• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Waarom iedereen een doula verdient

Voordat ik mijn kinderen had, wist ik eigenlijk niet wat een doula was. Ik dacht dat ze hippies waren die je met patchouli inreven, "je BENT moeder aarde" fluisterden en klonken als je ze betrad om bij een anesthesioloog te komen.

De waarheid is dat doula's geweldig zijn. De beste manier om ze te beschrijven is als een barstingsdiplomaat. Ze zijn er om je barsting beter te maken. Ze "snappen" wat de medische pro's vertellen en ze "snappen" wat jij vertelt omdat ze helemaal je zwangerschap lang bij je zijn geweest, dus ze kunnen eventuele kluften tussen de twee overbruggen.

Daarom vroeg ik Antonia of ik haar doula-verhaal mocht delen, want ze doet een geweldige job om te illustreren hoe het kan werken. Ik realiseer me dat niet alle informatie vertaalt naar een Noord-Amerikaanse barsting, maar het geeft je het generale idee.

Het helpt als je het leest in een Engels accent…. scones ettend…. terwijl je op Benedict Cumberbatch's schoot zit.

Brilliant indeed!

"Een barstingsdoula erkent barsting als een van de belangrijkste ervaringen die een moeder ooit zal hebben in haar leven. Ze begrijpt de fysiologie van de barsting en de emotionele behoeften van een vrouw in de barsting. Ze biedt objectieve emotionele en fysieke ondersteuning en helpt de vrouw de informatie te krijgen die ze nodig heeft om geïnformeerde beslissingen te nemen. Ze kan de communicatie faciliteren tussen de barstende vrouw, haar partner en haar verloskundiges en dokters. Ze blijft bij de vrouw door de barsting heen, hoe lang het ook duurt."

Barsting doet pijn. Het doet echt pijn. De pijn wordt veroorzaakt door intense spiervermoeidheid. De baarmoeder is een massive spier. Tijdens de eerste fase van de barsting, werkt het overuren. De opening moet gaan van niet-eens-een-beetje-open, naar open-genoeg-voor-een-persoon-te-door-te-kruipen-alsjeblieft. Dit vraagt veel van de baarmoeder en vereist veel inspanning, en de inspanning doet pijn. Zoveel dat vrouwen enorm overweldigd en erg bang kunnen worden, wat ervoor zorgt dat hun lichamen vol lopen met adrenaline. Dit is een echt pech omdat het de pijn zoveel erger maakt.

Om eerlijk te zijn tegenover adrenaline, het kan super nuttig zijn. Stel je een vrouw voor die in een jungle een paar duizend jaar geleden baart. Zou ze een vrouw-vretende tijger voor zich zien, haar adrenaline-gevulde lichaam zou een van twee dingen doen; ofwel opsluiten zodat ze de baby in haar kan houden en wegrennen naar veiligheid, of snel hem uitdrukken zodat ze hem kan oppakken en wegscharrelen (voorstellen). Tegenwoordig is de barstingsomgeving over het algemeen tijgervrij, maar adrenaline speelt nog steeds een enorme rol in het barstingsproces. Tijdens de tweede fase van de barsting, wanneer de baby uitgeperst wordt, is deze adrenaline enorm handig. Het maakt het 'heilige schijt er komt een PERSOON uit me!' dramatische stukje aan het einde, veel sneller en makkelijker. Maar als de vrouw bang wordt in de eerste fase van de barsting, (het open gaan), is de adrenaline een massive hinder. Het laat haar opsluiten. Het spanst en verhardt al haar spieren, meest irriterend de baarmoeder, wat natuurlijk veel moeilijker maakt voor haar om open te gaan. Oxytocine, het 'hormoon van liefde' wat het hele barstingsproces faciliteert, wordt getrampled door al de woedende adrenaline die herumdoolt, wat het ongelukkigst is.

Een doula heeft veel taken. Het managen van de vrees van de vrouw is er maar een van. Door haar kalm te helpen houden, verhoogt ze de oxytocine-levels en houdt ze de adrenaline op afstand wat alles makkelijker maakt. Maar jammergenoeg vaker tegenwoordig, om veel verschillende redenen, is barsting niet op afstand makkelijk of straightforward. Er kan alle kalmte van een klooster en oceanen van oxytocine zijn, maar als een baby in een grappige positie zit, of als de moeder uitgeput raakt, kunnen dingen veranderen. Elk aantal dingen kan gebeuren. Onmogelijk onvoorspelbaar, barsting is vol met het onbekende. Alles waar je zeker van kunt zijn is dat een doula wat er ook gebeurt, makkelijker te coping maken.

In het VK, tenzij je in 1952 woont of in een klein landelijk dorpje, is het waarschijnlijk dat je redelijk willekeurige prenatale zorg krijgt van een willekeurig aantal bronnen. Onze geboortecijfers exploderen, en kraamzorgdiensten zijn voorbij hun grenzen opgerekt. Voorbij zijn de dagen dat je verloskundige je naam en schoenmaat kende – tegenwoordig heb je geluk als je dezelfde twee keer ziet tijdens je zwangerschap. Tenzij je een thuisbarsting plant (en vandaag doen maar 2% van de Britse vrouwen dat), wanneer het D-dag aankomt, heb je geen flauw benul wie je baby zal baren. En zelfs als je bezig bent met baren, de verloskundige die je helpt (hoe lief ook), kan niet veel tijd met je doorbrengen omdat er zoveel andere vrouwen zijn waar ze voor moet zorgen. Veel stellen zijn verbijsterd om te ontdekken dat ze urenlang alleen gelaten worden in de barstingskamer. Met een doula ben je nooit op jezelf. Met een doula heb je je eigen persoonlijke barstingsassistent, een vertrouwde barstingsmaat op wie je volledig kunt rekenen, voor alles.

Mijn tweede zoon, mijn lieveling Toby, was een REUZE baby. Baren van hem was tricky. (Stel je een baby-olifant voor die probeert uit een afvoerput te graven.) Voorlichtingslerares of niet, baren van iets de grootte van een kleine auto liet enkele slechte herinneringen in mijn brein achter. Ik weet hoe belangrijk kalmte is, ik hou er niet op te hameren in mijn lessen, dus toen ik erachter kwam dat we baby nummer drie verwachtten, wist ik dat ik een doula nodig had.

Doula en verwachtende moeder vormen een relatie met elkaar door de zwangerschap heen. De doula ontmoet de verwachtende moeder, praat met haar, en wint haar vertrouwen en afectie (of in mijn geval, een complete meisjes-crush). Of de moeder hoopt te baren hangend aan een boom bij haar okselhaar of een electieve keizersnede plant, de doula is er. Of ze een epidurale vanaf het begin wil of van plan is om totally drugvrij te gaan, de doula is er. Volledig zonder oordeel, dient ze alleen om de moeder te ondersteunen in de barsting die ze verlangt.

Toen ik Mr G vertelde dat ik over een doula nadeed, ging zijn gezicht een grappige vorm aannemen. (Blijkbaar dacht hij dat ik 'doodler' zei en was verward waarom we iemand nodig hadden die met een balpen in de barstingskamer kritte.) Dus ik legde uit wat een doula is en wat doula's doen, maar zijn gezicht bleef grappig. Hij voelde zich verdrietig – gutted om te denken dat hij niet genoeg voor me zou zijn in termen van ondersteuning. Ik merkte het niet echt; toen ik zei dat ik 'over een doula nadeed', bedoelde ik natuurlijk dat ik er een had gevonden, ontmoet, verliefd was geworden en ingehuurd. Ik was echt opgewonden. Toen de arme man zijn woorden terugvond, legde hij uit dat hij zich enorm overbodig voelde. Een geweldige doula-vriendin van mij, Mariana, vertelde me ooit dat ongeveer 98,9% van haar cliënten-partners zich aanvankelijk onenthousiast voelen over haar. (Ik weet dat zodra hun baby's veilig in hun armen liggen, ze smeken om godmoeder te worden/mee te wonen/ hun nieren te accepteren etc). Ik adoreer Mariana. Een mede-voorlichtingslerares en barstingsdoula, ze is ontzettend kennisrijk over barsting en geboorte, ze is warm en tactiel, (gelukkig – want ik kan niet stoppen met haar aaien), en echt een van de grappigste mensen die ik ken. Ook ruikt ze heerlijk als alle goede doula's. Na me te helpen mijn doula, Katy, online te vinden, geruststelde Mariana me dat zodra Mr G haar ontmoette, alles wel goed zou komen.

Toen Katy die avond voor het avondeten kwam, bewijste ze dat Mariana gelijk had. Het eerste van vele ontzettend zinvolle en slimme dingen die ze deed was een fles rode wijn en Mr G's all-time favoriete toetje meenemen; zelfgemaakte banoffee pie. Tijdens het diner begon ze uit te leggen hoe ze ons wilde helpen. 'Ons' was het sleutelwoord. Naast zich zorgen maken over een derde wiel in de barstingskamer, maakte Mr G zich zorgen over hoe Katy ontvangen zou worden door het medisch personeel in het ziekenhuis. (Hij is het type dat nooit koud voedsel in restaurants terugstuurt uit vrees om onbeleefd te worden – de gedachte dat we op zouden duiken met wat hij dacht dat effectief onze eigen persoonlijke verloskundige was die alle andere verloskundiges zou gaan bazen, maakte zijnoren heet.) Over de banoffee pie geruststelde ze hem over twee belangrijke dingen:

1. Ze zou de verloskundiges (of iemand anders) niet gaan bazen. Haar rol was volledig ondersteunend. Zoals het blijkt, zijn de meeste verloskundiges HEERLIJK als je met een doula komt om te helpen, en de onze was geen uitzondering.

2. Het zou geen 'Katy en Antonia liefdefestival' worden. (Ik was licht teleurgesteld om dit te horen). 'Neem dit niet verkeerd op, Antonia', zei ze, 'maar ik hou niet van je zoals hij van je houdt. Ik ga veel minder emotioneel betrokken zijn, dus ik kan hem helpen om je te helpen'.

En helpen deed ze. Toen de grote dag aankwam, wist Mr G de titel 'Beste Barstingspartner Ooit' te winnen. Barsting begon zaterdagavond. Hele nacht en hele zondag dingen lopen traag. Katy en ik bleven in contact, en uiteindelijk, zondagavond na een groot glas wijn en een lange badkuip, gingen dingen echt van start. In de vroege uurtjes van maandagochtend verloor ik mijn humorgevoel, en de laatste app die ik van Katy kreeg zei simpelweg 'Ik kom eraan.'

Zo was ze bij ons en organiseerde zachtjes dingen en maakte de sfeer kalm en lieflijk. Mr G werd gevraagd over ontbijt. (Hij begon op te sommen wat hij zin in had voordat Katy tussenkwam en hem zachtjes vraagde om mij iets te maken om te eten.) Spoedig voedde hij me hapjes honing-gezoakte bagel en gaf me slokjes Lucozade. (Dank je God voor Lucozade). In tegenstelling tot toen de jongens geboren werden, waren er geen angstaanjagende beslissingen voor Mr G te nemen. Katy nam het timen van de weeën over en het was zij die besloot dat het tijd was om naar het ziekenhuis te gaan. De jongens werden veilig weggebracht, het ziekenhuis gebeld, de tas en notities in de auto gepakt, en ze regelde het allemaal met absoluut geen gedoe of paniek. Alles was geregeld met de allemaal geen-nonsense efficiëntie van Nanny McPhee. Alles wat Mr G hoefde te doen was naar mij omkijken.

Toen de pijn me opslokte, hielp Katy hem mijn rug op de juiste manier te masseren. Toen ik mijn eigen hand af wilde bijten, knijpte ze mijn bekken terwijl ze tegen hem fluisterde zodat hij wist wat hij tegen me moest zeggen. Ze hield me in beweging zodat ik alle voordelen van zwaartekracht kon benutten, ze hield me plassen (een volle blaas richt havoc aan voor de hardwerkende baarmoeder), en ze plaatste subtiel waterdichte lakens onder mijn achterwerk voor alle zekerheid. toen ik mijn schouders opspannde, duwde ze ze naar beneden en was ik direct kalm. In de auto zat ze naast me achterin, mijn hand vasthoudend en diep ademhalend naast me, en toen we aankwamen, liet ze me aan haar nek hangen en haar haar uittrekken terwijl hij parkeerde.

Eenmaal in de barstingsafdeling was duidelijk dat onze baby er graag wat eerder wilde zijn. Katy dealde met de overmoeide en pittige verloskundiges op de receptie voordat Mr G en ik überhaupt een zin konden knopen. Als er geen persoon uit mijn baarmoeder zou komen, had ik harder geapplaudiseerd. Spoedig had ze me in een rolstoel en voordat ik het wist waren we in onze eigen kamer en maakte ik alle gepaste dierengeluiden die het licht aan het einde van de tunnel betekenen. Katy was snel om zich voor te stellen bij de verloskundige en student en slaagde erin om de orde van Toby's barsting en het belang ervan in een hartslag uit te leggen. Ik werd van alle kanten ondersteund en geliefd. Voordat we het wisten, kwam ons kleine meisje zachtjes naar buiten, met Katy die foto's knipperde van het moment, net zoals ik gevraagd had. Het was allemaal totaal en uiterst briljant.

Hier ben ik seconden na de aankomst van al 8 pond en 0 ons van Maisie Jane.

Well chuffed with meself.

We konden Katy niet genoeg bedanken. (Ik ben nog steeds geobsedeerd met haar. We werden vrienden op Facebook minuten na de barsting van de placenta en ik stalk haar sindsdien.) Mr G was geblazen over elk beetje van de ervaring en vraagt zich af waarom we zo lang wachtten tot de derde baby om een doula te krijgen.

Katy beoordeelt haar handwerk

Iedereen verdient een doula! Eerstelingen, vijfde-kers, mamas, papa's, baby's – iedereen verdient een doula! Misschien ben je single en maak je je zorgen over ondersteuning tijdens de barsting. Wie je ook bent en wat je situatie ook is, een doula zal al je behoeften en meer vervullen. Doula's kosten van ongeveer £200 (voor die in opleiding), tot ongeveer £1000. Overwegend dat je doula constant on-call voor je zal zijn (en onthoudt van alcohol), van 38 tot mogelijk 42 weken zwangerschap, kun je verzekerd zijn dat ze het voor liefde doet, niet voor geld.

Doula's hebben 24-uurs kinderopvang nodig voor hun eigen kinderen, en maken zich beschikbaar voor je op elk moment van de dag of nacht. Soms bieden doula's in opleiding hun dienst gratis in ruil voor de ervaring. Anderen werken een plan uit met je gebaseerd op je budget. Soms kun je je doula 'betalen' door later iets voor haar te doen. (Als je partner goed is met een hamer, kan hij bijvoorbeeld klusjes voor haar doen in ruil voor haar diensten.) Er zijn ook manieren om een doula gratis te krijgen als de financiën echt strak zitten. Een doula heeft meestal maar één cliënt tegelijk, hoewel er sommigen meer aan nemen en zorgen delen met een andere doula in geval van een barstingsbotsing.

Postnatale doula's zijn ook beschikbaar om je thuis te helpen na de geboorte van je baby. Betaalbaar per uur, deze doula's 'moederen de moeder', en doen alles voor je van je avondeten maken, tot je was ophangen tot het baby knuffelen terwijl je slaapt. Als je alleen een schouder om op te huilen nodig hebt, is ze er om het te bieden. Misschien vind je het idee leuk om zelf doula te worden! Een heel speciale vriendin heeft onlangs haar opleiding voltooid en is nu dolblij om doula te zijn – ik weet dat ze doula-zijn niet genoeg kan aanbevelen. En het hoeft niet gezegd dat ik dat ook doe 🙂

Voor meer informatie over doula's bezoek:

• doula.org.uk
• britishdoulas.co.uk
• dona.org
• americanpregnancy.org
• CAPPA
• Doula Care

Onderzoek toont aan dat de aanwezigheid van een doula bij de barsting kan leiden tot:

50% reductie in keizersnedes, 60% reductie in epidurale verzoeken, 20% kortere barstingstijd, 30% reductie in analgetica-gebruik, en 40% reductie in tang- en ventouse (vacuüm) gebruik.

Gerelateerd: Tips van een doula – Hoe je een doula kiest