Hoe een actieve geboortepartner te zijn tijdens de overgangsfase

De overgangsfase markeert het laatste stadium van actieve barst voordat je partner de priemfase van de bevalling bereikt. Het is een korte fase die slechts ongeveer 30 minuten tot twee uur duurt, maar het is ook een extreem intense fase, omdat haar lichaam het werk van het verruimen van haar baarmoederhals afmaakt. Contracties kunnen onaanvaardbaar lijken tijdens deze tijd, dicht bij elkaar en met extreme kracht. Gelukkig ben jij er voor haar, om rotsvaste steun en onverdeelde aandacht te bieden.

Instructies

  1. Leer de tekens van de overgangsfase voordat je partner er is. Tijdens deze fase zal haar baarmoederhals verruimen van ongeveer 8 tot 10 cm naarmate de baby verder daalt in het bekkeninlaat (geboortekanaal). Heel snel zullen haar contracties veel sterker worden en veel dichter bij elkaar optreden. Elke contractie zal duren tussen de 60 en 90 seconden, afwisselend met een rustperiode van slechts 30 seconden tot twee minuten.
  2. Herinner je partner hoeveel voortgang ze heeft geboekt. Dit is het einde van het eerste stadium van de barst, dus verzeker haar dat ze nog maar even moet doorheen voordat ze kan beginnen te priemen. Zelfs als haar barst snel is gegaan, kan ze nog steeds het gevoel hebben dat het veel uren heeft geduurd om hier te komen, en de hevigheid van de contracties tijdens de overgang heeft haar waarschijnlijk bezorgd hoe ze uren meer zal doorstaan. Vertel je partner dat ze geen uren meer hoeft te lijden. In feite is ze bijna klaar.
  3. Help je partner zich te richten op de visualisatie van haar baby in haar armen vasthouden. Terwijl de barstpijnen nu heftig zijn, zal het zien en vasthouden van haar nieuwe baby exponentieel goed voelen. Herinner haar dat dit de laatste fase is – de laatste minuten voordat haar lichaam klaar is om haar baby in de wereld te brengen.
  4. Beoordeel de behoeften van je partner om als gids te dienen voor de beste actie. Terwijl je misschien had gepland haar door deze fase te praten, richten sommige vrouwen zich naar binnen om deze laatste strek door te staan, en je stille, geruststellende hand is misschien alles wat ze nu van je nodig heeft. Als ze erg gefocust is op de pijn, heeft ze misschien je aanmoediging nodig. Tijdens deze fase is het mogelijk dat ze voelt dat ze er niet meer tegen kan of niet doorheen komt. Ze heeft misschien je verzekering nodig dat het bijna voorbij is – dat misschien net de aanmoediging is die ze nodig heeft om de pijn te overwinnen.
  5. Help je partner haar ademhaling geregeld te houden. Als jullie samen Lamaze-cursussen hebben gevolgd, help haar zich te richten op haar ademhalingsoefeningen. Als ze de Lamaze-methode niet gebruikt, help haar regelmatig te ademen tijdens contracties. Herinner haar eraan om niet langdurig haar adem in te houden of te snel te ademen. Haar adem inhouden kan leiden tot onvoldoende zuurstofvoorziening voor moeder en baby, en te snel ademen kan haar hyperventileren laten.
  6. Blijf in de kamer en blijf kalm, met name als je de primaire steunpersoon bent. Weggaan tijdens de overgang – zelfs als de parkeermeter leeg is – kan paniek veroorzaken als ze tot nu toe op je gefocust was. Verschillende gebeurtenissen kunnen plaatsvinden tijdens de overgang: Je partner kan overweldigd raken, huilen of zelfs braken. Het is je taak om kalm en geruststellend te blijven. Maak oogcontact en gebruik een kalme, lage en stabiele stem. Als ze huilt, probeer haar niet te laten stoppen, maar laat haar het "uitkrijnen" want huilen kan dienen als een significante emotionele ontlading, waardoor ze zich kan centreren voor de komende taak van haar baby baren. Als ze braakt, houd haar haar achteruit, wrijf haar rug als ze je aanraking welkom is en blijf haar verzekeren dat haar baby straks in haar armen zal liggen.

Previous:

Next: