De geschiedenis van waterbevalling in de VS
Waterbevallen, een methode van bevallen in een ondiep bad, whirlpool of hottub, is relatief nieuw in de VS en wordt beschouwd als een alternatieve benadering van de traditionele manieren waarop de medische gemeenschap de bevalling benadert. In de 1996 publicatie van de Proceedings of the First International Water Birth Conference, 'Water Birth Unplugged', stelt dr. Marsden Wagner, perinatoloog en perinatale epidemioloog, dat 'Waterbevalling, zoals thuisbevalling, eigenlijk symbool is van de niet-orthodoxe, niet-obstetrische benadering van de bevalling.'
Oorsprong
De effectiviteit van waterbevallen werd tijdens de jaren '60 bestudeerd door verschillende toonaangevende onderzoekers van de obstetrie. Igor Tjarkovsky, een Russische onderzoeker, voerde verschillende studies uit over de veiligheid en voordelen van waterbevallen. Zijn data wees erop dat deze methode geboorterelateerde trauma's verminderde. In hetzelfde decennium voerde de Franse obstetricus Frederick Leboyer studies uit waarin baby's direct na de geboorte in water gedompeld werden. Zijn bevindingen ondersteunden die van Charkovsky.
Introductie
Waterbevallen werd in de Verenigde Staten geïntroduceerd tijdens de vroege jaren '80, toen Erik Sidenbladh's boek 'Water Babies' wereldwijd aandacht kreeg. Gepubliceerd in 1982, beschrijft 'Water Babies' het leven en werk van Igor Tjarkovsky. Sidenbladh's boek was de pionier van de praktijk van waterbevallen in de VS. Hoewel niet meer in publicatie, zijn gebruikte exemplaren van 'Water Babies' beschikbaar via boekhandelaren. Het boek is een uitgebreide bron van informatie voor iedereen geïnteresseerd in de geschiedenis van waterbevallen.
Voortgang
In de jaren '90 begonnen veel mensen in de VS de praktijk van waterbevallen te verkennen als een zachtere alternatief voor traditionele methoden. Monadnock Community Hospital in Peterborough, New Hampshire, begon in 1991 waterbevallen aan te bieden en werd het eerste VS-ziekenhuis dat een protocol ontwikkelde voor waterbevallen. In 2005 hadden meer dan 300 VS-ziekenhuizen het protocol van Monadnock overgenomen of hun eigen protocollen ontwikkeld.
Controverse
Waterbevallen blijft een controversiële bevallingsmethode, grotendeels door het gebrek aan studies in de VS. Critici argumenteren dat omdat wateraspiratie altijd een mogelijkheid is en kan leiden tot ernstige complicaties, de voordelen niet opwegen tegen de inherente risico's. Vanaf 2009 bood slechts 10 procent van de VS-ziekenhuizen waterbevallen als optie aan.
Voorstanders
Voorstanders van waterbevallen, waaronder verloskundiges, nurse practitioners en artsen, claimen dat het risico voor pasgeborenen minimaal is en gemakkelijk opweegt tegen de voordelen. VS-ondersteuners van waterbevallen citeren studies uit Europa, zoals in het maart 2000 nummer van Zwitserland's 'Fetal Diagnosis and Therapy', wier bevindingen verschillende belangrijke voordelen van waterbevallen suggereren vergeleken met andere methoden. Bijvoorbeeld: moeders in de barst in water hadden minder pijnmedicatie nodig, minder episiotomieën en ervoeren minder ongemak, terwijl pasgeborenen kalmer, gezonder en alertder leken.
-
Alle kinderen leren op hun eigen manier. Sommige zijn handson, anderen meer instructiegericht. Een één-op-één of groepsbijlessessie kan het verschil maken tussen een voldoende en een goed cijfer op het volgende rapport. Er is absoluut geen schaamte o -
Wanneer u bewaring aanvraagt, doet u dat om te winnen. En dat betekent alles in uw vermogen doen om uw kant van het verhaal accuraat te presenteren in de hoop dat de rechter u de hoezittende ouder maakt. Voor de meeste alleenstaande ouders is fysieke -
Niemand ziet het aankomen, maar gewond raken op het werk kan iedereen overkomen. En als kinderopvangverzorger heb je veel fysieke taken die je nog kwetsbaarder maken. Als je nanny bent, kun je je enkel verdraaien tijdens spelen met de kinderen of je
