Ouderstrategieën voor emotionele gedragsproblemen

Je gedrag controleren is een geleerde vaardigheid. Maar voordat je die vaardigheid kunt leren, heb je het benodigde systeem nodig - een volwassen brein. Kinderen hebben geen volledig ontwikkelde hersenen om hun impuls te controleren, noch hebben ze een specifieke cursus om emotionele controle te leren. Maar ouders kunnen de vaardigheden van hun kinderen verbeteren om hun emoties te reguleren en uit te drukken in hun gedrag.

Afkeuring uiten

  • Het doel van emotie was altijd om een mens te drijven om op een specifieke manier te handelen. Boosheid geeft bijvoorbeeld de drive om een obstakel te overwinnen, zoals gemotiveerd raken om te vechten als een indringer je eigendom binnenkomt. In de moderne wereld zijn deze reacties op emoties vaak onpassend, zeker op school. Maar kinderen weten dit niet altijd; in veel situaties reageren ze puur instinctief. Ouders moeten hun afkeuring uiten om het duidelijk te maken dat dergelijk gedrag onpassend is. Voor jongere kinderen kunnen ouders vertellen dat bepaalde acties fout zijn en misschien niet-geweldsadministratieve straffen toepassen. Voor oudere kinderen moeten ouders duidelijk uitleggen waarom dergelijk gedrag fout is, aangevuldig hoe de gevolgen anderen beïnvloeden of gevaarlijk zijn.

Kritiek vermijden

  • Net als het reageren op onpassende manier op sommige emoties natuurlijk is voor een kind, is het bekritiseren of afkeuren van een kind voor haar gedrag natuurlijk voor een ouder. Het vermijden van wat natuurlijk aanvoelt, is een belangrijke strategie om slecht gedrag te voorkomen. John Gottman, hoogleraar ontwikkelingspsychologie aan de University of Washington, heeft onderzoek gedaan naar de effecten van ouderlijke negativiteit tegenover slecht gedrag bij kinderen. In zijn boek "Raising an Emotionally Intelligent Child" legt hij de lange-termijneffecten uit van negatief reageren op slecht gedrag van je kind. Kinderen die grote hoeveelheden kritiek in de kindertijd ontvangen, neigen tot hogere stressniveaus, meer gedragsproblemen en slechtere academische prestaties naarmate ze ouder worden, aldus Gottman. Ouders moeten hun kinderen dus direct niet bekritiseren, maar wijzen op hoe het gedrag zelf onjuist is en gecorrigeerd moet worden.

Met je kind praten

  • Na je afkeuring van misgedrag, moet je je kind helpen een alternatieve oplossing te vinden voor het probleem dat hij probeerde op te lossen. Je zoon weigert bijvoorbeeld naar school te gaan op de eerste dag vanwege angst. Door het probleem te bespreken, kun je samen een oplossing vinden. Soms levert het aanhalen van gezinswaarden en het bespreken ervan met je kind een duidelijk antwoord. In het schoolvoorbeeld: je kunt overwegen uit te leggen aan je zoon hoe je angsten aanpakken je sterker maakt, terwijl een wutanval gooien en weigeren te gaan het probleem alleen uitstelt en hem erger laat voelen.

Grenzen stellen

  • Als een kind de eerste keer misdraagt, moeten ouders afkeuring tonen en opvolgen door het probleem te bespreken en duidelijke grenzen te stellen voor toekomstig gedrag. Een eerste overtreding is vergeeflijk, maar kinderen groeien niet emotioneel als ze niet herkennen wanneer ze een fout willen maken die ze al eerder maakten. Stel grenzen op gedrag, niet op emoties. Het doel van het oplossen van emotionele gedragsproblemen is het toestaan dat het kind voelt zonder uit te vallen op die gevoelens, dus ouders moeten aangeven wat het onjuiste gedrag is en duidelijk uitleggen dat dergelijk gedrag niet opnieuw mag voorkomen. Papa's en mama's kunnen dan voorbeelden geven van substitutegedrag dat het oorspronkelijke, negatieve gedrag kan vervangen. Bijvoorbeeld: een dochter die op boosheid reageert met schelden, moet bij de tweede keuze weten haar boosheid om te zetten in een niet-negatieve actie, zoals uitleggen waarom ze boos is.

Previous:

Next: