfectie. Als gevolg heeft uw baby misschien niet genoeg ruimte om om te keren en met het hoofd naar benen te gaan.
• Locatie van de placenta. Als uw placenta laag ligt (placenta praevia), de serviks bedekt of bovenaan uw baarmoedermuur ligt maar de ruimte bij het hoofd van uw baby blokkeert, kan ze misschien niet in een naar benen gerichte positie wriggelen.
• Volume vruchtwater. Te weinig of te veel vruchtwater kan ook een breechpositie veroorzaken. Te weinig vloeistof maakt het moeilijk voor uw baby om "te zwemmen", terwijl te veel betekent dat ze te veel ruimte heeft en kan wisselen tussen breech en een hoofd-naar-benen-positie.
• Meervoudige zwangerschap. Als u zwanger bent van meerlingen, kunnen een of meer baby's niet in de hoofd-naar-benen-positie komen omdat er minder ruimte is om te bewegen.
• Eerdere breech. Als u eerder een breechbaby heeft gehad, loopt u een iets hogere kans op volgende breechbabys.
• Vroeggeboorte. Hoe eerder uw baby geboren wordt, hoe groter de kans dat ze breech ligt: Ongeveer 25 procent van de baby's is breech op 28 weken, maar slechts 3 procent op termijn.
• U of uw partner was breech. Als dat zo is, is er een hogere kans dat uw eigen baby breech ligt, volgens sommige onderzoeken.
• Foetale afwijkingen. Zeer zelden kan een probleem met de spieren of het centrale zenuwstelsel van de baby een breechpresentatie veroorzaken. Een abnormaal korte navelstreng kan ook de beweging van uw baby beperken.
• Roken. Data toont aan dat roken tijdens de zwangerschap het risico op een breechbaby kan verhogen.

Hoe kunt u zien of uw baby in een breechpositie zit?

Naarmate uw berekende datum nadert, zal uw huisarts of verloskundige de positie van uw baby bepalen door de buitenkant van uw buik en baarmoeder te voelen. Als uw baby breech ligt, zal haar stevige, ronde kop naar de top van uw baarmoeder wijzen en haar zachtere, minder ronde bil lager. Als breechpositie wordt vermoed, kan een echo dit bevestigen.

Wat betekent het om een breechbaby te draaien?

Als uw huisarts besluit uw baby van buitenaf te draaien, zal hij of zij proberen wat een externe cephalische versie (ECV) heet. Deze procedure is een letterlijke handmatige manipulatie van uw buik om uw kindje van een breech- of zijliggende positie te lokken naar een positie met het hoofd naar benen gericht naar uw serviks. Een ECV wordt meestal in een ziekenhuis uitgevoerd.

ECV wordt meestal geprobeerd rond de 37-wekensmelding voordat de bevalling begint, hoewel soms een versie tijdens de bevalling wordt geprobeerd voordat uw vruchtwater gebroken is. Als het werkt, stelt een ECV vrouwen in staat om een vaginale bevalling te proberen. Als ECV niet succesvol is, wordt u ingepland voor een keizersnede.

Hoe kunt u een breechbaby draaien?

Een baby draaien met een externe cephalische versie houdt in dat uw behandelaar zijn of haar handen op uw buik legt en de baby in de hoofd-naar-benen-positie duwt met stevige maar zachte druk. U krijgt medicatie om uw baarmoeder te ontspannen (maar geen zorgen – het beïnvloedt uw baby niet). ECV is doorgaans ongemakkelijk maar niet pijnlijk, en meer dan de helft van alle pogingen is succesvol.

Soms keren baby's echter weer terug in de breechpositie na succesvolle inversie. Als dit gebeurt, kan uw behandelaar proberen uw baby opnieuw te positioneren – maar dit wordt meestal lastiger hoe dichter u bij uw berekende datum bent, omdat er minder ruimte is voor de baby om te bewegen.

U heeft misschien gehoord van andere alternatieve manieren om een baby te laten draaien, waaronder chiropractische technieken, ontspanningstechnieken zoals professionele hypnose of moxibustie, waarbij een acupuncteur brandende bijvoetkruid nabij uw kleinste teen aansteekt om een acupunctuurpunt te stimuleren. Sommigen zeggen dat moxibustie de foetale activiteit verhoogt, waardoor uw baby waarschijnlijker naar een hoofd-naar-benen-positie wriggelt. Houd er rekening mee dat deze methoden misschien niet bijzonder effectief voor u zijn, en weinig huisartsen ze actief aanbevelen.

Als uw baby nog steeds breech is op week 37, kunt u proberen haar zelf in een hoofd-eerst-positie te lokken met deze thuismethoden. Helaas zijn deze niet bewijsgebaseerd (alleen een ECV heeft wetenschappelijke onderbouwing), maar ze doen geen kwaad en zijn bijna gratis, dus ze zijn een poging waard:

• Schommel op uw knieën. Zweef zachtjes heen en weer op uw handen en knieën met uw bil hoger dan uw hoofd.
• Doe bekkenkantelingen. Probeer deze vijf minuten, meerdere keren per dag.
• Houd een goede houding. Zit rechtop op een gymbal, wat kan helpen het bekkengebied te openen en het voor uw baby makkelijker te maken om haar zetje te maken.
• Speel muziek. Zet een liedje aan of laat uw partner spreken nabij de onderkant van uw buik en wacht tot uw baby (hopelijk) de toon volgt.
• Probeer diepvriesgroenten. Leg een zakje diepvrieserwtjes bovenaan uw maag (sommige experts en moeders denken dat de ongemakkelijke koude sensatie de baby in de andere richting stuurt).

Hoe begint de bevalling meestal met een breechbaby?

Als uw vliezen niet zijn gescheurd (bijvoorbeeld, u arriveert in het ziekenhuis voor een geplande keizersnede of inleiding), kan uw huisarts een versie proberen vóór de bevalling. Maar als u op termijn bent, uw vruchtwater is gebroken of u hebt contracties, is het te laat voor een ECV.

Hoewel onderzoek toont dat ongeveer 85 procent van breechbaby's met een keizersnede worden geboren, kunnen sommige huisartsen een vaginale bevalling proberen, met name als enkele van de volgende factoren aanwezig zijn:

• Uw baby is voltermijn, niet te groot, in de frank breech-positie en toont geen tekenen van nood
• Uw bekken is ruim genoeg voor uw baby om veilig door te passen (kansen zijn beter als u eerder al vaginaal heeft bevallen)
• U heeft geen complicaties ervaren (inclusief zwangerschapsdiabetes of pre-eclampsie)
• U bent zwanger van tweelingen en de eerste baby ligt met het hoofd naar benen terwijl de andere breech ligt (het hoofd van de eerste baby kan de serviks voldoende openen voor de breechbaby om door te passen)
• Uw behandelaar heeft ervaring met vaginale breechbevallingen

Uw kansen zijn goed dat uw baby op de bevallingsdag in de hoofd-naar-benen-positie zal zijn – maar als ze met de bil naar benen blijft, moet u misschien flexibel zijn in uw bevallingsplannen. En zelfs als uw behandelaar groen licht geeft voor een bevallingspoging, is het net dat: een poging. Als uw serviks te langzaam open gaat, als uw baby niet steady de geboorteweg afdaalt of als andere problemen ontstaan, zult u waarschijnlijk een keizersnede krijgen. Bespreek uw opties nu met uw behandelaar om voorbereid te zijn. Onthoud dat hoewel u teleurgesteld kunt voelen dat dingen niet precies zo zijn verlopen als u zich voorstelde, deze gevoelens zullen wegsmelten zodra uw bundel van geluk veilig de wereld binnenkomt.