• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Tips voor weduwen en weduwnaars die kinderen opvoeden

Als je je opeens alleenstaande ouder vindt na het verlies van je partner, is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen terwijl je je kinderen tegelijkertijd begeleidt door hun eigen rouw. De volgende do's en don'ts kunnen helpen.

Omring je kinderen met volwassenen die ze liefhebben

Als de overlevende ouder ben je nu de belangrijkste volwassene in het leven van je kind. Maar er zijn anderen die bereid zijn je te helpen je kinderen te steunen en te stimuleren door deze moeilijke tijd, en hun gevarieerde ervaringen met je geliefde zullen je kinderen helpen een breder, meer uitgebreid beeld te krijgen van de persoon die hij of zij was.

Creëer structuur

Structuur kan een enorme bron van troost zijn voor kinderen. Doen wat je kunt om je routines te stabiliseren, inclusief het avondritueel van je kinderen, zodat ze een algemeen idee hebben van wat ze van het ene moment op het andere kunnen verwachten.

Eenvoudige consistenties zoals het serveren van maaltijden op hetzelfde tijdstip elke dag kunnen ook helpen een stabiele sfeer te creëren, zelfs terwijl je emoties turbulent blijven.

Doe rustiger aan

Je kunt in de verleiding komen om jezelf en je kinderen weer in je "normale routine" te werpen, dingen doen als zo snel mogelijk terugkeren naar werk en school. Tot een zekere mate is dit nuttig.

Maar je wilt ook langzaam aan doen en je kinderen de vrijheid geven om zich af te melden voor sociale verplichtingen of activiteiten wanneer ze ruimte nodig hebben.

Geef je kinderen keuzes

Zoveel van wat al is gebeurd, lag buiten de controle van je kinderen, dus zorg ervoor dat je hen toelaat hun eigen keuzes te maken waar mogelijk. Dit kan gaan om eenvoudige beslissingen over wat ze aantrekken en wat ze in hun vrije tijd doen, binnen redelijke grenzen.

Vraag om wat je nodig hebt

Veel weduwen en weduwnaars worden overweldigd door de uitstorting van liefde en steun, die zich kan voordoen in de vorm van meer ovenschotels dan jij en je kinderen kunnen opeten. Wees niet bang om je vrienden en familie te laten weten als er iets anders is wat je nodig hebt, of als je zou prefereren dat ze hun grootmoedigheid over een periode van weken of maanden spreiden.

Bijvoorbeeld, je kunt zeggen: "Ik waardeer al jullie hulp. Maar wat ik nu echt nodig heb, meer dan maaltijden, is iemand die Johnny donderdags naar honkbaloefening brengt." Er is niets mis met specifiek zijn over je behoeften.

Communiceer je beperkingen

Je kunt ontdekken dat je een punt bereikt waar je gewoon iedereen even wil laten aftrekken en je wat ruimte wilt geven. Dit is natuurlijk, en het is volkomen oké om je vrienden en familie te vertellen hoe je je voelt.

Bijvoorbeeld, je kunt zeggen: "Ik waardeer jullie oproepen, maar ik voel me nu niet als praten. Zou je me over een week of zo weer kunnen bellen?"

Laat ze weten dat je niet wilt dat ze permanent afstand nemen en dat je de inspanning waardeert, maar dat je gewoon even ruimte nodig hebt.

Zoek extra ondersteuning

Overweeg om te spreken met een counselor of een ondersteuningsgroep voor weduwen en weduwnaars bij je lokale ziekenhuis of gemeenschapscentrum.

Soms is het gewoon een opluchting om met iemand te praten die je al kent. Het stelt je in staat om je vrij te uiten zonder de zorg dat eerlijk zijn ertoe zal leiden dat anderen zich nog meer zorgen over je maken.

Geef jezelf de vrijheid om fouten te maken

Je bent geen perfecte ouder. We maken allemaal fouten. Laat jezelf van de start af van de haak en erken dat je niet alles goed gaat doen, maar dat je na verloop van tijd beter wordt in het hanteren van al de dingen die nu jouw verantwoordelijkheid zijn.

Wacht met grote beslissingen

Je denkt misschien aan je huis verkopen, dichter bij familie gaan wonen, of terug naar school gaan. Hoewel de dingen waar je nu over nadenkt uiteindelijk de beste beslissing voor jou en je kinderen kunnen zijn, moet je vermijden om grote beslissingen te nemen in de eerste zes tot twaalf maanden.

Geef jezelf de tijd om je aan je verlies aan te passen en wees zeker dat de veranderingen die je voor ogen hebt, inderdaad de beslissingen weerspiegelen die je wilt nemen.

Stel je rouw niet uit

Tot slot vallen veel weduwen en weduwnaars in de val om hun eigen gevoelens te vermijden. Je eigen rouw op de plank leggen is een van de ergste dingen die je nu kunt doen. Rouw is een proces dat je door moet gaan. En hoewel er patronen zijn – zoals de stadia van verloochening, boosheid, onderhandelen, depressie en acceptatie – is rouw ook beroemd om zijn onvoorspelbaarheid.

Proberen het proces te controleren zal alleen je voortgang vertragen en je kinderen de kans ontnemen te zien wat ze ervaren niet ongebruikelijk of onoverkomelijk is.